Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пневмококкпен болатын пневмония – Streptococcus pneumoniae (пневмококк) бактериясынан туындайтын бактериялық пневмонияның бір түрі. Ересектер арасында ең көп кездесетін бактериялық пневмония, сондай-ақ қауымда таралған пневмонияның ең көп таралған түрі және пневмококк инфекциясының жиі кездесетін түрлерінің бірі. Жыл сайын пневмококкпен пневмонияға шалдыққан американдықтардың саны шамамен 900 000-ға жетеді, олардың 400 000-ға жуығы ауруханаға түседі, ал қаза болғандардың үлесі осы жағдайлардың 5-7%-ын құрайды.
Pneumococcal pneumonia is a type of bacterial pneumonia that is caused by Streptococcus pneumoniae (pneumococcus). It is the most common bacterial pneumonia found in adults, the most common type of community acquired pneumonia, and one of the common types of pneumococcal infection. The estimated number of Americans with pneumococcal pneumonia is 900,000 annually, with almost 400,000 cases hospitalized and fatalities accounting for 5 7% of these cases.
Симптомдары
Пневмококк пневмониясының белгілері кенеттен пайда болып, қатал дікіспен басталуы мүмкін, одан кейін жоғары қызба, жөтел, демқынқысыну, тез тыныс алу және кеудедегі ауырсыну сезімі тууы мүмкін. Көңіл ауруы, құсу, бас ауруы, әлсіздік және бұлшықет аурулары сияқты қосымша белгілер де бастапқы белгілерге ілесуі мүмкін.
The symptoms of pneumococcal pneumonia can occur suddenly, presenting as a severe chill, followed by a severe fever, cough, shortness of breath, rapid breathing, and chest pains. Other symptoms like nausea, vomiting, headache, fatigue, and muscle aches could also accompany initial symptoms.
Емдеу
Көп жағдайда пневмококк пневмониясы анықталғаннан кейін дәрігерлер антибиотиктер тағайындайды. Бұл антибиотиктер көбінесе алғашқы дозадан кейін 12-36 сағат ішінде симптомдарды жеңілдетіп, жоюға көмектеседі. Көптеген антибиотиктер ауруды емдеуде тиімді болғанымен, кейде бактериялар антибиотиктерге қарсы тұрып, симптомдардың нашарлауына себеп болуы мүмкін. Науқастың жасы мен денсаулығы да антибиотиктердің тиімділігіне әсер етеді. Пневмококк пневмониясын алдын алу үшін вакцина жасалған, ол бес жасқа дейінгі балаларға және 65 жастан асқан ересектерге ұсынылады.
In most cases, once pneumococcal pneumonia has been identified, doctors will prescribe antibiotics. These antibiotics usually help alleviate and eliminate symptoms between 12 and 36 hours after the initial dose. Despite most antibiotics' effectiveness in treating the disease, sometimes the bacteria can resist the antibiotics, causing symptoms to worsen. Age and health of the infected patient can also contribute to the effectiveness of the antibiotics. A vaccine has been developed for the prevention of pneumococcal pneumonia, recommended to children under age five as well as adults over the age of 65.
Аурудың көрініс беру механизмі
Пневмококк пневмониясының инфекциялық процесін үш кезеңге жіктеуге болады: таралу, отарлану және инвазия. Streptococcus pneumoniae (S. pneumoniae) жаңа иелерге жұғу үшін отарланған иеден шығып, қоршаған ортада жаңа ие жұқтырғанша сақталуы керек (тікелей жұғу болмаса). Жануарлар моделі ғалымдарға инфекцияның осы кезеңдерін тереңірек түсінуге көмектесті.
Three stages can be used to categorize the infection process of pneumococcal pneumonia: transmission, colonization, and invasion. The Streptococcus pneumoniae (S. pneumoniae) leave the colonized host via shedding in order to be transmissible to new hosts, and must survive in the environment until infection of a new host (unless direct transmission occurs). Animal models have allowed scientists to have an increased understanding of these stages of infection.
Беріліс
Жұқтырудың болуы үшін тасымалдаушымен немесе тасымалдаушылар арасында тығыз байланыс болуы қажет. Бұл нәтижелер пневмококк штаммына тәуелділікті көрсетті. 2010 жылы нәресте тышқандарда гриппен бірге жұқтыру арқылы ұрық ішіндегі жұқтыруды зерттеген жекелеген зерттеуде, гриппен бірге жұқтыру пневмококкқа сезімталдықты күшейтетіні, жұқтыру мен бактериялардың бөлінуі арқылы аурудың дамуына ықпал ететіні анықталды. 2016 жылы жүргізілген үшінші маңызды зерттеу пневмококк жұқтыруын жоғарғы тыныс жолдарының инфекциясымен бірге болмағанда зерттеуге мүмкіндік берді. Бұл зерттеуде пневмококкпен моноинфекция кезінде нәресте тышқандарда ұрық ішіндегі жұқтыру пайдаланылды. Зерттеу нәтижелері жас тышқандарда инфекцияның бөліну деңгейінің жоғары екенін көрсетті. Бұл зерттеулер, сондай-ақ оларда қолданылатын жануарлар модельдері пневмококк жұқтыруды түсінуді кеңейтті. Influenza A вирусы (IAV) тудырған қабыну гликопротеиндердің экспрессиясы арқылы шырыш ағынын стимуляциялайды, секрецияны ынталандырады және бөлінуді арттырады. Зерттеулер бактерияның тек жас тышқандарда жұғатын деңгейін анықтады, ал IgG және IgA1 сияқты агглютинациялық антиденелердің болуы бөлінуді азайтады, егер бөліну IgA1 пневмококк протеазасы арқылы болмаса. Сондай-ақ, бірнеше күн бойы құрғақтан сақтау қажет. Пневмококк конъюгат вакцинасымен (PCV) егілген балаларда жұқтырудың таралуының азайғаны байқалды, себебі S. pneumoniae-нің жаңа штаммын алуға бұрыннан бар колонизация кедергі келтіреді. Тыныс жолдарының отарлануы серотиптердің мөлдір фенотиптерінде байқалады, ал қан ағынында тіршілік ету мөлдір емес фенотиптерде байқалады. Отарланатын штаммдар нейтрофильді иммундық жауапқа қарсы тұру қабілетін көрсетеді. Сәтті отарлану үшін S. pneumoniae мұрын шырышынан жасырынып, эпителий беткі рецепторларына жабысуы керек. Алайда, бұрыннан бар жоғарғы тыныс жолдарының инфекциясымен бірге жұқтыру S. pneumoniae пайдаланатын эпителий рецепторларының экспрессиясын арттырады, осылайша отарлану мүмкіндігін арттырады. Нейраминидаза сонымен қатар N-ацетилневрамин қышқылының, гликолипидтердің, гликопротеиндердің және олигосахаридтердің бөлінуі арқылы эпителийлік байланыстың жиілігін арттырады. Пневмококк полимерлік иммуноглобулин рецепторымен (pIgR) бірігу арқылы шырыштық қабық арқылы өтеді, ол шырыштық эпителий жасушалары IgA және IgM-ді апикальды бетке тасымалдау үшін қолданады. Апикальды бетіндегі бөлінуден кейін pIgR, содан кейін пневмококк бас-базальды бетке қайта оралады, бұл жоғарғы тыныс жолдарына енуге мүмкіндік береді. Пневмококк төменгі тыныс жолдарына еніп, нейраминидазаның көмегімен шырыштық-кірпікшелі механизмнен қашады.
In order for transmission to occur, there must be close contact with a carrier or amongst carriers. These findings exhibited pneumococcal strain dependence. A separate 2010 study examining intra litter transmission, with influenza co infection in infant mice, found that the influenza co infection is a facilitator for pneumococcal susceptibility, transmission, and disease via bacterial shedding. A third study of note, from 2016, was able to examine pneumococcal transmission without co infection of an URT infection. This study utilized intra litter transmission in infant mice during bacterial mono infection with pneumococcus. The results of this study indicated higher rates of shedding for infections in younger mice. These studies, along with the animal models that they utilize have enhanced our understanding of the transmission of pneumococcus. Inflammation induced by Influenza A Virus (IAV) stimulates the flow of mucus through the expression of glycoproteins, prompts secretion, and increases shedding. Studies have found transmissible levels of bacterium only in young mice, exhibiting that Shedding is shown to decrease in the presence of agglutinating antibodies such as IgG and IgA1 unless cleavage occurs via an IgA1 specific pneumococcal protease. and avoid desiccation for multiple days. Reduced transmission has been observed amongst children with Pneumococcal conjugate vaccine (PCV) immunization as acquisition of a new strain of S. pneumoniae is inhibited by pre existing colonization. Airway colonization is observed in transparent phenotypes of serotypes, while survival in bloodstreams is observed for opaque phenotypes. Colonizable strains exhibit resistance against neutrophilic immune response. Successful colonization requires S. pnuemoniae to evade detection by the nasal mucus and attach to epithelial surface receptors. However, co infection with a pre existing inflammatory URT infection results in an over expression of the epithelial receptors utilized by S. pneumoniae, thus increasing the likelihood of colonization. Neuraminidase also increases instances of epithelial binding through its cleavage of N acetylneuraminic acid, glycolipids, glycoproteins, and oligosaccharides. The pneumococcus moves across the mucosal barrier by integrating itself with the polymeric immunoglobulin receptor (pIgR), which is used by mucosal epithelial cells to transport IgA and IgM to the apical surface. Following its cleavage at the apical surface, pIgR, and subsequently the pneumococcus, move back to the basolateral surface allowing invasion of the upper respiratory tract. The pneumococcus then moves to invade the lower respiratory tract, evading the mucociliary escalator with the assistance of neuraminidase.