Кіріспе

Қазіргі Шығыс нео-арамей тілі

Бохтан нео-арамей тілі – солтүстік-шығыс нео-арамей тілінің диалектісі. Бұл тіл бастапқыда Осман империясының Бохтан жазығында этникалық ассириялықтар тарапынан қолданылған. 1915 жылғы ассириялық геноциді кезінде тілдесушілер қоныс аударылып, Грузиядағы Рустави маңындағы Гардабани, Әзірбайжандағы Гёйгёль және Агстафа қалаларына орналасты. Дегенмен, қазір бұл тіл Ресейдегі Мәскеу, Крымск және Новопавловск қалаларында таралған. Ол солтүстік-шығыс арамей тілінің диалектісі саналады, себебі ол солтүстік-шығыс арамей тіліне жатады және тілдесушілері этникалық ассириялықтар. Ең жақын туыс диалектісі – Гертевин, сондай-ақ Бохтан шеткі Қарақош диалектісімен де көптеген ортақ белгілерге ие.

Шежіресі

Бұл диалект Солтүстік-Шығыс нео-арамей тілдерінен (NENA) туындайды, оған бохтан нео-арамей, ассирия нео-арамей, халдей нео-арамей, гертевин, сеняя және кой санджат сурат тілдері кіреді. Бохтан Тигр және Бохтан өзендері арасындағы аймаққа сілтеме жасайды. Бұл диалект көбінесе христиан қауымдастықтарында қолданылады. Нео-арамей тілі афроазиялық тілдер тобына жатады, ал бохтан диалектісі – Оңтүстік-Шығыс Түркия, Солтүстік Ирак және Батыс Иранда таралған NENA диалектілерінің бірі. NENA тілдерінде сөйлейтін адамдардың қоныс аударуына байланысты, күрд тілі сияқты көршілес тілдер диалектілерге әсер етті.

Фоналогия

Бохтанның дауыссыз дыбыстары басқа NENA диалектілеріне сай келеді. Гертевиннен өзгешелігі, ол /ħ/ және /x/ дыбыстарын /x/ деп біріктіреді.

Мәртебе

Бохтан нео-арамей тілі өте қауіпті тіл деп есептеледі, себебі оның бар болғаны 500-ге жуық сөйлейтіні бар, олардың көп бөлігі бұрынғы Кеңес Одағы аумағында кездеседі. Көші-қон және әртүрлі этникалық топтардың аралас некелері салдарынан, жас буын бұл тілді нашар меңгереді және олардың орыс немесе түрік тілдерін ана тілі ретінде білуі күтіледі.