Кіріспе

Санти Кварто Коронати – Италияның Рим қаласындағы ежелгі базилика. Бұл шіркеудің тарихы төртінші немесе бесінші ғасырға дейін жетеді және ол аты белгісіз төрт қасиетті кісі мен шейітке арналған. Базилика кешені, ішінде екі ауласы, бекітілген Кардинал сарайы, Қасиетті Сильвестр капелласы және косматикалық галереясы бар монастырымен бірге, Колизей мен Сан-Джованни-ин-Латераноның арасында, Римнің тыныш және жасыл аймағында, уақыттан тыс жерде орналасқан.

Санти Кватро Коронати

"Santi Quattro Coronati" – төрт қасиетті тәж кигендер [яғни шейіттер] деген мағынаны білдіреді және бұл қасиеттілердің есімдері белгісіз болғандықтан, олар сандарымен аталғандығын, ал тәж пен пальма бұтақтарының бірге шейіт болудың ежелгі символы екендігін көрсетеді. Әйірбас Себастьянның азап шегуі бойынша, төрт қасиетті Асклепийге құрбандық шалудан бас тартқан сарбаздар болды, сол себепті император Диоклетианның (284–305 жж.) бұйрығымен өлтірілді. Шейіттердің денелері Лабикана жолының төртінші миліндегі Санти Марчеллино е Пьетро зиратына Папа Мильтиад және Әйірбас Себастьян (оның бас сүйегі шіркеуде сақталған) қойылды. Мильтиад шейіттерге Клавдий, Никострат, Симпрониан және Касторий есімдерімен құрмет көрсету керектігін шешті; бұл есімдер Паннониялық бес шейіт тас қалаушының есімдерімен бірге, бесіншісі Симплиций есімді болды. Кейіннен бұл шейіттер Альбанодан шыққан төрт шейіт ретінде танылды: Секунд (немесе Северий); Севериан; Карпофор (Карпофор); және Викторин (Виторин). Шейіттердің денелері склептегі төрт ежелгі саркофагта сақталады. 1123 жылғы тасқа сәйкес, төрт шейіттің бірінің басы Космединдегі Санта-Марияда жерленген.

Тарих

Дәстүр бойынша, бұл жердегі алғашқы шіркеуді 4-ші ғасырда Папа Мильтиад Коэлий төбесінің солтүстік жағында салдырған. Римнің ең алғашқы шіркеулерінің бірі болған ол, негізін қалаушының атымен аталып, Titulus Aemilianae деп аталды – ол, әлдебір әсем римдік вилланың иесі болған. Шіркеу 6-шы ғасырдың соңына қарай аяқталды және ортағасырлық Папаның Латеран сарайына жақын орналасқандықтан, сол заманда кеңінен танымал болды. Алғашқы жөндеу жұмыстары Папа Лео IV (847–855) тұсында жасалды, ол кеме астында крипт салды, бүйірлік дәліздер қосты, фасад алдындағы ауланы қоршады, сондай-ақ қоңырау мұнарасы мен Әулие Варвара және Николай шіркеулерін салдырды. Каролинг стиліндегі бұл керемет базиликаның ұзындығы 95 метр, ені 50 метрді құрады. Бірақ, 1084 жылы Норманның Римді тонауы кезінде Роберт Гвискардың әскерлері бұл шіркеуді толығымен өртеп тастады. Базиликаны бұрынғы көлемінде қайта жаратудың орнына, Папа Паскаль II екі ауласы бар кішкентай базилика салдырды, бірі екіншісінің алдында орналасқан; алғашқысы 9-шы ғасырдың ауласына сәйкес келді, ал екіншісі кеме бөлігінің үстіне салынды. Екі дәліз Cardinal сарайына (оң жақта) және Паскальдің өзі құрған бенедиктин монастырына (сол жақта) қосылды. Алайда базиликаның бастапқы апсиді сақталды, ол жаңа шіркеу үшін тым үлкен көрінді, ал кемесі бағаналармен үш бөлікке бөлінді. Жаңа шіркеу 1116 жылдың 20 қаңтарында киеленді. 1338 жылы ол Сассовиво аббаттығының меншігіне өтті. 13-шы ғасырда Косматикалық клуатр салынды. Cardinal сарайын Папа Иннокентий III-нің туысы, кардинал Стефано Конти кеңейтті. Кардинал Конти сонымен қатар сарайды Хогенштауфен императорларымен болған қақтығыс кезінде Папаларды қорғау үшін бекініске айналдырды. 1247 жылы бекіністің бірінші қабатындағы Әулие Сильвестр шіркеуі киеленді; онда Папа Сильвестр I және император Константин I туралы әңгімелерді бейнелейтін фрескалар салынған, олардың ішінде императордың тарихи емес салынған крещениесі, сондай-ақ Константиннің жасалма сыйлықтары бейнеленген. Папа Иннокентий IV және жаңадан анафемаға ұшыраған қасиетті Рим императоры Фридрих II арасындағы саяси күрес аясында жасалған бұл фрескалар, Шіркеудің (Папа Сильвестрдің) Империяға (Константинге) қатысты жоғарылығын көрсетуге арналған. Папалар Авиньонға көшкеннен кейін (14-шы ғасыр), Cardinal сарайы қирады. Сондықтан, Рим Папасы Мартин V Римге оралғанда, оны қайта жаңғырту қажет болды. Бірақ, Папалық резиденция Латераннан Ватикан сарайына көшкеннен кейін, бұл базилика маңыздылығын жоғалтты. 1564 жылы Папа Пий IV базиликаны және оны қоршаған ғимараттарды августиндіктерге тапсырды, олар әлі күнге дейін оған қызмет етеді. Бұл кешеннің тарихына қызығушылық 1913 жылы Көркем өнер жөніндегі басқарушы Антонио Муньостың жұмысының арқасында қайта оянды. Ғимарат жетімдер үйіне айналғаннан кейін, августиндік монахтар оның кіреберісіне айналатын барабанды орнатты, ол қажет емес балаларға арналған сақтау "жәшігі" ретінде пайдаланылды.

Ішкі безендіру

Апсидада Джованни да Сан-Джованнидің 1630 жылы салған төрт қамқоршы шейіт – Северо, Севериано, Карпофоро және Витториноның фрескалары орналасқан. Сан-Себастьяно шіркеуінің сол қанатындағы алтарь бейнесін Джованни Баглионе салған. Екінші аулада орта ғасырлық фрескаларымен қатар Рафаэллино да Реджионың суреттері де бар Сан-Сильвестро ораторийіне кіреберіс орналасқан.

Алынған фрескалар

2002 жылы өнер тарихшысы Андреина Драги монастырьдің готикалық залын қалпына келтіру кезінде 13 ғасырға жататын фрескалардың керемет көрнісін ашты. Көріністердің көп бөлігі қалың жабын астында жақсы сақталған және он екі айды, бос өнерлерді, төрт маусымды және арыс белгілерін бейнелеген. Солтүстік қабырғаға суреттелген ізгі және әділ соткер Сүлеймен патшаның бейнесі ғалымдарды бұл бөлме әділет залы ретінде салынған деген тұжырымға жеткізді. Гипс 1348 жылғы қара өлімнен кейін гигиеналық мақсатта немесе XV ғасырда Камалдолалар монастырды тастап кеткен кезде жабылуы мүмкін.