Кіріспе
Фамилиясы
По сияқты өзендерде өсіп, кейіннен Адриатика теңізінің орталық бөлігінде жетіліп, мамыр немесе маусым айларында Баркола суларына жылдық балық ретінде келеді. Мыңдаған жылдар бойы тон балығы Адриатика теңізінің жоғарғы бөлігінде, соның ішінде Баркола жағалауында жергілікті тұрғындар тарапынан ауланып келген. Бұл топтардың көп бөлігін кішкентай тунец (Euthynnus alletteratus) құрады. Балық аулаудың күшеюі мыңдаған балықтан тұратын үлкен топтардың Триест шығанағына көшіп келуіне кедергі келтірді. 1954 жылы Санта-Кроче, Контовелло және Баркола балықшылары соңғы үлкен жергілікті тон балығын аулаған. Барколада балық аулаумен біздің заманымыздың сегізінші ғасырынан бері Адриатика жағалауына қоныстанған словендер айналысқан. Олар Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін қарапайым ойылған ағаш діңінен жасалған Купаны да пайдаланған. 19 ғасырда Габсбург әкімшілігі кезінде дауылға төзімді порстар салынғаннан кейін ғана балық аулау өркендеді және балықшылар үлкен балық аулау қайықтарын сатып ала бастады. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін словен балықшылары итальяндық фашистік саясаттың нәтижесінде жүйелі түрде кемсітілді және словен балық кооперативтері таратылды. Мүліктер тартылып алынды және Неапольден келген жергілікті емес балықшылардың көшіп келуіне қаржылық қолдау көрсетілді. Бүгінде жергілікті кәсіби балықшылардың саны азайып барады. Мирамаре даңғылы, 291 нөмірдегі ескі балықшы үйі, бұрын Триест қаласының қорғаныс құрылысы болған, қазір мейрамхана ретінде пайдаланылуда.
begin their growth in rivers such as the Po, later continue to mature in the central Adriatic, and then arrive as popular annual fish in the waters off Barcola in May or June. For thousands of years, tuna have been caught by the locals in the upper Adriatic Sea, and thus also off Barcola. The swarms mostly consisted of little tunny (Euthynnus alletteratus). Increasing fishing prevented the migration of large schools of fish, often thousands of specimens, into the Gulf of Trieste. The last major local tuna catch was made in 1954 by the fishermen of Santa Croce, Contovello and Barcola. Fishing in Barcola was often practiced by Slovenes, who had settled on the shores of the Adriatic since the eighth century AD. They also used the Cupa, a simply hollowed out tree trunk, until World War II. Only when storm proof harbors could be built under Habsburg administration in the 19th century did fishing experience a strong boom and fishermen increasingly bought their own larger fishing boats. After the First World War, the Slovenian fishermen were systematically disadvantaged by the Italian fascist policy and the Slovenian fishing cooperatives were abolished. Expropriations were carried out and the influx of non local fishermen from Naples was financially supported. Today there are only a few local professional fishermen left. On Viale Miramare 291 is the old fisherman's house, formerly a defensive structure of the city of Trieste, which is now used as a restaurant.
Туристік курорт
XIX ғасырдың соңында Барколада, зират пен Сан-Бартоломео шіркеуі арасында, шамамен Виале Мирамаре 48 мекенжайында, теңіз жағасындағы әмірге лайық керемет римдік вилланың қалдықтары табылды. Қазір Барколаның Вилла Маритима деп аталатын бұл ғимараттар кешені б.з.б. бірінші ғасырдың екінші жартысында алғашқы құрылыс кезеңімен жағалау бойымен созылып, сән-салтанат пен билік көрсетілетін террасаларға бөлінген, жеке тұрғын аймақ, бақша, теңізге ашық бірнеше құрылыстар және термалды ваннадан тұрды. Кеңейтулер мен жаңартулар б.з. бірінші ғасырының екінші жартысына жатқызылады. Табылған өнер туындылары мен мозаикалар қазір Сан-Джусто қамалындағы Лапидарио Тергестин мұражайында сақталуда, бірақ осыған ұқсас туындыларды тек Рим мен Кампанияда ғана кездестіруге болады. XIX ғасырға дейін аймақта балық аулау, шарап және зәйтүн өсіру басым болды. 1826 жылы Барколада 418 тұрғын болды, ал Триест тұрғындары осы елді мекенде өздерінің жазғы үйлерін салуды бастады, соның ішінде 1860 жылы аяқталған Архгерцог Максимилианның әйгілі Мирамаре сарайы да бар. XIX ғасырдың соңында Баркола көбірек демалыс орны сипатын қабылдады, мұнда теңіз көрінісімен ағаш бақтары бар таверналар мен шарапханалар ашылды.
Мәдениет және көрікті жерлер
1886 жылы Excelsior лидосы құрылды, ол бүгінге дейін сақталып қалған, одан кейін ескірген клубтар мен басқа да жағажай мекемелері ашылды, олардың кейбіреулері де әлі бар. Көптеген жағажай курорттарының үлгісі болған осы тарих 1886 жылы Барколада жер иелігінде болған Ди Сальворе отбасы Барколаның бұрынғы римдік Вилла Маритимасының айналасындағы аумақты пайдалануға рұқсат алғанда басталды. 1890 жылы кеме иесі, қалалық кеңес мүшесі және театр директоры Алессандро Чезаре ди Сальворе архитектор Эдоардо Турекке табиғи құмды тілде суға түсуге арналған нысан салуды тапсырды, ал 1895 жылы сол аттас қонақ үй де көшенің ар жағында салынды. Кейінгі жылдары басқа иелеріне өткен сол кездегі танымал және гүлденген Excelsior ваннасы бірнеше рет кеңейтілді, сондықтан 1909 жылы кішкентай театр мен мейрамхана қосылды. Жергілікті әңгіме бойынша, су астынан балық аулаудан әлем чемпионы Клаудио Мартинуцци 1980 жылдары Excelsior лидосында жүзуді үйренген. Тарихи римдік жерде орналасқан жағажай кешені пәтерлерге немесе жағажай шатырларына айналдырылды. Италиядағы ерекшелік – бұл тарихи жағажай кешенінің аумағындағы Габсбург және итальяндық заңдардың ерекше үйлесуіне байланысты, жағажай мемлекеттік емес, жеке меншік болып табылады. Барколаның үстінде, Греттада 1923-1927 жылдары Крессихтің бұрынғы императорлық және патшалық бекінісінің үстінде Виттория маяғы салынған. Бұл бекіністе Барколаға дейін созылатын әртүрлі жер асты бөлмелері мен туннельдер бар, олар артиллериялық шабуылдардан қорғалған. Бұл маяк әлемдегі ең биік маяктардың бірі. 1928 жылы Барколадан Систианаға дейін созылатын Strada Costiera ашылды. UNWTO рейтингісіне сәйкес, Триесттен Венецияға дейінгі бұл жолдың бөлігі панорамалық көріністеріне байланысты әлемдегі ең әдемі жағалау жолдарының бірі болып саналады. 1950 жылдары Пинета ауданы дамыды. 25 400 шаршы метр қарағайлы орманды алып жатқан "Пинета ди Баркола" бүгінде көптеген дәмханалар мен суға түсушілерге арналған спорт алаңдарына ие. Триестің бай виллаларынан басқа, 229 Viale Miramare-дегі ерекше пияз тәрізді мұнаралары бар ғимарат ерекше көзге түседі. 1896 жылға дейін салынған бұл вилла, Каса Якич, бастапқыда патшалық тыңшы деп саналған орыс православие дінінің қызметкеріне тиесілі болған, кейіннен аркада және қызыл шам үйі ретінде пайдаланылған. 1969 жылға дейін Баркола 6-шы трамвай желісі арқылы қала орталығымен байланысты болды. Триестте және әсіресе Барколада трамвайды қайта іске қосуға қатысты бастамалар жиі пайда болады. Жазда Барколаның жағажайы, жағалау жолы және қарағайлы орман Триестің классикалық курорттары ретінде ерекше қарбалас болады. Ғалым Клаудио Магрис бала кезінде анасымен бірге осында суға түскен. Жағалаудың кеңейтілген қайта құрылымы, порфир тастары мен құмтас плиталарынан жасалған жабынмен 2000-2001 жылдары жүргізілді. Жағалаудағы он танымал жартылай шеңберлі құрылыстар, көру платформасынан, санитарлық тораптардан және киім ауыстыру бөлмелерінен тұрады және жоғарыдан қарағанда "Микки Маус" сияқты формасы үшін "Тополини" (Walt Disney кейіпкерінің көпше түрі) деп аталады. Мұнда көптеген мейрамханалар мен кең паркинг орындары бар. Нино Шпаньолидің "Мула ди Триест" ("Триест қызы") қола мүсіні 2005 жылдан бері Барколаның шағын маринасында тұр және ол Триест жастарын, әдетте "мула" деп аталатынды бейнелейді. Барколаның қарағайлы орманшасында Уго Караның "Ла Нуотатриче", әсіресе "Ла Сиренетта" ("Кішкентай теңіз қызы") деп аталатын қола мүсіні Триест жүзушілеріне құрмет көрсету үшін орнатылған. 2020 жылы 19 ғасырда салынған жолға сәйкес, жол қозғалысы және паркинг мәселелерін шешу үшін құрылымдық шаралар қабылдау және түпнұсқа жағажай құру жоспарлануда. Баркола – желқайықтар мен желкендік спортына танымал орын, себебі жағалауға қарай соққан бора желдің болуы. Триест пен Барколаның жергілікті капитан, шкиперлер мен балықшылардың тәжірибелері мен әңгімелерін (олардың әңгімелері Скипер Пойнт сияқты жергілікті барларда айтылады) автор Паоло Румиз өзінің "Il Ciclope" кітабында жазған. 2001 жылдан бері Барколада Италия әуе күштерінің метеостанциясы орналасқан.
Барколана регатасы
Ол ең танымал Барколана регатасы, жыл сайын қазан айында өтетін еуропалық желкен жарысы. Барколана 1969 жылы Società Velica di Barcola e Grignano яхта клубының бастамасымен құрылды. Бұл әлемдегі ең көп қатысушысы бар регаталардың бірі. Барколана 2019 жылдың ақпан айында Гиннестің рекордтар кітабына еніп, 2,689 қайық пен 16,000-нан астам теңізшісімен "ең ірі желкен жарысы" деп танылды.
Словениялықтар
1911 жылғы соңғы австро-венгрлік санақ бойынша, қала маңындағы халықтың 73% астамы словен ұлтынан еді. 1920 жылы Италияға қосылғаннан кейін словен тілінде сөйлейтіндердің саны күрт азайды, бірақ Баркола Италиядағы словен азшылығының маңызды орталығы болып қала береді. Дәстүрлі түрде Барколада Карст диалектісінде словен тілінде сөйленеді, Триест маңындағы көптеген словен ауылдарынан өзгеше, онда Ішкі Карниол диалектісі қолданылады. Словен тілінде ол "Барковлье" деп аталады.