Кіріспе
Дени Дидроның романы "Ла Религиоз" (сонымен қатар "Монахиня" немесе "Монахиняның естеліктері" деп те аталады) – Дени Дидроның 18 ғасырдағы француз романы. Шамамен 1780 жылы аяқталған, алғаш рет 1792 жылы (Дидроның қайтысынан сегіз жыл өткен соң) Фридрих Мелхиор Гримм Саксониядағы "Correspondance littéraire" журналында, ал кейіннен 1796 жылы Францияда жарияланды.
La Religieuse (also called The Nun or Memoirs of a Nun) is an 18th century French novel by Denis Diderot. Completed in about 1780, it was first published by Friedrich Melchior Grimm in 1792 (eight years after Diderot's death) in his Correspondance littéraire in Saxony, and subsequently in 1796 in France.
Өмірбаян
Роман әдеби тұтыну үшін жазылған туынды ретінде емес, Дидроның серігі Крузмар маркизін Парижге қайта шақыру мақсатындағы күрделі әзіл ретінде басталды. Роман, өзінің антына бас тартуға көмектесуін сұрап, еркіне қарсы монастырға қамаулы болған Сюзанна есімді қарындастың жазған хаттарынан тұрады, ол монастырдағы төзімсіз өмірін сипаттайды. 1758 жылы маркиз Маргарита Деламарре есімді қарындастың антына бас тартуы және қоғамға оралуы туралы даулы іске қатысты. Маркиз Маргаритаға ашылықпен көңіл бөлді және оны босату үшін саяси ықпалын пайдалануға тырысты, бірақ нәтижесіз болды. 1758 жылы істі ұтылғаннан кейін Маргарита өмірінің соңына дейін монастырда қалуға мәжбүр болды. Дидро Маргарита Деламаррені Сюзаннаның прототипі ретінде пайдаланды, Крузмарды Сюзаннаны монастырдағы азаптан құтқару үшін Парижге қайтуға көндіруді жоспарлады. Ақырында, бұл әзіл Дидро үшін құштарлық жобасына айналды, онда ол өзін әйел ретінде таныстырды. Кейін Дидро хаттарды қайта өңдеп, дін қызметкерлері мен діни мекемелерде кең таралған сыбайлас жемқорлықты бейнелейтін романға айналдырды. Дидро бұл әрекетке қатысқанын ашық мойындағанда, маркиз бұл жайтқа күлді, себебі ол ойдағы Сюзаннаға көмектесуге дайындығымен үлгілі мейірімділік және жомарттық танытқан. Роман сонымен қатар Джо Д'Аматоның 1986 жылғы "Күнәкарлар монастыры" ромасына да әсер етті.