Кіріспе

Приматтар түрі

Пеленг тарсиері (Tarsius pelengensis), немесе Пеленг аралы тарсиері – Индонезиядағы Сулавеси аралының шығысында орналасқан Пеленг аралында кездесетін түнгі жануар. Батыс Пеленгте оны Лакасинд деп, ал шығысында – Силинг деп атайды.

Сипаттама

Тарсийлер – түнде өрмелеуге, секіруге және азық іздеуге бейімделген кішкентай, епті приматтар. Оларда жабысуға арналған төсемшелері бар ұзын саусақтары мен бақайшалары, ірі көздері, үлкен құлақтары және сұрғылт түктері болады. Денесі шамамен ұзын, ал құйрығы осы ұзындықтың екі есесін құрайды. Ересектердің салмағы әдетте , еркектер әйелдерге қарағанда сәл ірілеу болады.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Пеленг тарсиері Сулавесидің шығыс жағалауындағы Пеленг аралында ғана кездеседі, сондай-ақ Банггай архипелагындағы басқа кішірек аралдарда да болуы мүмкін. Бұл тарсиердің табиғи мекені – біріншілік орман, бірақ заңсыз ағаш кесу және орманды жою салдарынан аралдағы біріншілік орман көлемі бастапқы көлемінің шамамен 9%-ына дейін азайды. Бұл түрдің тіршілік ортасына қойылатын талаптар туралы көп мәлімет жоқ, бірақ басқа тарсиер түрлері екіншілік орман немесе біріншілік емес басқа да мекендерде табылған, сондықтан Пеленг тарсиерінің де ұқсас мекендерді мекендеуі мүмкін. Екіншілік орман аралдың шамамен 63%-ын құрайды, бұл жер бетінің 72%-ының қолайлы тіршілік ортасын қамтамасыз етуі мүмкін. Басқа тарсиерлер сияқты, бұл түрдің де басы соу сияқты әрқайсысы 180 градусқа дейін бұрылуға қабілетті. Жұптасқан тарсиерлер ерекше дуэттік дауыстармен байланысады. Осы дауыстардың Диан тарсиерінің (Tarsius dentatus) дауыстарына өте ұқсас болуына байланысты, екі түрдің жақын туыс екені ескеріледі. Сулавеси және оны қоршаған аралдардағы тарсиерлердің дауыстарын зерттеу арқылы жасырын түрлерді бір-бірінен ажыратуға болады және әлі сипатталмаған төрт түрдің болуы мүмкін екені анықталды.