Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Панк музыкасының субжанры
Subgenre of punk music
Арт-панк немесе арткор – панк-роктың субжанры, онда музыканттар жанрдың қарапайым гараждық рок шеңберінен шығып, өзге музыканттардан көбірек өңделген, күрделі деп есептеледі. Бұл топтар панктың қарапайым, наразылық тудыратын және еркін рухтағы эстетикасын сақтай білді, бірақ негізінен паб-рокқа жиналған ашулы жұмысшы табынан өзге көрермендерді қызықтырды.
Art punk, or artcore, is a subgenre of punk rock in which artists go beyond the genre's rudimentary garage rock and are considered more sophisticated than their peers. These groups still generated punk's aesthetic of being simple, offensive, and free spirited, but essentially attracted audiences other than the angry, working class ones that surrounded pub rock.
Тарих
1970 жылдардағы рок музыкасында "өнер" термині көбінесе "агрессивті авангард" немесе "әдемілікке құмар прогрессивті" деген мағынаны білдіретін. Музыктанушылар Саймон Фрит және Говард Хорн 1970-ші жылдардағы панк-топтардың менеджерлерін "арт-панк қозғалысының ең көрнекті теоретиктері" деп сипаттады, Fast Product тобының Боб Ласт арт-теорияны маркетингке қолданған алғашқылардың бірі ретінде белгілі болды, ал Тони Уилсонның Factory Records компаниясы "барлық компания тауарлары үшін Баухаус принципін – бірдей стильді қолдану" деп сипатталды. Wire тобының мүшесі Колин Ньюман 2006 жылы арт-панк жанрын "бір буынның таңдаған құралы" деп атады. Pitchfork Red Krayola-ның Майо Томпсонды "арт-панктер, индустриялық сардарлар және жаңа толқын ғалымдарының бір буыны үшін басты болжаушы" деп есептейді. AllMusic "Майо Томпсонның көзқарасы толыққанды контекстке ие болуы үшін бірнеше онжылдық пост-панк эксперименттері қажет болды" деді. Анна Шземере венгр арт-панк субмәдениетінің бастауын 1978 жылға дейін іздейді, осы жылы Spions панк-тобы концептуалды перформанс өнері мен Антонин Артоның "Қатыгездік театры" негізінде үш концерт өткізді, сонымен қатар көрермендерге неоавангардтық/анархистік манифесттер таратты.
In the rock music of the 1970s, the "art" descriptor was generally understood to mean either "aggressively avant garde" or "pretentiously progressive". Musicologists Simon Frith and Howard Horne described the band managers of the 1970s punk bands as "the most articulate theorists of the art punk movement", with Bob Last of Fast Product identified as one of the first to apply art theory to marketing, and Tony Wilson's Factory Records described as "applying the Bauhaus principle of the same 'look' for all the company's goods". Wire's Colin Newman described art punk in 2006 as "the drug of choice of a whole generation". Pitchfork attributes Mayo Thompson of Red Krayola as "the primary oracle for a generation of art punks, industrial savants, and new wave scientists". AllMusic stated "it would take a few decades of post punk experimentalism before Mayo Thompson's vision would have a truly suitable context." Anna Szemere traces the beginnings of the Hungarian art punk subculture to 1978, when punk band the Spions performed three concerts which drew on conceptualist performance art and Antonin Artaud's Theatre of Cruelty, with neo avant garde/anarchist manifestos handed out to the audience.