Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Императорлық жапон теңіз флотының Касуга класты крейсері
Imperial Japanese Navy's Kasuga class cruiser
Ниссин (日進), сондай-ақ Ниссин деп транслитерацияланады, Императорлық жапон теңіз флотының броньды крейсері болды, ол 20-ғасырдың басында Gio. Ansaldo & C., Sestri Ponente, Италияда салынған. Бұл тип Италия Корольдік теңіз флотында Сан Рокко деп белгіленген, 1901 жылы тапсырыс берілген, ал келесі жылы Аргентина теңіз флотына сатылды, онда ол Мариано Морено деп аталды. Аргентина-Чили теңіз қарулану жарысы кезінде кеме Аргентиналықтардың қаржылық қиындықтары мен Чилимен қарым-қатынастың жақсаруына байланысты жеткізілмей тұрып сатылды. Осы кезде Жапон империясы мен Ресей империясы арасындағы шиеленіс күшейді, кеме екі тарапқа да ұсынылды, бірақ соңында жапондықтар сатып алды. 1904-1905 жылдардағы орыс-жапон соғысы кезінде Ниссин Сары теңіздегі шайқасқа қатысып, одан кейінгі Цусима шайқасында зардап шекті. Одан бөлек, ол Порт-Артурдың қорғанысын жиі атқылады. Кеме Бірінші дүниежүзілік соғыста шектеулі рөл атқарды және одақтас конвойларын сүйемелдеуге, сондай-ақ Үнді мұхиты мен Австралия аймағында неміс саудалық рейдерлерін іздеуге пайдаланылды. 1918 жылы Ниссин Жерорта теңізіне жөнелтілді, содан кейін соғыстан кейін Ұлыбританиядан Жапонияға берілген неміс суасты қайықтарын сүйемелдеді. 1927 жылы оқу кемесіне айналдырылып, 1936 жылы нысана ретінде батырылды. Кейіннен кемесі қайтадан суға көтеріліп, 1942 жылы қайтадан нысана ретінде пайдаланылды.
Nisshin (日進), also transliterated as Nissin, was a armored cruiser of the Imperial Japanese Navy, built in the first decade of the 20th century by Gio. Ansaldo & C., Sestri Ponente, Italy, where the type was known as the The ship was originally ordered by the Royal Italian Navy in 1901 as San Rocco and sold the next year to the Argentine Navy who renamed her Mariano Moreno during the Argentine–Chilean naval arms race, but the lessening of tensions with Chile and financial pressures caused the Argentinians to sell her before delivery. At that time tensions between the Empire of Japan and the Russian Empire were rising, and the ship was offered to both sides before she was purchased by the Japanese. During the Russo Japanese War of 1904–05, Nisshin participated in the Battle of the Yellow Sea and was damaged in the subsequent Battle of Tsushima. In addition, she frequently bombarded the defenses of Port Arthur. The ship played a limited role in World War I and was used to escort Allied convoys and search for German commerce raiders in the Indian Ocean and Australasia. In 1918, Nisshin was deployed to the Mediterranean and then escorted the surrendered German submarines allocated to Japan from Britain after the war. She became a training ship in 1927 and was sunk as a target ship in 1936. Her wreck was later refloated and used as a target again in 1942.
Өмірбаян
Нишин – «Жузеппе Гарибальди» класындағы соңғы бронекрейсер болды. Кластың алғашқы кемесі 1895 жылы құрастырылып аяқталды. Бұл класс экспортта үлкен жетістіктерге қол жеткізді, ал негізгі конструкция жылдар бойы біртіндеп жақсартылып келді. Кластың соңғы екі кемесі 1901 жылдың 23 желтоқсанында Италия Корольдік Әскери-теңіз күштерінің тапсырысы бойынша салынды, ал 1902 жылы Чилидің британдық кеме жасаушы компанияға екінші класс екі линкорға тапсырыс бергеніне жауап ретінде Аргентина Әскери-теңіз күштеріне сатылды. Алайда, Аргентина мен Чили арасындағы соғыс қаупі кеме аяқталғанға дейін азайды, және қаржылық қиындықтар мен британдық қысымның салдарынан Аргентина «Мариано Морено» және оның бауырласы «Бернардино Ривадавиадан» бас тартуға мәжбүр болды. Аргентина үкіметі кемелерді Ресейге сатуға тырысты, бірақ аргентиналықтардың талап еткен бағасы бойынша келіссөздер сәтсіз аяқталды. Жапон үкіметі жылдам араласып, оларды сатып алды, бұл Ресеймен қарым-қатынастың нашарлауына байланысты болды, бағасы жоғары болғанына қарамастан – екі кемеге ¥14,937,390 (£1,530,000) төленді. Ресейге шабуыл жасауды жоспарлаған үкімет, кемелер Сингапурдан кеткенге дейін Порт-Артурға жасалатын күтпеген шабуылды кейінге шегерді, осылайша ешбір шет елдің кемелерді тоқтатуына немесе ұстауына мүмкіндік болмады.
Nisshin was the last of the 10 Giuseppe Garibaldi class armored cruisers to be built. The first ship had been completed in 1895 and the class had enjoyed considerable export success, with the base design being gradually improved over the years. The last two ships of the class were ordered on 23 December 1901 by the Royal Italian Navy, and sold in 1902 to the Argentine Navy in response to the order placed to a British shipbuilder by Chile for two second class battleships. The possibility of war between Argentina and Chile, however, abated before the vessel was completed, and a combination of financial problems and British pressure forced Argentina to dispose of Mariano Moreno and her sister ship Bernardino Rivadavia. The Argentine government attempted to sell the ships to Russia, but negotiations failed over the price demanded by the Argentinians. The Japanese government quickly stepped in and purchased them due to increasing tensions with Russia despite the high price of ¥14,937,390 (£1,530,000) for the two sisters. Already planning to attack Russia, the government delayed their surprise attack on Port Arthur that began the Russo Japanese War until the ships had left Singapore and could not be delayed or interned by any foreign power.
Дизайн және сипаттама
Ниссиннің жалпы ұзындығы , ені , қалыңдығы және су астындағы тереңдігі болды. Ол қалыпты жүктемеде ығыстырды. Кеме екі тік үш кеңейтімді бу машинасымен жабдықталған, әрқайсысы бір валды қоздырады, бу 8 көмірмен қыздырылатын шотланд теңіз қазандықтарынан алынды. Ең жоғары қуаты және жылдамдығы жоспарланған, Ниссин 1903 жылғы 6 қарашада теңіз сынақтары кезінде қозғалтқыштарынан шыққан қуатқа қарамастан, жылдамдығына жетті. Оның круиздік қашықтығы болды. Оның экипажы 560 офицер мен сарбаздан тұрды. Басты қару-жарағы 41 типті төрт зеңбірек, алдыңғы және артқы құрылымдардың арасында орналасқан екі зеңбірек мұнараларынан тұрды. Оның қосалқы қару-жарағын құрайтын 41 типті жылдам атушы (QF) он зеңбірек негізгі палубадағы казематтарда орналастырылған; қалған төрт зеңбірек жоғарғы палубаға орнатылды. Ниссинде сондай-ақ 10 QF 41 типті және 6 QF 3 фунттық) Hotchkiss зеңбірегі торпедолық катерлерге қарсы қорғану үшін болды. Ол әр жағынан екі-екіден төрт суасты торпеда түтігімен жабдықталған.
Nisshin had an overall length of , a beam of , a molded depth of and a deep draft (ship) of She displaced at normal load. The ship was powered by two vertical triple expansion steam engines, each driving one shaft, using steam from 8 coal fired Scotch marine boilers. Designed for a maximum output of and a speed of , Nisshin barely exceeded this, reaching a speed of during her sea trials on 6 November 1903 despite produced by her engines. She had a cruising range of at Her complement consisted of 560 officers and enlisted men. Her main armament consisted of four Type 41 guns, in twin gun turrets fore and aft of the superstructure. Ten of the quick firing (QF) Type 41 guns that comprised her secondary armament were arranged in casemates amidships on the main deck; the remaining four guns were mounted on the upper deck. Nisshin also had ten QF Type 41 guns and six QF 3 pounder ) Hotchkiss guns to defend herself against torpedo boats. She was fitted with four submerged torpedo tubes, two on each side.
Құрылыс және мансап
Кеменің қалыбы 1902 жылғы 29 наурызда Сан-Рока деген уақытша атпен салынды, ал 1903 жылғы 9 ақпанда суға түсіріліп, аргентиналықтар оны Марианo Морено деп атады. Кеме 1903 жылғы 30 желтоқсанда Жапонияға сатылып, 1904 жылғы 1 қаңтарда Ниссин деп қайта аталды. Ниссин және оның жаңа атымен аталған қарындасы Касуга ресми түрде Жапонияға берілді және 7 қаңтарда қолданысқа енгізілді.
The ship's keel was laid down on 29 March 1902 with the temporary name of San Roca and she was launched on 9 February 1903 and renamed Mariano Moreno by the Argentinians. The vessel was sold to Japan on 30 December 1903 and renamed Nisshin on 1 January 1904. Nisshin and her newly renamed sister Kasuga were formally turned over to Japan and commissioned on 7 January.
Ресей-жапон соғысы
Нишин мен Касуга 16 ақпанда Йокосукаға жетті, дәл сол кезде Жапония Порт-Артурға шабуыл жасап, жапондық экипаждармен жұмыс істей бастады. 11 сәуірде адмирал Того Хейхачироның басқаруындағы 1-ші флоттың 1-ші дивизиясының линкорларын нығайту үшін тағайындалды. Порт-Артурдағы ресейлік кемелерді тоқтату үшін Того 12 сәуірде порттың аузына мина орнатуды бұйырды және Касуга мен Нишинге «біздің күшімізді көрсету» міндеті жүктелді. Того Ресейдің Тынық мұхиты эскадрильясының бір бөлігін, оның ішінде вице-адмирал Степан Макаровтың флагманы – «Петропавловск» жауынгерлік кемесін сәтті тартып алды. Макаров бес жапондық жауынгерлік кемені, сондай-ақ Касуга мен Нишинды көрген кезде Порт-Артурға қайтты. Оның флагманы жапондықтар орнатқан минаға түсті. Кемедегі бір мачта жарылғаннан кейін екі минуттан кем уақыт ішінде батып, Макаров 677 қаза тапқандардың бірі болды. Бұдан басқа, «Победа» ресейлік жауынгерлік кемесі минадан зақымдалды. Өзінің сәттілігіне қуанған Того 15 сәуірде Ляодун түбегінің оңтүстік-батысындағы Пьюгон шығанағынан Порт-Артурды алыстан бомбалау миссиясын қайта бастады, Нишин мен Касуганың қаруларын пайдаланды. Мамыр айының басында олар қашықтықтан атыс жасады, бірақ нәтиже болмады. 15 мамырда жапондық «Ясима» және «Хацусе» жауынгерлік кемелері ресейлік миналардың салдарынан батты. Жапонияның жауынгерлік кемелерінің үштен бірін жоғалтқан Того Нишин мен Касуганы қалған төрт линкорымен бірге соғысқа жөнелтуге шешім қабылдады. Бұл шешімнің алғашқы сынағы 23 маусымда Тынық мұхиты эскадрильясы Владивостокқа жетуге жасаған сәтсіз әрекеті кезінде болуға тиіс болды, бірақ жаңа эскадрилья командирі контр-адмирал Вильгельм Витгефт эскадрильяға Порт-Артурға қайтуға бұйрық берді, өйткені олар күн батқанға дейін жапондық соғыс желісімен (Касуга мен Нишин қоса) кездесті. 27 шілдеде екі кеме ресейлік күшті – бір жауынгерлік кеме және бірнеше крейсерлер мен канонерлік қайықтарды ресей армиясына оттық қолдау көрсету үшін шыққаннан кейін алыс қашықтықтан оқпен портқа қайтаруға мәжбүр етті. Олар 10 тамыздағы Сары теңіз шайқасына қатысты, бірақ жапондық соғыс желісінің артында болғандықтан, үлкен рөл атқармады. Того бағытын өзгерткенде Нишин соғыс желісінің алдында болды және шайқас кезінде үш рет оққа түсіп, 14 экипаж мүшесі қаза тауып, 25 адам жараланды. Шайқас аяқталғаннан кейін кемелер Пьюгон шығанағына оралды, онда олар ресейлік бекіністерін шабуылдады. 1905 жылғы 26 мамырда Цусима шайқасында Нишин вице-адмирал Мису Сотароның флагманы болды және Касугадан кейін соғыс желісінде алтыншы және соңғы болды. Сағат 14:10-да Нишин ресейлік флоттың екінші колоннасының басты кемесі – «Ослябьяға» атыс ашты. 14:40-та Нишин алғашқы оқты алды, өйткені ресейлік снаряд оның оң жақтағы 8 дюймдік зеңбірегін екіге бөлді. 14:57 мен 15:05 аралығында жапондық флот ресейліктердің солтүстікке қарай жылжуын тоқтату үшін бағытын өзгертті, бұл Нишинды соғыс желісінде алғашқы кеме ретінде қалдырды. 15:00-де 12 дюймдік снаряд Нишиннің броньды қабырғасын су сызығынан бір фут төмен өткізіп, көмір бункерін су басты. Тағы бір 12 дюймдік снаряд қабырғаны су сызығынан үш фут жоғары соқты, бірақ еніп кірген жоқ. 15:06-да ресейлік қорғалған крейсері «Жемчуг» торпедалық шабуылға жақындауға тырысты, бірақ Нишин, Касуга және жапондық крейсер «Ивате» отымен кері қайтарды. 15:30-да жапондық желі тағы да бағытын өзгертті, Нишинды қайтадан соңғы орынға қойды. Тағы бір 12 дюймдік снаряд кемеге тиді, бірақ елеулі зақым келтірмеді. 16:05-те алдыңғы мұнараға тиген оқ басқару мұнарасына сынықтарды шашыратып, Мисуды жаралады. Нишинге 17:20-де тағы бір 12 дюймдік снаряд тиді, ол оның артқы мұнарасының сол жағындағы 8 дюймдік зеңбірегін екіге бөлді. Күн батқанда, 19:00-де Нишинге тағы бір 12 дюймдік снаряд тиді, ол оның алдыңғы сол жақтағы 8 дюймдік зеңбірегінің түйірін үзіп, тек бір зеңбіректі жұмыс істеуге мүмкіндік берді. Жапондықтар ертесіне таңертең аман қалған ресейлік кемелерді Лианкорт тастарының жанында анықтады және Того шамамен сағат 10:00-де оларға жетті. Ресейліктерден көп есе көп болғандықтан, ол кез келген шығынды азайту үшін алыс қашықтықтан шабуыл жасауды шешті. Касуга ескірген ресейлік линкор «Император Николай I-ге» атыс ашты. Нишин шайқаста 181 8 дюймдік снарядты атты. Ал оның салдарынан Тогоның флагманы, жапондық «Микасадан» кейін екінші рет оққа түсті. Нишинге 13 снаряд тиді, оның ішінде 6 12 дюймдік, 1 9 дюймдік, 2 6 дюймдік және 4 белгісіз снаряд. Шайқас кезінде жаңадан тағайындалған прапорщик Иссороку Такано, кейіннен Екінші дүниежүзілік соғыста Біріккен флоттың бас қолбасшысы болды, ауыр жарақат алды және сол қолында екі саусағын жоғалтты. Шайқастан кейін Нишин шілде-тамыз айларында Сахалинды басып алу және оккупациялау үшін 3-ші флотқа тағайындалды. 1911 жылғы 2 қыркүйекте кеме бұрынғы ресейлік госпитальдық кеме «Анегаваны» Владивостокқа ресейліктерге қайтару үшін сүйемелдеді. 1912 жылғы қарашада кемеде қазан жарылып, 20 экипаж мүшесі қаза тапты. 1914 жылдың басында оның қазандары 12 Кампонның 1-типі су түтік қазандарымен ауыстырылды.
Nisshin and Kasuga reached Yokosuka on 16 February just as Japan initiated hostilities with its surprise attack on Port Arthur, and began working up with Japanese crews. The sisters were assigned to reinforce the battleships of the 1st Division of the 1st Fleet under the overall command of Admiral Tōgō Heihachirō on 11 April. In an effort to block the Russian ships in Port Arthur, Togo ordered a minefield laid at the mouth of the harbor on 12 April and Kasuga and Nisshin were tasked to show themselves "as a demonstration of our power". Tōgō successfully lured out a portion of the Russian Pacific Squadron, including Vice Admiral Stepan Makarov's flagship, the battleship Russian battleship Petropavlovsk. When Makarov spotted the five Japanese battleships and Kasuga and Nisshin, he turned back for Port Arthur and his flagship ran into the minefield just laid by the Japanese. The ship sank in less than two minutes after one of her magazines exploded, and Makarov was one of the 677 killed. In addition to this loss, the battleship Russian battleship Pobeda was damaged by a mine. Emboldened by his success, Tōgō resumed long range bombardment missions, making use of the long range capabilities of Nisshin and Kasugas guns to blindly bombard Port Arthur on 15 April from Pigeon Bay, on the southwest side of the Liaodong Peninsula, at a range of The engagements were not entirely one sided as the battleship Russian battleship Peresvet scored a hit on Nisshin that same day. In early May, the sisters fired at ranges up to although this proved to be ineffective. On 15 May, the battleships Japanese battleship Yashima and Japanese battleship Hatsuse were sunk by Russian mines. With a third of Japan's battleships lost, Tōgō decided to use Nisshin and Kasuga in the line of battle together with his four remaining battleships. The first test of this decision would have occurred on 23 June when the Pacific Squadron sortied in an abortive attempt to reach Vladivostok, but the new squadron commander, Rear Admiral Wilgelm Vitgeft, ordered the squadron to return to Port Arthur when it encountered the Japanese battleline (including Nisshin and Kasuga) shortly before sunset, as he did not wish to engage his numerically superior opponents in a night battle. On 27 July, the sisters forced a Russian force of one battleship and several cruisers and gunboats to return to port because of long range gun fire after they sortied to provide fire support to the Russian Army. They participated in the Battle of the Yellow Sea on 10 August, but only played a minor role as they were generally in the rear of the Japanese battleline. For the brief amount of time when Tōgō reversed course, Nisshin was at the head of the battleline and was hit three times during the battle, losing 14 crewmen killed and 25 wounded. After the battle the sisters returned to Pigeon Bay where they engaged the Russian fortifications. At the subsequent Battle of Tsushima on 26 May 1905, Nisshin was flagship of Vice Admiral Misu Sotarō, and was sixth and last in the line of battle, following Kasuga. At about 14:10, Nisshin opened fire on the Russian battleship Oslyabya, the lead ship in the second column of the Russian fleet at a range of At 14:40 Nisshin received her first hit as a Russian shell cut her forward right 8 inch gun in half. Between 14:57 and 15:05, the Japanese fleet reversed course to block the Russian northward movement, which put Nisshin as the first ship in the battle line. At 15:00, a 12 inch shell punched through the armor belt of Nisshin one foot below the waterline and flooded a coal bunker. Another 12 inch shell hit the belt about three feet above the waterline but did not penetrate. At 15:06, the Russian protected cruiser Russian cruiser Zhemchug attempted to close for a torpedo attack but was driven off by fire from Nisshin, Kasuga and the armored cruiser Japanese cruiser Iwate at At 15:30, the Japanese line again reversed course, placing Nisshin at the rear again. Another 12 inch hit struck the ship but without any significant damage. At 16:05, a hit on the forward turret sent splinters into the conning tower, wounding Misu. Nisshin was hit again at 17:20 by another 12 inch shell, which cut the left 8 inch gun of her aft turret in half. As daylight was dying, Nisshin was hit yet again at 19:00 by another 12 inch shell that severed the barrel of her forward left 8 inch gun, leaving only a single gun operable. The surviving Russian ships were located near the Liancourt Rocks by the Japanese the following morning and Tōgō reached them about 10:00. Heavily outnumbering the Russians, he opted for a long range engagement to minimize any losses and Kasuga opened fire at the obsolete Russian battleship Imperator Nikolai I at a range of and the Russians surrendered shortly afterwards. Nisshin fired 181 eight inch shells during the battle. In return she received the second largest number of hits after Tōgō's flagship, the battleship Japanese battleship Mikasa, which was struck over 40 times. Nisshin was hit by 13 shells, including 6 twelve inch, 1 nine inch, 2 six inch and 4 unidentified. During the battle, the newly commissioned Ensign Isoroku Takano, later Commander in Chief of the Combined Fleet in World War II, was badly wounded and lost two fingers on his left hand. Shortly after the battle, Nisshin was assigned to the 3rd Fleet for the invasion and occupation of Sakhalin in July–August. On 2 September 1911, the ship escorted the ex Russian hospital ship Anegawa to Vladivostok to be returned to the Russians. In November 1912, a boiler exploded aboard the ship, killing 20 crewmen. At the start of 1914, she was overhauled with her boilers replaced by 12 Kampon Type 1 water tube boilers.
Бірінші дүниежүзілік соғыс және одан кейінгі тарих
Неміс шығыс азиялық эскадрильясын және басқа да сауда рейдерлерін іздеу барысында британдық адмиралтейство 1914 жылдың қыркүйек айының ортасында Оңтүстік Тынық мұхитындағы жапондық күштерді немістердің тудырған қауіп-қатерлеріне қарсы күшейтуді сұрады. «Ниссин» 12 қазанда Сандакан жанындағы шартты емес тасқа тіреліп, жөндеу үшін Сингапурге баруға мәжбүр болды. Жөндеуден кейін кеме Трук қаласындағы Екінші Оңтүстік теңіздер эскадрильясына бекітілді. 1915 жылдың ақпан айында кеме неміс колониялары – Самоа және Жаңа Гвинеяға сапар жасады. «Ниссин» 1915 жылдың 13 желтоқсанынан 1916 жылдың 13 мамырына дейін, 1916 жылдың 12 қыркүйегінен 1 желтоқсанына дейін және 1917 жылдың 28 наурызынан 13 сәуіріне дейін «Суйрайсентай» 1-ші эскадрильясының, ал кейін «Суйрайсентай» 2-ші эскадрильясының флагманы болды. 1917 жылдың наурыз айында неміс сауда рейдерлері Үнді мұхитына енгеннен кейін Адмиралтейство Жапон үкіметінен сол аймақта және Австралия суларындағы күштерін күшейтуді сұрады. «Ниссин» оңтүстікке жіберілді және сәуір-мамыр айларында Коломбо (Цейлон) мен Фримантель (Австралия) арасындағы одақтас кемелерді сүйемелдеді. 1918 жылы кеме Жерорта теңізіне, одақтас әскерлер конвойын сүйемелдеу үшін Екінші арнайы миссиялық эскадрильяны нығайтуға жіберілді. Қараша айында ол эскадрилья командирі, контр-адмирал Козо Сатоның флагманы болды, ал эскадрильяның көп бөлігі Константинопольге бет алды, ол 6 желтоқсанда жетті. Содан кейін кеме Портлендке барып, Жапонияға берілген неміс субмариналарын үйге қайтарды. 1919 жылдың 5 қаңтарында кеме келді, ал эскадрилья наурыздың соңында Мальтаға аттанды. Кейбір субмариналарды жөндеуден өткізгеннен кейін эскадрилья 18 маусымда Йокосукаға жетті. 1927 жылы «Ниссин» Йокосука теңіз округінде оқу және деполық кеме ретінде қызмет етті, 1935 жылдың 1 сәуірінде теңіз тізімінен шығарылды. «Хай Кан» №6 деп қайта аталған ол 1936 жылы Ішкі теңіздегі Куре маңындағы Камегакуби теңіз полигонындағы тікелей атыс жаттығулары кезінде нысана ретінде батырылды. Кейін ол көтеріліп, 1942 жылдың 18 қаңтарында Хиросимадағы Курахасиден жапондық «Ямато» соғыс кемесі үшін сүйреліп, жаңа 18,1 дюймдік зеңбіректермен сынақтан өтті. Бұл жаттығу кезінде ол екінші және соңғы рет батырылды.
As part of the search for the German East Asia Squadron and other commerce raiders the British Admiralty requested in mid September 1914 that the Japanese forces in the South Pacific be reinforced to deal with the threats posed by the Germans and the cruiser was ordered south. Nisshin struck an uncharted rock off Sandakan on 12 October and was forced to put into Singapore for repairs. After their completion the ship was assigned to the Second South Seas Squadron based at Truk. In February 1915, the ship visited the occupied colonies of German Samoa and German New Guinea. Niishin served as the flagship of Destroyer Squadron (Suiraisentai) 1 from 13 December 1915 to 13 May 1916, 12 September to 1 December 1916 and then of Suiraisentai 2 from 28 March to 13 April 1917. After the incursion of the German commerce raider into the Indian Ocean in March 1917, the Admiralty requested that the Japanese government reinforce its ships already present, there and in Australian waters. Nisshin was sent south in response and escorted Allied shipping between Colombo, Ceylon and Fremantle, Australia in April–May. In 1918, the ship was sent to the Mediterranean to reinforce the Second Special Mission Squadron as it escorted Allied troop convoys across the Mediterranean. In November, she became the flagship of Rear Admiral Kōzō Satō, the squadron commander, as the bulk of the squadron sailed to Constantinople, arriving on 6 December. The ship then sailed to Portland to escort the surrendered German submarines allocated to Japan back home. She arrived on 5 January 1919 and the squadron departed for Malta at the end of March. After refitting some of the submarines there, the squadron arrived at Yokosuka on 18 June. Nisshin became a training vessel and depot ship in 1927 at Yokosuka Naval District until stricken from the naval register on 1 April 1935. Renamed Hai Kan No. 6, she was sunk as a target ship during live fire exercises at the Kamegakubi Naval Proving Ground off Kure in the Inland Sea in 1936. Her wreck was later raised, and, on 18 January 1942, it was towed by the battleship Japanese battleship Mutsu as a target for the battleship Japanese battleship Yamato with her new 18.1 inch guns off Kurahashi, Hiroshima. The hulk was sunk for a second, and final, time during this exercise.