Канаданың аборигендер жөніндегі 1991 жылғы корольдік комиссиясы
Royal Commission on Aboriginal Peoples
Канаданың 1991 жылғы Корольдік комиссиясы: аборигендер мен үкімет арақатынастарын, құқықтарды, өзін-өзі басқару мүмкіндіктерін зерттеді. Тарих, келісімдер талданды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1991 жылы Канада Корольдік комиссиясы
Canadian Royal Commission in 1991
Канаданың Түпкі халықтары жөніндегі Корольдік комиссиясы (RCAP) 1991 жылы құрылған және Канададағы Түпкі халықтар, Канада Үкіметі және жалпы канадалық қоғам арасындағы қарым-қатынасты зерттеу мақсатындағы Канаданың корольдік комиссиясы болды. Ол Ока дағдарысы және Мич көлі келісімінің сәтсіз аяқталуы сияқты оқиғалардан кейін көтерілген мәртебе және құқықтар мәселелеріне жауап ретінде құрылды. Комиссияның жұмысына үкімет пен Түпкі халықтар арасындағы тарихи қарым-қатынастарды зерттеу, Түпкі халықтардың өзін-өзі басқару мүмкіндігін анықтау, сондай-ақ 1763 жылғы Корольдік жарлығы, Үндістер заңы, Сандық шарттар және Түпкі халықтарға қатысты сот практикасы сияқты бұрынғы келісімдердің құқықтық жағдайын қарастыру кірді. Комиссарлар құрамына Ж. Питер Микисон, Виола Робинсон, Мэри Силлетт және Берта Уилсон кірді, ал төрағалықты Рене Дюссо және Жорж Эразм жүргізді. 60 миллион долларлық бюджетпен бес комиссар 96 Түпкі халықтар қауымына сапар шегіп, 178 күнге созылған қоғамдық тыңдаулар өткізді. Комиссияның нәтижесінде жаңа Корольдік жарлық қабылданды, онда Канаданың жаңа қарым-қатынастарға берген міндеттемесі жарияланды, сондай-ақ шарт жасасу процесін және Түпкі халықтардың мемлекеттері мен үкіметтерін мойындауды регламенттеуші қосымша заңнама әзірленді. 2016 жылы 20 жылдық кезеңнің қорытындысы туралы берген сұхбатында, Есептің комиссарларының бірі Пол Шартранд көп нәрсе өзгермегенін мойындады.
The Royal Commission on Aboriginal Peoples (RCAP) was a Canadian royal commission established in 1991 with the aim of investigating the relationship between Indigenous peoples in Canada, the Government of Canada, and Canadian society as a whole. It was launched in response to status and rights issues brought to light following events such as the Oka Crisis and the failure of the Meech Lake Accord. The study of the historical relations between the government and Aboriginal people, in order to determine the possibility of Aboriginal self government, and the legal status of previous agreements that included, the Royal Proclamation of 1763, the Indian Act, the Numbered treaties and Aboriginal case law. J. Peter Meekison, Viola Robinson, Mary Sillett, and Bertha Wilson, and was chaired by René Dussault, and Georges Erasmus. Using its $60 million dollar budget, the five commissioners visited 96 First Nation communities and held 178 days of public hearings. Legislation, including a new Royal Proclamation stating Canada's commitment to a new relationship and companion legislation setting out a treaty process and recognition of Aboriginal nations and governments. In 2016, during an interview regarding the conclusion of the 20 year period, Paul Chartrand, one of the Report commissioners, acknowledged not much had changed.
Сын
Жорж Эразм Канададағы Рим-католик шіркеуінің абориген халқының мәжбүрлеп ассимиляциялануындағы тарихи рөлін сынап, туған тілдерді, мәдениеттерді және дәстүрлерді тастауын мысалға келтірді.
Georges Erasmus denounced the historical role of the Roman Catholic Church in Canada in the forced assimilation of Aboriginal Peoples, citing the abandonment of indigenous languages, cultures and traditions.
Мұра
RCAP ұсыныстарының көп бөлігі іске асырылмағанмен, Канаданың Шындық және татуласу комиссиясының соңғы есебінің тұжырымы Түпкі халықтар жөніндегі Корольдік комиссияның есебін Канададағы Түпкі халықтардың өмірлік тәжірибесіне емес канадалықтардың назарын аударғаны және осы тақырыптағы әңгімелердің бағытын өзгерте алғаны үшін мақтады. RCAP есебі Батыс Канадада "Канаданың Түпкі тілдерін сақтаудың шұғыл қажеттілігін" жақсырақ түсінуге де ықпал етті, өйткені қазіргі тенденциялар сақталса, олардың көпшілігі жойылу қаупі бар. Жойылу қаупіне жауап ретінде, Түпкі тілдерді жаңғырту институттары, оның ішінде Канаданың Түпкі тілдер мен сауаттылықты дамыту институты (CILLDI) құрылды.
Despite the majority of the RCAP recommendations remaining unimplemented, the Summary of the Final Report of the Truth and Reconciliation Commission of Canada credits the Report of the Royal Commission of Aboriginal Peoples with drawing the attention of non Indigenous Canadians to the lived experiences of Indigenous peoples in Canada and redirecting the nature of related conversations. The RCAP report also led to greater recognition in Western Canada of "the urgent need for preservation of Canada's Indigenous languages, many of which face extinction if current trends continue." In response to the threat of extinction, institutes for the revitalization of indigenous languages, including the Canadian Indigenous Languages and Literacy Development Institute (CILLDI), were established.