Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шетландтағы адам қонысы, Шотландия.
Human settlement in Shetland, Scotland
Скалоуэй (шығанақтың атауы) – Шотландияның Шетланд аралдарының ең үлкен аралы, Материктің батыс жағалауындағы ең ірі елді мекен. 2011 жылғы халық санауы бойынша ауылдың халқы шамамен 900 адамды құрады. Қазір балық аулау порты болса, 1708 жылға дейін Шетланд аралдарының астанасы болған (қазір Лервик, Шетланд Материгінің шығыс жағалауында). Бұл жерде Шетландта салынған екі қамалдың бірі орналасқан, ол 1600 жылы тұрғызылған. Скалоуэйде Солтүстік Атлантика балық шаруашылығы колледжі (Гайленд және Аралдар университетінің құрамында) орналасқан, ол балық шаруашылығы ғылымдары, аквакультура, теңіз инженериясы және жағалауды басқару салаларында курстар ұсынады және ғылыми-зерттеу бағдарламаларын қолдайды. Сондай-ақ, мұнда Солтүстік зерттеулер орталығы да бар. Несс-оф-Вестшордағы NAFC теңіз орталығы «теңіз саяхаты, теңіз ғылымдары мен технологиялары және теңіз өнімдерінің сапасы» бойынша курстар ұсынады. Ауылға жақын жерде Скалоуэй аралдары орналасқан, олар өз атауын осы елді мекеннен алған. Ауылда жүзу бассейні мен бастауыш мектеп бар. Шетланд аралдары кеңесі 2011 жылдың шілде айында Scalloway Junior High School орта білім беру бөлімін жапты.
Scalloway (, name of the bay) is the largest settlement on the west coast of the Mainland, the largest island of the Shetland Islands, Scotland. The village had a population of roughly 900, at the 2011 census. Now a fishing port, until 1708 it was the capital of the Shetland Islands (now Lerwick, on the east coast of the Shetland Mainland). It contains one of the two castles built in Shetland; this one was constructed in 1600. Scalloway is the location of the North Atlantic Fisheries College (part of the University of the Highlands and Islands), which offers courses and supports research programmes in fisheries sciences, aquaculture, marine engineering and coastal management. It is also home to the Centre for Nordic Studies. NAFC Marine Centre at Ness of Westshore offers courses in "nautical studies, marine science and technology, and seafood quality". Nearby are the Scalloway Islands, which derive their name from the village. The village has a swimming pool and a primary school. Scalloway Junior High School, the secondary department, was closed in July 2011 by the Shetland Islands Council.
Тарих
Скаллоуэй қамалы 1600 жылы Оркнидің 2-ші графы (Патрик Стюарт) салған. Бастапқыда ол сумен қоршалған, бірақ жерді мелиорациялау арқасында қазір мұндай емес. Қамалдың қалдықтары – кемежайға жақын орналасқан ауылдың ең танымал белгісі. (Қала әдетте жабық, бірақ кілтті жақын маңдағы Скалоуэй қонақ үйінен немесе іргелес Скалоуэй мұражайынан алуға болады.) Норвегиялық қайық жасаушылар Хордаландтан, Берген маңындағы Ос және Тайснес аймақтарынан шамамен 16 ғасырдан бастап yoals қайықтарын жасады. Ос аймағының дәстүрлі кішкентай ағаш қайығы – Oselvar, бөлшектелген күйінде Скалоуэйге жіберілді. Олар күрделі құрастыру нұсқауларын жібермей, қайтадан құрастыру үшін қайық жасаушыларды жіберді. Олардың көптегені Шетландта жылдар бойы тұрды, ал кейбіреулері сонда үйленді. Бремен және Гамбургтен келген Ганза саудагерлері үшін Скалоуэй Шалдеваге деп белгілі болды және Хиллсвикке баратын жолдағы жақсы қорғалған порты ретінде танылды. Барбара Туллох және оның қызы Эллен – Шетландта соңғы рет өртеліп өлтірілген әйелдер – ауылға көрінетін Галлоу төбесінде жазаланды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Скалоуэй немістерге қарсы норвегиялық қарсылық қозғалысының бөлігі болған «Шетланд автобусының» бас штабына ие болды. Норвегиялық қарсыластар мен британдық арнайы қызметі норвегиялықтарға көмек көрсету үшін Норвегияға кішкентай кемелер жіберді. Базаның маңызды бөлігі болған Норвегия үйі мен Принц Олав пирсі/құймасы әлі де сақталған. «Шетланд автобусының» тарихы туралы мәліметтер Скалоуэй мұражайында көрсетілген. 1996 жылы Каре Эмиль Иверсен «Шетланд автобусындағы адам» атты соғыс кезіндегі естеліктерін жариялады. Ол 2004 жылы жаңа кіріспемен және «Шетланд автобусы» деген атаумен қайта басылды. Шетландтың тағы бір авторы Уилли Смит өзінің 2003 жылғы «Уиллидің соғысы және басқа да әңгімелер» атты мемуарларында осы кезеңді кеңінен талқылайды, сондай-ақ Дэвид Ховарт «Шетланд автобусы» (алғаш рет 1951 жылы жарық көрді, кейін 1998 жылға дейін қайта басылды) кітабында. Соғыстан кейін Скалоуэй Шетланд-Оркни паром қызметінің (MV Orcadia) порты ретінде Скалоуэй–Стормнес бағытында жұмыс істеді. Шетландтың батыс жағалауында Шиаллион мұнай кен орны ашылғаннан кейін Скалоуэй мұнай бизнесі үшін қызмет көрсету базасы ретіндегі кейбір функцияларды өз мойнына алды.
Scalloway Castle was built in 1600 by The 2nd Earl of Orkney (Patrick Stewart). It was originally surrounded by water but due to land reclamation, that is no longer the case. The remains of the castle are the most notable feature of the village, located near the quay. (The castle is usually locked, but a key can be borrowed from the nearby Scalloway Hotel or from the adjacent Scalloway Museum.) Norwegian boatbuilders from Hordaland, around the Bergen areas of Os and Tysnes, built yoals from about the 16th century. Oselvar, the traditional small wooden boat of Os, were taken apart and then 'flat packed' for shipping to Scalloway. Instead of sending complicated assembly instructions, they sent boatbuilders to rebuild them. Many of these stayed for years in Shetland, and some married there. To the Hanseatic merchants from Bremen and Hamburg, Scalloway was known as Schaldewage, and as a good sheltered harbour on the route to Hillswick. Barbara Tulloch and her daughter Ellen – the last witches to be burned in Shetland – were executed on Gallow Hill, overlooking the village. During World War II, Scalloway was the home base for, and housed for some time the headquarters of the Shetland Bus, part of the Norwegian resistance against the Germans. It was operated by Norwegian Resistance and British Secret Service who ran small craft to Norway to assist the Norwegians. The Norway House and the Prince Olav Pier / slipway, which formed major parts of the base are still existing. Details of the history of The Shetland Bus are on display at the Scalloway Museum. In 1996, Kåre Emil Iversen published his wartime memoirs,I Shetland Bus Man. It was reprinted in 2004, with a new introduction and the title Shetland Bus Man. Another Shetland author Willie Smith discusses this period extensively in his 2003 memoir Willie's War and Other Stories as does David Howarth in The Shetland Bus (first published in 1951, later printings up to 1998). After the war Scalloway served as harbour of the Shetland Orkney ferry service (MV Orcadia) on the Scalloway–Stromness route. After the opening of the Schiehallion Oil Field off the west coast of Shetland, Scalloway took over some functions as a service base for the oil business.
Көлік
R Robertson & Son компаниясымен жүзеге асырылатын 4-маршруттық автобус Лервиктен жұма және сенбі күндері сағат 07:20-дан 22:00-ға дейін және 07:30-дан 23:30-ға дейін он үш рет қатынайды. Эндрюс-оф-Уайтенс компаниясымен жүзеге асырылатын 5-маршруттық автобус Шығыс Вое (Блайдойт) жерінен күніне үш рет Тронда және Бурра аралдарына қатынайды және 4-маршрутпен жалғасады. 4-маршруттық автобус жексенбі күні Лервиктен төрт рет қатынайды, бірақ оны R Robertson & Son компаниясы 11:40-тан 19:00-ға дейін жүзеге асырады.
The service 4 bus operated by R Robertson & Son runs thirteen times from Lerwick between the times of 07:20 to 22:00 and 07:30 to 23:30 on Fridays and Saturdays. Service 5, run by Andrew's of Whiteness runs from East Voe (Blydoit) three times a day to the isles of Tronda and Burra and extends with service 4. The service 4 bus runs four times on a Sunday from Lerwick but is operated by R Robertson & Son between 11:40 and 19:00.