Америкалық сәулетші Ф. Буррал Хоффман және Виская вилласы

Кіріспе

F. Burrall Hoffman, Jr. (1882–1980) – американдық сәулетші, ең белгілісі Флорида штатының Майами қаласындағы Вилла Вискаядағы Джеймс Диринг үшін жасаған жұмыстарымен танылған.

Өмірбаян

Франсис Бюралл Хоффман кіші, 1657 жылы Швециядан Нью-Йоркке көшіп келген Мартин Германзен Хоффманға тамыры жететін, бай және жақсы байланыстары бар Нью-Йорк отбасында дүниеге келді. Отбасының бірнеше буыны мемлекеттік және ұлттық саясатта белсенді болды: Хоффманның арғы атасы Мюррей Хоффман Нью-Йорк Жоғарғы Сотының судьясы болды, ал оның атасы Уикхэм Хоффман 1883-1893 жылдары Даниядағы АҚШ министрі болды. Хоффман 1903 жылы Гарвард колледжіне қабылданды, бірақ 1902 жылы бітірді (соңғы курсын Нью-Йорктегі Каррере мен Гастингс архитектура фирмасында шәкірт ретінде өткізді). 1903 жылдан 1907 жылға дейін Хоффман Париждегі Сәндік өнер мектебінде оқыды, оны құрметпен бітіріп, 1907 жылы Каррере мен Гастингске оралды. 1910 жылы Хоффман Манхэттенде жеке архитектура фирмасын құрды, кеңсе кеңістігін кейде онымен бірлесіп жұмыс істейтін архитектор Гарри Крейтон Ингаллспен бөлісті. 1912 жылы Джеймс Диринг Хоффманды Вилла Вискаяның архитекторы етіп тағайындады. Хоффман және оның серіктестері, интерьер дизайнері Пол Чалфин мен бағбандар Диего Суарес итальян стиліндегі вилланы жасады, бұл оның алпыс жылдық мансабындағы ең ірі және ең маңызды жобасы болды. Хоффман 1917 жылы Вилла Виская жобасын бес жылдан кейін тастап, әскерге шақырылды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде инженерлер корпусының капитаны болып қызмет етті, кейіннен Екінші корпуста жасыру операцияларын басқарды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Хоффман теңіз күштерінде лейтенант-коммандер болып шетелде қызмет етті. Хоффман көптеген тапсырыстарды орындады, көбінесе бай клиенттер үшін ірі үйлерді жобалады. Хоффманның соңғы жобасы 1974 жылы, ол шамамен тоқсан сегіз жасқа толғанда аяқталды. Хоффман 1980 жылы Флорида штатының Хоб-Саунд қаласында қайтыс болды.

Хоффман және Виская

Гарвард колледжіндегі байланыстары арқылы Хоффманның ең ірі және ең танымал тұрғын үй жобасы Флорида штатының Майами қаласындағы Джеймс Дирингтің Вилла Вискаясы болды. Бай өнеркәсіпші Диринг пен оның өнер жетекшісі Пол Чалфин үш жыл бойы Еуропада сәулет және декоративтік заттардың үлкен коллекциясын жинады. 1912 жылы отыз жасар Ф. Бёрралл Хоффман Дирингке оның коллекциясын көрсету үшін қысқы үйді жобалауды тапсырды. Диринг Бискейн шығанағының жағалауында 130 акр батпақты мангрді сатып алды. 1913 жылдың басында Хоффман осы жердің эскиздерін жасауды бастады. Италияның Бассано-дель-Граппа қаласындағы Вилла Реззоникодан шабыттанған Диринг пен Чалфин сарайлық шығанақ жағалауындағы үйдің итальяндық стильде болуын шешті. Хоффман, өзінің сәндік өнердегі біліміне сүйене отырып, ауланың ортасында қиылысатын екі ось бойынша орналасқан, шамамен шаршы пішіндес ғимаратты жобалады. Үлкен және кіші осьтер үйдің маңызды және екінші дәрежелі элементтерінің қозғалысына сәйкес келеді. Негізгі ось кіреберістен аула арқылы су жағалауындағы террасаға дейін батыстан шығысқа қарай созылады. Кіші ось бақтарға қарайғы екінші қозғалыс бағытын көрсетеді. Хоффман қоғамдық бөлмелерді U пішінде шеберлікпен жобалады, бұл қонақтардың лоджиядан кіреберіске, содан кейін асханаға қарай қозғалуын көрсетеді, сонымен бірге қонақ бөлмесі мен асханаға су жағалауындағы террасаға тікелей қол жеткізуге мүмкіндік берді. Хоффман 1916 жылға дейін Пол Чалфинмен бірлесіп жұмыс істеді, содан кейін жоба толығымен Чалфинге жиһазбен жабдықтау үшін берілді. Диринг 1916 жылы Рождество күні өзінің яхтасы «Непенте» арқылы Вилла Вискаяға келді. Диринг 1925 жылы қайтыс болғанға дейін әр қыс осы үйде өткізді. 1917 жылы «Architectural Review» журналы Чалфин мен Хоффманды «бірлескен архитекторлар» деп атап, ландшафт архитектор Диего Суарестің үлесін атамағаннан кейін, Хоффман Чалфинның осы қателігіне наразылық білдіріп, одан кейін онымен сөйлеспеді. Хоффман, «жантәттім архитектор» ретіндегі беделіне сай, осы нақты мақаланы түзету үшін ешқандай шара қолданбады, бірақ кейіннен жалпы мәліметтерді түзету үшін әрекет етті, төменде қараңыз. 1953 жылы Дейд округі үйді Дирингтің мұрагерлерінен сатып алды. Сол жылдың наурыз айында «The New York Times» газеті Хоффманның Вилла Виская дизайнына қосқан үлесін мүлдем елемейтін мақала жариялады (тек су құбыры жүйесін оған жатқызды) және Пол Чалфинге авторлық құқықты берді. Отыз бес жыл бойы Чалфинның Виская архитектурасына қатысты талаптарын назарға алмағаннан кейін, Хоффман адвокатпен кездесіп, мақаладағы осы қате ақпарат үшін сотқа шағымдануды жоспарлады. «The Times» газеті 1953 жылдың 17 мамырында бұл пікірді қайта жариялады.

Attained through his Harvard College connections, Hoffman's largest and most notable residential commission was James Deering’s Villa Vizcaya in Miami, Florida. Deering, a wealthy industrialist, and his art director, Paul Chalfin, had spent three years in Europe amassing a large collection of architectural and decorative artifacts. In 1912, thirty year old F. Burrall Hoffman was hired to design a winter home for Deering to showcase his collection. Deering purchased 130 acres of swampy mangrove on the shore of Biscayne Bay. As early 1913, Hoffman began sketches for the site. Inspired by the Villa Rezzonico in Bassano del Grappa, Italy, Deering and Chalfin decided that the palatial bayfront mansion would be an Italian Style. Typical of his Beaux Art training, Hoffman designed a roughly square building that functioned on two axes intersecting at the center of the courtyard. The two axes, major and minor correspond to the movement of more important to less important features of the house. The major axis travels east west from the entrance through the court to the waterside terrace. The minor axis outlines the secondary movement to the gardens. Hoffman ingeniously designed the public rooms in a U shape to indicate the suggested movement of guests from loggia to entrance, continuing around to the dining room, while providing the living room and dining room direct access to the waterside terrace. Hoffman worked in collaboration with Paul Chalfin until 1916 when the project was turned entirely over to Chalfin for furnishing. Deering arrived at Villa Vizcaya on his yacht, Nepenthe on Christmas Day, 1916. Deering spent winters at the home until his death in 1925. After an Architectural Review in 1917 cited Chalfin and Hoffman as "associate architects" and failed to mention the contribution of landscape architect, Diego Suarez, Hoffman took issue with Chalfin's oversight and never spoke to him again. Hoffman, true to his reputation as the "gentleman architect" never took action to correct this specific article, but he would later take action to correct the record overall, see below. In 1953, Dade County purchased the home from the Deering heirs. In March of that year, The New York Times published an article that completely ignored Hoffman's contribution to the design of Villa Vizcaya (only attributing the plumbing to him) and credited Paul Chalfin. After thirty five years of ignoring Chalfin's claims to the architecture of Vizcaya, Hoffman met with an attorney and planned to sue over the gross misrepresentation of the article. TheTimes published a retraction on May 17, 1953.