Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Констанций II жеңіске жеткен шайқас
Battle won by Constantius II
Монс Селеук шайқасы 353 жылы Рим императоры Констанций II және таққа талапкер Магненций әскерлері арасында болды. Констанцийдің әскері жеңіске жетті. Магненцийге қолдау екі жыл бұрын Мурса Майорындағы шайқаста жеңілгеннен бері азайып, Монс Селеук шайқасынан кейін толық құлдырады, содан кейін ол өз-өзіне қол жұмсады.
The Battle of Mons Seleucus was fought in 353 between the armies of the Roman emperor Constantius II and the usurper Magnentius. Constantius' forces were victorious. Support for Magnentius had been eroding since his defeat at the Battle of Mursa Major two years prior; after Mons Seleucus his cause collapsed and he killed himself.
Өмірбаян
Мурсадағы жеңілісінен кейін Магненций Аквилеяға қашып, барлық қолдаушыларын оған қосылуға шақырды. Магненцийдің інісі, жаңа тағайындалған Цезарь Деценций аламан тайпаларының шабуылымен айналысып, күштерін Аквилеяға жіберуге шамасы келмеді. Констанций әскер жинаумен және Магненций басып алған қалаларды қайтарып алумен айналысты. 352 жылдың жазында ол Италияға кірді, бірақ Магненцийдің түбекті қорғамайтынын білді.
Following his defeat at Mursa, Magnentius fled to Aquileia and summoned all his supporters to join him. Decentius, brother of Magnentius and newly appointed Caesar, was engaged with an incursion of Alemanni, and could not afford to send any of his forces to Aquileia. Constantius spent his time recruiting troops and retaking towns occupied by Magnentius. In the summer of 352 he moved into Italy, only to find that Magnentius had chosen not to defend the peninsula.
Шайқас
Констанций мен Магненцийдің әскерлері Мон Селевкиде кездесті, қазіргі Францияның Оңтүстік-Шығысындағы Жоғарғы Альпіде орналасқан Ла Бати Монцалеон аймағында. Тарихшы Питер Кроуфордтың сөзіне қарағанда, қолда бар дереккөздерден шайқастың нақты күнін анықтау мүмкін емес. Бәсекелестердің алдағы әрекеттері де белгісіз; Евтропий узурпатордың "бірнеше шайқаста жеңілгенін" хабарлайды, бұл, әлдебір Мон Селевктегі шешуші шайқасқа алып келген болуы мүмкін. Дегенмен, Констанций тағы да жеңіске жетті, ал Магненций 353 жылдың 10 тамызында өз-өзіне қол жұмсады. Осы шешуші шайқастан кейін Констанций әскерін Арльде қыстады.
The armies of Constantius and Magnentius met at Mons Seleucus, in what is now La Bâtie Montsaléon in Hautes Alpes, south eastern France. According to the historian Peter Crawford, it is not possible to fix the exact date of the battle from surviving sources. The rivals' prior movements are also unclear; Eutropius states that the usurper was "defeated in several battles", possibly leading up to the final battle at Mons Seleucus. Regardless, Constantius was again victorious and Magnentius killed himself on 10 August 353. Following his conclusive battle, Constantius wintered his troops at Arles.
Салдары
Рим империясының енді даусыз императоры Констанций 355/356 жылдары империяның батыс бөлігіне Юлианды Цезарь етіп тағайындады және Магненцийді қолдағандарды қуғындау науқанын бастады. Аммиан Марцеллин айтуынша, Констанций жасы ұлғайған сайын "қатыгез, зорлыққа бейім және күдікшіл" болып кеткен, ал оның нотариалары мен қауіпсіздік қызметкерлері жаза тағайындау үшін күдікке ғана мұқтаж болды.
Constantius, now undisputed Emperor of the Roman Empire, appointed Julian Caesar over the western half of the Empire in 355/6, and instigated a campaign to persecute those who had supported Magnentius. According to Ammianus Marcellinus, Constantius had become more "cruel, violent, and suspicious with age", and his notarii and bodyguards needed no pretext beyond mere suspicion to inflict punishment.