1304 жылғы Мон-ан-Певэль шайқасы: Франция мен Фландрия арасындағы соғыс, Филипп IV бастаған француз әскерінің Фландрияға шабуылы, Douai және Lille үшін күрес.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1304 жылы Франко-Фламанд соғысының шайқасы
1304 battle of the Franco Flemish War
Монс-ан-Певель (немесе Певеленберг) шайқасы 1304 жылғы 18 тамызда француз және фламанд әскерлері арасында болды. Француз әскеріне король Филипп IV басшылық етті.
The Battle of Mons en Pévèle (or Pevelenberg) was fought on 18 August 1304 between the French and the Flemish. The French were led by their king, Philip IV.
Кіріспе
Француз патшасы 1302 жылы Алтын шұңқырлар шайқасындағы жеңілісі үшін кек алуды қалаған, содан кейін фламандтар Дуай мен Лилльді қайта басып алды. 1304 жылдың басына қарай француз патшасы фламандтардың көтерілісіне шабуыл жасауға дайын болды. Француз армиясы, патшаның өзі мен Фулкес дю Мерльдің басшылығымен, Уильям Юлихтің әскеріне шабуыл жасау үшін солтүстікке қарай жорыққа шықты, ал француз флоты Хено және Голландия әскерімен бірігу үшін Зеландияға бет алды. Осы Зеландиядағы біріккен солтүстік күштер 10-11 тамызда бірінші соққысын берді, Зиерикзе шайқасында Гю де Намурдың әскері мен флотын ойсырата жеңді. Гю тұтқындалды, фламандтардың Голландияны жаулап алуы тоқтатылды. Фландрия графы Гюдің ұлы Филипп де Кьети француз шапқыншылығын тоқтату үшін күшті фламанд армиясын жинап, Монс-ан-Певельде орналасты.
The French king wanted revenge for the defeat in Battle of the Golden Spurs in 1302 after which the Flemish retook Douai and Lille. By early 1304, the French king was ready to attack the Flemish rebels. The French army, led by the king himself and by Foulques du Merle, marched north to attack William of Julich's force, and the French navy sailed to Zeeland to unite with the army of Hainault and Holland. It was the combined northern force in Zeeland that struck the first blow on 10–11 August, when it soundly defeated Guy of Namur's army and navy at the Battle of Zierikzee. Guy was captured, and the Flemish conquest of Holland was halted. Philip of Chieti, son of Guy, Count of Flanders, had gathered a strong Flemish army to stop the French invasion and taken up positions on Mons en Pévèle.
Шайқас
Бір күндік шайқастан кейін нәтиже белгісіз қалды және сағат 17:00-ден 18:30-ға дейін келіссөздер басталды. Гю де Сент-Поль бастаған француз әскері фламандтарды қоршауға тырысқанда, олар кері тартты. Ашуланған фламандтар содан кейін тікелей шабуыл жасауға шешім қабылдады және шайқас аяқталды деп ойлаған француздарды таңқалдырды. Фламандтар патшаның шатырына жетіп, Филип IV-ке шабуыл жасады. Ол тек қана айналасындағы бірнеше салт аттылардың оны қорғауы арқасында қашып құтылды, олар оның қашуына көмектесіп, өз өмірін құрбан етті. Филип атқа мінуге көмектескен соң қарсы шабуыл жасады, бірақ оның аты оның астынан өлтірілді. Осы кезде Юлих графы Вильгельм Филип жасаған қарсы шабуылда қаза тапты. Фламандтардың оң қанаты ғана шабуылға шықты, ал Намур графы Иоанн I басқарған сол қанат соғыс алаңынан кетуге асығып жатқандықтан, фламандтардың оң қанаты да шегінді. Француздар фламандтарды қумайтын болды. Фламандтардың Филипке шабуыл жасаған сәтінде өте маңызды және символдық орифламме туы жоғалып кетті.
After a day of fighting, the outcome was undecided and negotiations were opened between 17:00 and 18:30. When a French force, under Guy de Saint Pol, tried to surround the Flemish, it was pushed back. The furious Flemish then decided to launch a frontal attack and surprised the French, who thought that the battle was over for the day. The Flemish had reached the royal tent and attacked Philip IV. He escaped only because some knights around him covered his flight and paid with their lives for the act. Assisted with mounting his horse, Philip counterattacked but had his horse killed under him. By then, William of Jülich had been killed in a counterattack that Philip had managed to launch. As only the Flemish right wing had attacked, and the left wing under John I, Marquis of Namur was already leaving the battlefield, the Flemish right wing also withdrew. The French chose not to pursue the Flemish. During the Flemish attack on Philip, the oriflamme, a hugely symbolic and significant flag, was lost.
Салдары
Екі жақ та жеңіске жеткенін мәлімдеді, бірақ француздар шайқас алаңында қалып қойды, ал фламандтар Лилль қаласына қайтып келді. Француздар Дуай және Орши қалаларын да жаулап алды және Секленді өртеп жіберді. Бұдан кейін болған ұсақ шайқастардан соң, 1305 жылғы 23 маусымда Атис-сюр-Орж шарты қол қойылды, ол корольдікте фламандтардың тәуелсіздігін мойындады. Бұл Лилль, Дуай және Бетюн қалаларының бағасы болды, олар француз королінің иелігіне қосылды, сондай-ақ король Филип IV-ке аса жоғары айып төледі.
Both sides claimed victory but the French had remained in possession of the battlefield, while the Flemish marched back to Lille. The French also captured Douai and Orchies and burned down Seclin. After further minor engagements, the Treaty of Athis sur Orge was eventually signed on 23 June 1305 which recognized Flemish independence within the kingdom at the cost of the cities of Lille, Douai and Béthune, which were annexed by to the French royal domain, as well as the payment of exorbitant fines to King Philip IV.