Кіріспе

Дондуковтар әулеті – орыс князьдық әулеті, Калмыктардың алтыншы ханы Дондук Омбодан тараған (1737–1741 жылдары билік еткен). 1732 жылы ол 11 мың калмык отбасын Еділ жағалауынан Осман империясының шекарасына, Кубань өзеніне дейін бастап келді және сұлтаннан қорғау сұрады. Бірақ жаңа қоныс мал жаюға қолайсыз болғандықтан, ол Ресейдің Аннасына 1735–1739 жылдардағы орыс-түрік соғысы басталғанда Еділге қайта оралуға рұқсат сұрады. Дондук қайтыс болғаннан кейін Калмыкиядағы билікті оның туысы тартып алды. Дондуктың әйелі, тегі бойынша черкес, православие дініне өтіп, Елизавета императрицасынан қорғаныш сұрау үшін Мәскеуге барды. 1745 жылы оның балалары крещениеден өтіп, Дондуков князьдері атағын алуға құқылы болды. Осы балалардың үлкені, князь Алексей Дондуков, Екатерина I тарапынан Калмыкияны басқаруға жіберілді және 1762 жылдан бастап 19 жылдан кейін қайтыс болғанға дейін марионетка хан ретінде билік етті. Оның інісі Иона әйелі Мария Корсакованың орыс имениесінде тұрды. Ағасының орнын хан ретінде басудың орнына, ол өзінің уақытша билігін Белорусьде тұратын 3000 шаруа үшін айырбастауға көндірілді. Князь Иона Дондуковтың тек бір қызы болды, ол қайтыс болғаннан кейін Ресейдегі ең ізделіс қалыңдықтардың біріне айналды. 1801 жылы анасы оны туысы полковник Никита Иванович Корсаковқа (1776–1857) үйлендірді, оған Дондуков-Корсаков князьдігі атағын алуға рұқсат берілді. Олардың тек бір қызы болды – Мария, ол тағы бір туысы Михаил Александрович Корсаковқа (1794–1869) үйленді, ол әкесінің және күйеуінің орнын Дондуков-Корсаков князьдігіне иегер болды. Михаил Дондуков-Корсаков көп жыл бойы Ресей Ғылым академиясының вице-президенті болып қалғанымен, оны Пушкиннің граф Уваровпен болған гомосексуалдық қарым-қатынасын паш ететін әзіл-қалжың эпиграммасы арқылы еске алады. Оның жалғыз ұлы – князь Александр Михайлович Дондуков-Корсаков (1820–1893), ол Кавказ соғысында және Қырым кампаниясында көзге түсіп, даңққа ие болды. 1869 жылы ол Киев, Подолия және Волынь губернияларының губернаторы болып тағайындалды. Кавалерия генералына дейін шен берумен, ол соңғы орыс-түрік соғысына белсенді қатысып, соғыс аяқталғаннан кейін Болгариядағы орыс әкімшілігінің басшысы болып қалды және алғашқы болгар конституциясы – Тарново конституциясын жасауға көмектесті. 1882–1890 жылдары Кавказ губернаторы болып, ұзақ және сәнді мансабын аяқтады.