Кіріспе

Американдық психолог Брюс Уэйн Такман (24 қараша 1938 – 13 наурыз 2016) – американдық психологиялық зерттеуші, топтық динамика теориясын зерттеген. 1965 жылы ол "Такманның топтық даму сатылары" деп белгілі болған теориясын жариялады. Оның теориясына сәйкес, топтық дамудың төрт кезеңі бар: қалыптасу, қақтығыс, норма қалыптастыру, орындау. 1977 жылы ол бесінші кезеңді – таратуды қосты. Такман сонымен қатар студенттердің үстеме жұмысты кейінге қалдыруын зерттеуімен және Такманның үстеме жұмысты кейінге қалдыру шкаласын (1991) жасауымен де танымал. Ол Огайо мемлекеттік университетінде білім беру психологиясының профессоры қызметін атқарды, онда ол Уолтер Э. Деннис оқу орталығын құрып, басқарды. Орталықтың мақсаты – барлық әлеуметтік топтан шыққан студенттерге жоғары білім беру бағдарламаларына қабылдануға, оқуда табысқа жетуге және оларды аяқтауға көмектесетін стратегияларды ұсыну болды. Студенттерге колледжде табысқа жету стратегияларын үйрету үшін ол Денис А. Эбри және Денис Р. Смитпен бірлесіп «Оқу және мотивация стратегиялары: табысқа жетуге арналған нұсқаулық» атты оқулығын жазды.

Білім деңгейі

Ренсселер политехникалық институты: 1960 жылы психология бакалавры дәрежесін бітірді. Суррейде туған. Принстон университеті: 1962 жылы психология мамандығы бойынша магистр дәрежесін бітірді. Принстон университеті: 1963 жылы психология ғылымдарының докторы (Ph.D.) дәрежесін бітірді. 1991 жылы Такман адамның қаншалықты жаңқақ екенін өлшейтін 32 сұрақтан тұратын жаңқақтық шкаласын зерттеп, жасады. Профессор Такман сонымен қатар "Бостонға ұзақ жол" (1998) романын жазған белсенді жүгіруші еді.