Максим Бошер: Американ математигінің өмірбаяны мен еңбектері
Maxime Bôcher
Максиме Бошер (1867-1918) – американ математигі, дифференциал теңдеулер, қатарлар, алгебра бойынша 100-ге жуық мақала жазған. Бошер теоремасы, жүлдесі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық математик (1867–1918)
American mathematician (1867–1918)
Максим Бохер (28 тамыз 1867 – 12 қыркүйек 1918) – американдық математик, дифференциалдық теңдеулер, қатарлар және алгебра салаларында 100-ге жуық мақала жариялаған. Ол сонымен қатар тригонометрия және аналитикалық геометрия сияқты негізгі оқулықтарды жазды. Бохер теоремасы, Бохер теңдеуі және Бохер мемориалдық сыйлығы оның құрметіне аталған.
Maxime Bôcher (August 28, 1867 – September 12, 1918) was an American mathematician who published about 100 papers on differential equations, series, and algebra. He also wrote elementary texts such as Trigonometry and Analytic Geometry. Bôcher's theorem, Bôcher's equation, and the Bôcher Memorial Prize are named after him.
Өмір
Бошер Массачусетс штатының Бостон қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы Каролина Литтл мен Фердинанд Бохер болды. Максим дүниеге келген кезде оның әкесі Массачусетс технология институтында заманауи тілдер профессоры болған, ал 1872 жылы Гарвард университетінде француз тілі профессоры болды. Бошер ата-анасынан және Массачусетс штатындағы бірнеше мемлекеттік және жеке мектептерден тамаша білім алды. Ол 1883 жылы Кембридж латын мектебін бітірді. 1888 жылы Гарвардтан бірінші академиялық дәрежесін алды. Гарвардта ол математика, латын тілі, химия, философия, зоология, география, геология, метеорология, рим өнері және музыка сияқты көптеген пәндерді оқыды. Бошер көптеген беделді сыйлықтарға ие болды, олар оған зерттеулер жүргізу үшін Еуропаға баруға мүмкіндік берді. Геттинген университеті сол кезде жетекші математикалық университет болды, ол Феликс Кляйн, Артур Мориц Шёнфлис, Герман Шварц, Иссай Шур және Вольдемар Войгттың лекцияларын тыңдады. Ол 1891 жылы «Über die Reihenentwicklungen der Potentialtheorie» (неміс тілінде «Потенциал теориясының қатарлық дамуы туралы») тақырыбындағы диссертациясы үшін докторлық диплом алды; оны осы тақырыпты зерттеуге Кляйн ынталандырды. Ол осы еңбегі үшін Геттинген университетінің сыйлығын алды. Бошер 1899 жылы Америка өнер және ғылым академиясына, 1909 жылы АҚШ Ұлттық ғылым академиясына және 1916 жылы Америка философиялық қоғамына сайланды. Геттингенде ол Мари Ниманнмен танысып, 1891 жылдың шілдесінде үйленді. Олардың үш баласы болды: Хелен, Эстер және Фредерик. Ол әйелімен бірге Гарвардқа оралды, онда оқытушы болып тағайындалды. 1894 жылы өзінің үлкен жетістіктеріне байланысты доцент болды. 1904 жылы математика профессоры болды. 1908-1910 жылдары Америка математикалық қоғамының президенті болды. Ол 46 жаста болғанымен, денсаулығының нашарлап бара жатқаны байқалды. Ұзақ аурудан кейін Кембридждегі үйінде қайтыс болды.
Bôcher was born in Boston, Massachusetts. His parents were Caroline Little and Ferdinand Bôcher. Maxime's father was professor of modern languages at the Massachusetts Institute of Technology when Maxime was born, and became Professor of French at Harvard University in 1872. Bôcher received an excellent education from his parents and from a number of public and private schools in Massachusetts. He graduated from the Cambridge Latin School in 1883. He received his first degree from Harvard in 1888. At Harvard, he studied a wide range of topics, including mathematics, Latin, chemistry, philosophy, zoology, geography, geology, meteorology, Roman art, and music. Bôcher was awarded many prestigious prizes, which allowed him to travel to Europe to do research. The University of Göttingen was then the leading mathematics university, and he attended there lectures by Felix Klein, Arthur Moritz Schoenflies, Hermann Schwarz, Issai Schur and Woldemar Voigt. He was awarded a doctorate in 1891 for his dissertation Über die Reihenentwicklungen der Potentialtheorie (German for "On the Development of the Potential Function into Series"); he was encouraged to study this topic by Klein. He received a Göttingen university prize for this work. Bocher was elected to the American Academy of Arts and Sciences in 1899, the United States National Academy of Sciences in 1909, and the American Philosophical Society in 1916. In Göttingen he met Marie Niemann, and they were married in July 1891. They had three children, Helen, Esther, and Frederick. He returned with his wife to Harvard where he was appointed as an instructor. In 1894 he was promoted to assistant professor, due to his impressive record. He became a full professor of mathematics in 1904. He was president of the American Mathematical Society from 1908 to 1910. Although he was only 46 years old, there were already signs that his weak health was failing. He died at his Cambridge home after suffering a prolonged illness.
Боше теоремасы
Боше теоремасы константа емес рационалдық функцияның туындысының шекті нөлдері, егер олар еселі нөлдер болмаса, нөлдерінде оң массалы және полюстерінде теріс массалы бөлшектердің тудырған күш өрісіндегі тепе-теңдік орналасуы екенін айтады. Бөлшектердің массалары тиісті еселіліктеріне сандық түрде тең, және әрбір бөлшек массасына пропорционал күшпен, қашықтыққа кері пропорционал реңколдайды.
Bôcher's theorem states that the finite zeros of the derivative of a non constant rational function that are not multiple zeros of are the positions of equilibrium in the field of force due to particles of positive mass at the zeros of and particles of negative mass at the poles of , with masses numerically equal to the respective multiplicities, where each particle repels with a force equal to the mass times the inverse distance.
Бохер ескерткіш сыйлығы
Бохер ескерткіш сыйлығы Америка математикалық қоғамы тарапынан әр бес жыл сайын Солтүстік Америкада танымал журналда жарияланған талдау саласындағы маңызды зерттеулер үшін табыс етіледі. Жеңімпаздардың арасында Джеймс В. Александр II (1928), Эрик Темпл Белл (1924), Джордж Д. Бирхофф (1923), Пол Дж. Коэн (1964), Соломон Лефшец (1924), Марстон Морс және Норберт Винер (1933), сондай-ақ Джон фон Нейман (1938) бар.
The Bôcher Memorial Prize is awarded by the American Mathematical Society every five years for notable research in analysis that has appeared in a recognized North American journal. Winners have included James W. Alexander II (1928), Eric Temple Bell (1924), George D. Birkhoff (1923), Paul J. Cohen (1964), Solomon Lefschetz (1924), Marston Morse and Norbert Wiener (1933), and John von Neumann (1938).