Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Стивен Грэм (19 наурыз 1884 - 15 наурыз 1975) - британдық журналист, саяхат жазушысы, эссеші және романист. Оның ең белгілі кітаптары революцияға дейінгі Ресейдегі саяхаттары мен орыс христиан паломниктерінің тобымен Иерусалимге жасаған сапары туралы айтады. Көптеген еңбектерінде кедейлерге, шаруаларға және көшпенділерге деген ықыласы, сондай-ақ индустрияландыруға деген наразылығы білінеді.
Stephen Graham (19 March 1884 – 15 March 1975) was a British journalist, travel writer, essayist and novelist. His best known books recount his travels around pre revolutionary Russia and his journey to Jerusalem with a group of Russian Christian pilgrims. Most of his works express his sympathy for the poor, for agricultural labourers and for tramps, and his distaste for industrialisation.
Өмірбаян
Грэм Эдинбургте, «Кантри-лайф» журналының эссешісі және редакторы П. Андерсон Грэмның ұлы болып дүниеге келді. Туғаннан кейін көп ұзамай отбасы Челтенхэмге көшті. Он төрт жасында Грэм мектепті тастап, Лондонға барып, соттарда және мемлекеттік қызметте кеңсе қызметкері болып жұмыс істеді. Ол Николай Лебедевпен орыс тілін оқыды, онымен бірге Азов теңізінің жанындағы Лисичанск қаласында демалысқа шықты – бұл тәжірибе оның Ресейге өмір бойына қызығушылық танытуына себеп болды. Британияға оралғаннан кейін көп ұзамай ол жұмысынан бас тартып, Кавказ бен Уралды аралап Ресейге саяхатқа кетті. Содан кейін ол журналистика және кітаптары арқылы өзін асырады. Ол Мәскеуде де ағылшын тілінен сабақ берді. 20 ғасырдың басында Лорд Нортклифф Грэмге өзінің «Таймс» газеті үшін Ресейден репортаждар жазуды тапсырды. Ресейге келгеннен кейін көп ұзамай ол Роза Саворимен танысты, онымен 1909 жылы Ресейде үйленді. Ол жиырма бес жаста болды, ал ол – қырық жаста. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Грэм Алтай тауларында болды, ол жерден соғыстың ресейлік көзқараспен баяндамаларын жіберді, олар «Таймс» газетінде жарияланды және «Ресей мен әлем» (1915) және «Ресейдің Орталық Азиясы арқылы» (1916) деген атпен қайта басылды. Грэм Британияға оралып, офицер емес, қарапайым сарбаз ретінде Шотландиялық гвардияға қосылды, себебі «қатардағылардың арасында қызмет ету – жұмысшы адамды танудың бірегей мүмкіндігі». 1918 жылдың сәуір айында ол Батыс майданына жетті және келесі жылы «Гвардиядағы сарбаз» (1919) атты еңбегінде соғыс кезіндегі тәжірибесін жариялады, онда ол элиталық әскери бөлім құрудың адамдық құнын қарастырады (оның ресми емес этикасы «жақсы солдат – тұтқынға алмайтын солдат») Кітаптың алғашқы сөйлемі: «Дисциплина қанағаттанарлық болған сайын, солдат жақсырақ, армия жақсырақ болады». Кітапта Ұлыбританияның күресі үшін күресудің мақсаттарына жиі қатыгездікпен қол жеткізілетіні туралы парадокс зерттеледі. 1921 жылы Грэм Батыс майдандарына қайта оралып, өзінің байқауларын «Өлгендердің үні» (1921) атты еңбегінде жариялады. Кейін Грэм Америка Құрама Штаттарында біраз уақыт болды. Ол Америкадағы иммигранттар туралы есептер жариялады және ақын Вахел Линдсеймен дос болғаннан кейін Вернон Хилл салған «Шығушымен саяхаттау» (1922) кітабын шығарды. 1926 жылы (кейінірек қайта басылды) ол «Саяхаттаудың нәзік өнері» атты кітабын жазды. Бұл кітапта оның құндылықтары туралы түсінік беріледі, сондай-ақ өмірінің сол кезеңінде қарапайым, саяхатшы өмірін қалай өткізуге болатыны туралы нұсқаулар келтіріледі. 1964 жылы ол «Тамаша көріністің бір бөлігі» атты автобиографиясын жариялады.
Graham was born in Edinburgh, the son of P. Anderson Graham, the essayist and editor of the periodical, Country Life. Shortly after his birth his family moved to Cheltenham. At the age of fourteen Graham left school and worked in London as a clerk in the law courts and the civil service. He began to study Russian under Nicolai Lebedev, with whom he spent a holiday at Lysychansk near the Sea of Azov an experience which began a lifelong interest in Russia. Shortly after returning to Britain he gave up his job and returned to Russia to hike around the Caucasus and the Urals. Thereafter he supported himself by his journalism and his books. He also taught English in Moscow. In the early 20th century Lord Northcliffe commissioned Graham to write reports from Russia for his newspaper, The Times. Not long after his arrival in Russia he met Rosa Savory, whom he married in Russia in 1909. He was twenty five; she, forty years old. During the First World War Graham found himself in the Altai mountains, from where he sent accounts of the war as seen from a Russian point of view, which were published in The Times and republished as Russia and the World (1915) and Through Russian Central Asia (1916). Graham returned to Britain and enlisted in the Scots Guards, as a private soldier rather than as an officer, because "to serve in the ranks is a unique opportunity to get to know the working man". He reached the Western Front in April 1918; and the following year published an account of his wartime experiences in A Private in the Guards (1919), in which he considers the human cost at which an elite military unit is created (one whose unofficial ethos was that "a good soldier was one who would not take a prisoner".) The book's first sentence is: "The sterner the discipline the better the soldier, the better the army". The book explores the paradox that the ideals for which Britain was fighting could only be achieved by means that were frequently brutal. In 1921 Graham revisited the western battle fields and published his observations in The Challenge of the Dead (1921). Graham later spent some time in the United States of America. He published accounts of immigrants in the States; and after becoming a friend of the poet Vachel Lindsay published Tramping with a Poet (1922), which was illustrated by Vernon Hill. In 1926 (later reprints occurred) he wrote, The Gentle Art of Tramping. This book gives some insight into his values, as well as a guide to living a simple, traveller's life during that period in his life. In 1964 he published his autobiography, Part of the Wonderful Scene.