Кіріспе

Герман мифологиясының аңыздық садақшысы

Эгиль – «Волундарквида» мен «Тидрекс сағасы» аңыздарының батыры. Атауы протогерман тілінде *Agilaz деп келеді, ал осы аңыз ежелгі ағылшын тілінде Franks Casket және Pforzen токасындағы Aigil түрінде де кездеседі. Аңыздың протогермандық түрі тек болжамдарға негізделуі мүмкін, бірақ Эгиль әйелі Алирунамен бірге көптеген шабуылшыларға қарсы бекіністі қорғаған белгілі садақшы болған сияқты. Pforzen токасының куәлігі Aigil мен Ailrun аттарын атаудан басқа, олар Ильц өзенінде шайқасқан деген қосымша мәлімет береді. Franks Casket-та Эгиль мен оның әйелі бекіністе қоршауда отырған көрінісі бейнеленген, Эгиль шабуылдаушы әскерлерге қарсы жебе атып жатыр.

Вёлундарквида

Вёлундарквидада Эгиль – фин патшасының ұлы, оның үлкен ағасы – Слагфиðр, кіші інісі – Вёлунд. Үш бауырлас лебедь түрінде кездескен валькирияларға үйленеді, Слагфиðр Хладгудр сванхвитқа, ал Вёлунд Хлодвер патшасының қыздары Гервор альвитрге, ал Эгиль Рим императорының қызы Ольрунға (Валландтың Киар) үйленеді.

Тхедрек сагасы

Тидрекс сагасында Эгил шебер садақшы ретінде танылады, себебі патша Нидунг оны ұлының басынан алма атуға мәжбүр етеді. Ол екі жебені дайындайды, бірақ біріншісімен сәтті атып түсіреді. Патша одан екінші жебенің қажеттігін сұрағанда, ол бірінші жебесімен ұлын өлтірген болса, екіншісімен патшаны өлтіретінін айтады. Бұл оқиға швейцариялық батыр Вильгельм Телл және даниялық батыр Палнаток туралы аңызбен тікелей салыстырылады. Теллдің жағдайынан өзгеше, патша Эгилдің ашықтығы үшін оны жазаламайды, керісінше, оны мақтайды (128-тарау). Вёлунд Нидунгтан зардап шегіп, оның сарайында тұтқынға алынады. Ағасына көмектесу үшін Эгил құстарды атып, олардың қауырсындарын жинап береді, содан Вёлунд қанат жасайды. Вёлунд қанға толтырылған көк шұлықты беліне байлап, қашып кетеді. Нидунг Эгилге қашып бара жатқан ағасын атуға бұйырады, ол шұлыққа тиеді, Нидунгты алдап, Вёлунд құтылады (135-тарау).