Ұлыбританияда әйелдер сайлау құқығы үшін күрес ұйымдары
National Union of Women's Suffrage Societies
Ұлыбританияда әйелдер сайлау құқығы үшін күрес: NUWSS ұйымының құрылуы, мақсаттары мен бейбіт жолмен жетістікке жету әдістері. Сайлау құқығы, әйелдер қозғалысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбританиядағы әйелдер сайлау құқығын қолдайтын қоғамдардың ұйымдасуы
Organisation of women's suffrage societies in the United Kingdom
Ұлттық әйелдер сайлау құқығы қоғамдарының одағы (NUWSS), сонымен қатар суфражистер деп белгілі (суфражеткалармен шатастырмау керек) – 1897 жылы Ұлыбритания бойынша әйелдер сайлау құқығын қолдайтын қоғамдардың негізінде құрылған ұйым. 1919 жылы ол Тең құқықтар үшін ұлттық қоғамдар одағы деп қайта аталды.
The National Union of Women Suffrage Societies (NUWSS), also known as the suffragists (not to be confused with the suffragettes) was an organisation founded in 1897 of women's suffrage societies around the United Kingdom. In 1919 it was renamed the National Union of Societies for Equal Citizenship.
Құрылыс және науқан
1897 жылы Ұлттық әйелдер сайлау құқығы жөніндегі орталық қоғам мен Ұлттық әйелдер сайлау құқығы жөніндегі қоғамның орталық комитеті бірігіп, ұйым құрды. Бұл топтар 1888 жылы бөлініп кеткен болатын. Милисент Фосетттің басшылығымен біріккен ұйымның президенті ол 20 жылдан астам уақыт бойы болды. Ұйым демократиялық және бейбітшілік жолын ұстанды, әйелдердің сайлау құқығын заңды жолдармен, әсіресе Парламенттік заң жобаларын ұсыну және мақсаттарын түсіндіру үшін жиналыстар өткізу арқылы қол жеткізуді мақсат етті. 1903 жылы әйелдердің әлеуметтік және саяси одағы (WSPU, «суфражиттер») күштірек шаралар қолдануды қалап, NUWSS-тен бөлінді. Дегенмен, NUWSS өсуін жалғастырды және 1914 жылға қарай ел бойынша 500-ден астам филиалы мен 100 000-нан астам мүшесі болды. Өткен жылдың ақпан айына дейін ол жиналыстар мен насихат жұмысына 60 000 фунт стерлинг жұмсаған. Мүшелерінің көп бөлігі орта тапқа жатса, біраздары жұмысшы табынан шыққан. 1906 жылғы жалпы сайлауда топ әр сайлау округіндегі жергілікті партияларды сайлау құқығын қолдайтын үміткерлерді таңдауға көндіру үшін комитеттер құрды. NUWSS 1907 жылдың 9 ақпанында өзінің алғашқы ірі, ашық ауадағы шеруін ұйымдастырды, ол кейін «Пара шеруі» деп аталды. 1911 жылы сөйлеген сөзінде Фавсетт ханым олардың қозғалысы «мұздық сияқты – баяу жылдамдықпен, бірақ тоқтаусыз» екенін айтты.
The team was founded in 1897 by the merger of the National Central Society for Women's Suffrage and the Central Committee of the National Society for Women's Suffrage, the groups having originally split in 1888. The groups united under the leadership of Millicent Fawcett, who was the president of the society for more than twenty years. The organisation was democratic and non militant, aiming to achieve women's suffrage through peaceful and legal means, in particular by introducing Parliamentary Bills and holding meetings to explain and promote their aims. In 1903 the Women's Social and Political Union (WSPU, the "suffragettes"), who wished to undertake more militant action, split from the NUWSS. Nevertheless, the NUWSS continued to grow, and by 1914 it had in excess of 500 branches throughout the country, with more than 100,000 members. By February of the previous year, it had already spent £60,000 on meetings and propaganda. Many, but by no means all, of the members were middle class, and some were working class. For the 1906 general election, the group formed committees in each constituency to persuade local parties to select pro suffrage candidates. The NUWSS organized its first large, open air procession which came to be known as the Mud March on 9 February 1907. Mrs Fawcett said in a speech in 1911 that their movement was "like a glacier; slow moving but unstoppable".
Саяси бейімділік
1912 жылдың 17 шілдесіне дейін NUWSS ешқандай партиямен одақтаспады, бірақ әйелдерге дауыс беруді қолдаған жекелеген сайлау кандидаттарын қолдап науқан жүргізді. 1911 жылғы парламенттегі Келісім заң жобасы осы жағдайды өзгертуге көмектесті. Заң жобасына көпшілік қолдау көрсетілді, бірақ оны қабылдау үшін жеткілікті уақыт берілмегендіктен қабылдауға қол жеткізілмеді. Либералдық үкімет көпшілікті ұлттық ирландиялық парламенттік партиясына сүйенді және оның орнына тағы бір ирландиялық өзін-өзі басқару заң жобасын қабылдауға уақыт беруді талап етті. Ал унионист спикер, сэр Джеймс Лоутер әйелдерге дауыс беруге қарсы болды. Осының салдарынан заң қабылданылмады. 1903 жылдан бастап Лейбористер либералдармен одақтасып, олардың басшылығы әйелдердің эмансипациясы мәселесінде екіге бөлінді. Дегенмен, 1913 жылғы партия конференциясы Англияның солтүстік-батысындағы суфражистер жүргізген науқан партиялық пікірді тиімді түрде өзгерткеннен кейін, әйелдерге сайлау құқығын кеңейтуді қамтымайтын кез келген сайлау заң жобасына қарсы болуға келісті. Партия соғысқа дейінгі жылдары әйелдердің сайлау құқығын тұрақты түрде қолдады. Либерал Фосетт партияның кешіктіру тактикасына ашуланып, сайлау кезінде либералдарға қарсы лейбористердің кандидаттарына көмектесті. 1912 жылы NUWSS Кэтрин Маршалл басқарған Сайлау күресі қоры комитетін (ЭФФ) құрды. Комитет Лейбористерді қолдады және 1913–14 жылдары ЭФФ төрт аралық сайлауға араласты. Лейбористер ешқайсысын жеңбесе де, либералдар екеуін жоғалтты. NUWSS Лейбористермен одақтасып, либералдарға қысым көрсетуге тырысты, себебі либералдардың саяси болашағы Лейбористердің әлсіздігіне байланысты болды.
Up to 17 July 1912 the NUWSS was not allied with any party, but campaigned in support of individual election candidates who supported votes for women. In parliament, the Conciliation Bill of 1911 helped to change this position. The bill had majority support but was frustrated by insufficient time being given to pass it. The Liberal government relied on the nationalist Irish Parliamentary Party for a majority and was insistent that time was given instead to the passage of another Irish Home Rule bill and the Unionist Speaker, Sir James Lowther, opposed votes for women. Consequently, it did not become law. Labour from 1903 was tied into an alliance with the Liberals and its leadership was divided on the issue of female emancipation. However, the 1913 party conference agreed to oppose any franchise bill that did not include extension of the franchise for women after a suffragist campaign in the north west of England effectively changed party opinion. The party consistently supported women's suffrage in the years before the war. Fawcett, a Liberal, became infuriated with that party's delaying tactics and helped Labour candidates against Liberals at election time. In 1912 the NUWSS established the Election Fighting Fund committee (EFF) headed by Catherine Marshall. The committee backed Labour and in 1913–14 the EFF intervened in four by elections and although Labour won none, the Liberals lost two. The NUWSS, by allying itself with Labour, attempted to put pressure on the Liberals, because the Liberals' political future depended on Labour remaining weak.
NUWSS Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде
NUWSS соғысты қолдаған көпшілік пен оған қарсы шыққан азшылыққа бөлінді. Соғыс барысында, олар әскерге шақырылғандардың жұмыстарын баска біреулермен алмастыру үшін жұмыс тізілімін құрды. NUWSS әйелдерге арналған ауруханаларды қаржыландырды, онда тек әйел дәрігерлер мен медбикелер жұмыс істеді, және олар Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Францияда, мысалы, Шотландия әйелдерінің шетелдегі ауруханалары (SWH) сияқты, қызмет етті. NUWSS ұйым күткендей тең сайлау құқығын бермесе де, Спикерлер конференциясы келіскен әйелдердің сайлау құқығы туралы заң жобасын қолдады.
The NUWSS was split between the majority that supported war and the minority that opposed it. During the war. the group set up an employment register so that the jobs of those who were serving could be filled. The NUWSS financed women's hospital units, employing only female doctors and nurses, which served during World War I in France, such as the Scottish Women's Hospitals for Foreign Service (SWH). The NUWSS supported the women's suffrage bill agreed by a Speaker's Conference even though it did not grant the equal suffrage for which the organisation had campaigned.
Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі қызмет
1919 жылы NUWSS өзін Тең Азаматтық Қоғамдарының Ұлттық Одағы деп қайта атады және Элеонора Ратбоун басшылығымен қызметін жалғастырды. Ол 1928 жылы қол жеткізілген сайлау құқығын теңестіру науқанына бағытталды. Кейіннен ол екі топқа бөлінді: басқа тең құқықтар үшін күреске қатысқан, бірақ қысқа ғұмырлы болған Тең Азаматтық жөніндегі Ұлттық Кеңес және әйелдерге білім беру және әлеуметтік көмек көрсетуге бағытталған Қала Әйелдерінің Гильдиялары Одағы.
In 1919, the NUWSS renamed itself as the National Union of Societies for Equal Citizenship and continued under the leadership of Eleanor Rathbone. It focused on a campaign to equalise suffrage, which was achieved in 1928. It then split into two groups, the National Council for Equal Citizenship, a short lived group which focused on other equal rights campaigns, and the Union of Townswomen's Guilds, which focused on educational and welfare provision for women.
Еске алу
2022 жылы English Heritage NUWSS-тің 1918 жылғы Халықты өкілдік ету туралы заң қабылдалысы алдындағы жылдары Вестминстерде орналасқан штаб-пәтерінің орнында көк тақтамен еске алатынын хабарлады.
In 2022 English Heritage announced that the NUWSS would be commemorated with a blue plaque at site of their headquarters in Westminster during the years immediately before the passing of the Representation of the People Act 1918.