Алвин Пуссант: Расизмнің әсері және афроамерикандықтар психикасы
Alvin Francis Poussaint
Американдық психиатр Алвин Пуссант (1934 ж.т.) – расизмнің қара қоғамға әсері, психологиялық даму, «Неге қаралар қараларды өлтіреді» кітабы туралы зерттеуші. Гарвард Медицина мектебінің деканы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық психиатр (туған 1934)
American psychiatrist (born 1934)
Альвин Фрэнсис Пуссент (15 мамыр, 1934 жылы туған) – американдық психиатр, қара нәсілді қоғамдағы расизмнің әсері туралы зерттеулерімен кеңінен танымал. Ол белгілі автор, публицист, телекеңесші және Гарвард медицина мектебінің студенттер деканы. Оның психиатриядағы жұмысына Оңтүстіктегі азаматтық құқықтар қозғалысы зор ықпал еткен, ол 1965 жылы осы қозғалысқа қосылған. Оңтүстікте тұрған кезінде Пуссент нәсілдік қарым-қатынастар туралы көп нәрсе білді. Ол көп ұзамай өзінің алғашқы кітабы – "Why Blacks Kill Blacks" (1972) жұмысына кірісті, онда расизмнің афроамерикалықтардың психологиялық дамуына тигізетін әсері қарастырылады. Пуссенттің жұмысының басым бөлігі афроамерикалықтардың психикалық денсаулығына арналған.
Alvin Francis Poussaint (born May 15, 1934) is an American psychiatrist well known for his research on the effects of racism in the black community. He is a noted author, public speaker, and television consultant, and dean of students at Harvard Medical School. His work in psychiatry is influenced greatly by the civil rights movement in the South, which he joined in 1965. While living in the South, Pouissant learned much about the racial dynamics. He soon delved into his first book, Why Blacks Kill Blacks (1972), which looks at the effects of racism on the psychological development of blacks. Most of Poussaint's work focuses on the mental health of African Americans.
Өмірбаян
Алвин Фрэнсис Пуссент 1934 жылғы 15 мамырда Нью-Йорктің Ист-Харлем қаласында Гаитиден келген иммигранттардың отбасында дүниеге келді. Ол Харриет пен Кристофер Пуссенттің сегіз баласының жетіншісі. Отбасы католик дінінде болған. Тоғыз жасында ревматизм ауруына шалдықты. Ауруханада жатқанда кітап оқуға қызығушылық танытып, бұл оның өмірлік құмарлығына айналды. Ол осы құмарлығын Нью-Йорктегі ғылымға бағытталған "Стьювесант" атты орта мектепке барғанда да жалғастырды. "Стьювесант" мектебі көбінесе ақ нәсілді оқушылармен толық болды. Пуссент афроамерикандық оқушылардың санатында болды және ол жиі нәсілшілдікке тап болды. Оған қарсы жасалған расистік әрекеттерден бөлек, орта мектепте анасынан айырылу да оның үлкен сынағы болды. Орта мектепті бітірген соң Пуссент Колумбия университетіне түсті, онда да нәсілшілдікпен кездесті. Колумбиядағы әлеуметтік орта Пуссент үшін аса жағымсыз болды, ол: "Әлеуметтік жағдайлар қиын болды, өйткені ақ нәсілділердің арасында қара нәсілділер әлеуметтік шараларға келмеуі керек деген пікір басым болды" деді. Ол дереу Корнелл медициналық мектебіне оқуға түсті және сол жылы қабылданған жалғыз афроамерикандық студент болды. Ойын-сауық индустриясы ғана емес, ФБР, Ақ үй және Денсаулық сақтау министрлігі де Пуссенттің білімі мен тәжірибесіне жүгінді. Ол медиаға деген қызығушылығын жалғастырып, 1994 жылы Бейкер судьясының балалар орталығында Медиа орталығын құрды. Сонымен қатар, Пуссент "Уиллоубидің ғажайыптары" телешоуының атқарушы продюсері болды. Балаларға арналған бұл шоу 1997 жылы Жаңа Англияның Эмми сыйлығын жеңіп алды және командалық жұмыс, бірлесу сияқты балалардың дамытуы керек дағдыларын көрсеткен қалалық футбол командасын бейнелегені үшін мақтауға ие болды. Мансабының осы кезеңінде Пуссент Тина Янгқа үйленді және 1999 жылы қыздары дүниеге келді. Пуссенттің тағы бір қызығушылығы – медиа кеңесшісі болу. Ол медианы балалар үшін жағымды үлгілер құру үшін пайдалануды қалайды.
Alvin Francis Poussaint was born on May 15, 1934, in East Harlem, New York, to immigrants from Haiti. He is the seventh child of eight children born to the parents of Harriet and Christopher Poussaint. The family was Catholic. At the age of nine, he became ill with rheumatic fever. While being hospitalized, he became very interested in reading and it soon became a passion of his. He carried this passion with him when he attended the science based high school in New York called Stuyvesant. Stuyvesant was a predominately white institution. Pouissant was one of the few blacks and he encountered racism often. In addition to racist acts against him, he had to deal with losing his mother during high school. After high school, Poussaint attended Columbia University, where he continued to experience racism. At Columbia, the social scene was particularly disappointing for Poussaint, with him saying, “Social situations were awkward, there being a prevalent feeling among whites that blacks shouldn't come to social events.” He immediately enrolled in medical school at Cornell Medical School, and he was the only African American admitted during that year. The entertainment industrial complex was not the only sector that called for Poussaint and his skills. The FBI, the White House and the Department of Health all summoned him for counsel. He continued his interest in media and founded the Media Center of the Judge Baker's Children's Center in 1994. In addition, Poussaint was the co executive producer of Willoughby's Wonders. The children's show won a New England Emmy Award in 1997 and was praised for showing an urban soccer team that showed skills that children should exhibit, such as teamwork and inclusion. During this highlight of his career, Poussaint married Tina Young, and the two had a daughter in 1999. Another interest of Poussaint is media consulting. He wants to use media to construct positive role models for children.
"Қара күш: Азаматтық құқық қозғалысына интеграциялаудың сәтсіздігі" (1968)
Алвин Пуссенттің "Қара күш: Азаматтық құқық қозғалысындағы интеграцияның сәтсіздігі" атты мақаласында ол ҚАРА КҮШ концепциясының қалай пайда болғанын талқылайды. Пуссент қаралардың ақтардың азаматтық құқық қозғалысына қатысуға тырысуына байланысты ақтармен күрделі қарым-қатынаста болғанын айтады. Оның пікірінше, қаралар ақтарға сенімсіздікпен және тіпті қызғанумен қараған. Ол қаралардың ақтардың өзін жоғары санауға бейім екенін байқаған. Пуссент мұның себебі қаралардың өзін кемсіз сезінуі болуы мүмкін деген сұрақ қояды. Азаматтық құқық қозғалысы кезінде қаралар мен ақтар арасында қарым-қатынас қалыптаса бастады, сондықтан ол 1964-1965 жылдары көптеген жобалар осы жарысқа байланысты сезімдер салдарынан "бұзылғанын" айтады. Соңында, ҚАРА КҮШ "психологиялық-әлеуметтік-саяси" концепция ретінде пайда болды, ол ақтарды қара қауымда жұмыс істеуден шеттетуге бағытталды.
In Alvin Poussaint's article, "Black Power: A Failure for Integration within the Civil Rights Movement" he discusses how the concept of BLACK POWER emerged. Poussaint discusses how Blacks had a complicated relationship with Whites regarding Whites trying to integrate themselves in the Civil Rights Movement. He argues that blacks had a distrust in whites and even had jealousy of them. He observed that Blacks believed Whites had a superiority complex even while being involved in the movement. Poussaint questioned whether this was because Blacks felt inadequate. During the civil rights movement sexual relations between Blacks and White began to form, and so he says from 1964 to 1965 many of the projects "disintegrated" because of these feelings each race had towards one another. Eventually, BLACK POWER came to be as a "psycho socio political" concept that removed whites from working in the black community.
"Оңтүстіктегі азаматтық құқық қозғалысындағы ақ әйел жұмысшының қысымы" (1966)
Миссисипи штатының Джексон қаласында Адам құқықтары жөніндегі медициналық комитеттің Оңтүстік аймақтық директоры болып жұмыс істеген кезде, Пуссент айналасындағы адамдарды өте жақсы байқады. "Оңтүстіктегі азаматтық құқық қозғалысындағы ақ әйелдердің күйзелісі" атты мақаласында ол азаматтық құқық қозғалысы кезінде ақ әйелдердің жұмыста және әлеуметтік өмірінде кездесетін әлеуметтік және психологиялық стрестерді қарастырады. Ақ әйелдер екі жақтан күйзеліс сезінетін: ақ қоғамнан және олармен бірге жұмыс істейтін қара нәсілділерден. Пуссент, ақ әйелдердің азаматтық құқық қозғалысына көмектесуі, олардың өз қауымдастықтарын қабылдамауының белгісі ретінде көрінетінін сипаттайды. Сондықтан ақ нәсілділер оларды "қоқыс" деп атауы мүмкін. Қара нәсілділер қауымы бастапқыда ақ әйелдердің жұмыс істеуін қаламады, себебі олардың қатысуы белгілі бір қиындықтарға әкеледі деп ойлады. Көптеген ақ әйелдер сол жердегі қара нәсілділермен жылы қарсы алынбады немесе сәлемдеспеді, өйткені олар ақтардың өз қозғалысын басып алуын қаламады. Кейбір ақ әйелдер бұл жағдайға бейімделе алды, бірақ көпшілігі стрессті көтере алмағандықтан үйлеріне қайтып келді.
While working as the Southern Field Director of the Medical Committee for Human Rights in Jackson, Mississippi, Poussaint was very observant of those around him. In his article, "The Stresses of the White Female Worker in the Civil Rights Movement in the South" he looks at the social and psychological stressors that white women could possibly encounter in their work and social life during the Civil Rights Movement. The stress that white women could encounter come from two fronts the white community and the blacks whom they work around. Poussaint describes how white women helping in the civil rights movements appears like a rejection that they have of their own communities. So, white communities may label them as "white trash". The black community did not want white female workers to help in the first place because they believed their presence would cause inherent problems. Many white women were not greeted or welcomed by most blacks there because they did not want whites taking over their movement. Some white female workers coped with this, but a majority went back home because they couldn't handle the stress.