SMS Ariadne: Неміс императорлық флотының жеңіл крейсері
SMS Ariadne
SMS Ariadne: Неміс императорлық флотының жеңіл крейсері. Gazelle класының тарихы, құрылысы, қатысқан жаттығулар мен бірінші дүниежүзілік соғыстағы рөлі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Германия Императорлық Әскери-теңіз флотының жеңіл крейсері
булы корвет
Light cruiser of the German Imperial Navy
the steam corvette
SMS Ariadne – 1890 жылдардың соңы мен 1900 жылдардың басында Германия Императорлық Әскери-теңіз флоты үшін салынған он жеңіл крейсердің бесінші кемесі. "Газель" класы – бұрынғы қорғалмаған крейсерлер мен авизолардың жетістігі, екі типтің де ең жақсы қасиеттерін біріктіріп, Императорлық флоттың болашақ жеңіл крейсерлерінің прототипі болды. Неміс флотының негізгі күштерімен және отарлық крейсер ретінде қызмет ету үшін салынған, ол он зеңбірекпен қаруланды және жоғары жылдамдыққа ие болды. Ariadne өзінің қызмет ету кезеңінде көпке дейін қолданылмады; ол 1902 және 1906 жылдар аралығында негізгі флотта, алдымен I эскадрильяда, содан кейін I скауттық тобында қызмет етті. Осы кезеңде ол реттелі оқу-жаттығулар мен шетелдік саяхаттарға қатысты. 1906 жылдың соңында қызметтен шығарылып, 1914 жылдың шілдесінде Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін резервте қалды. 2 тамызда қайта қолданысқа енгізіліп, Германияның Солтүстік теңіз жағалауын қорғайтын торпедалық катерлердің флотилия басшысы болды. 28 тамыздағы Хелголанд шығанағындағы шайқаста ол Хелголанд шығанағындағы патрульдік кемелерді күшейту үшін шықты, онда британдық броненосцы оны күтпеген жерден шапты және батырды. Қаза тапқандардың саны әртүрлі, 59 немесе шамамен 250 экипаж мүшесі басқа неміс крейсерлерімен құтқарылды.
SMS Ariadne was the fifth member of the ten ship of light cruisers that were built for the German Kaiserliche Marine (Imperial Navy) in the late 1890s and early 1900s. The Gazelle class was the culmination of earlier unprotected cruiser and aviso designs, combining the best aspects of both types in what became the progenitor of all future light cruisers of the Imperial fleet. Built to be able to serve with the main German fleet and as a colonial cruiser, she was armed with a battery of ten guns and a top speed of
Ariadne saw little service during her career; she served with the main fleet, first in I Squadron and then with I Scouting Group between 1902 and 1906. During this period, she took part in routine training exercises and cruises abroad. Decommissioned in late 1906, she lay in reserve until the start of World War I in July 1914. Reactivated on 2 August, she served as a flotilla leader for torpedo boats guarding Germany's North Sea coast. During the Battle of Helgoland Bight on 28 August, she sortied to reinforce the ships on patrol in the Helgoland Bight, where she was surprised and sunk by British battlecruisers. Casualty figures vary, with 59 or around 250 of her crew being rescued by other German cruisers.
Дизайн
Германияның Императорлық теңіз флоты үшін қорғалмаған крейсерлер мен "авизо" кемелерін құрылысы аяқталғаннан кейін, Рейхсмаринеаттың (Императорлық теңіз кеңсесі) құрылыс бөлімі екі кеме түрінің де ең жақсы қасиеттерін біріктіретін жаңа шағын крейсердің жобасын дайындады. Жобалаушылар флотының операциялары үшін қажетті жылдамдық, қару-жарақ және тұрақтылықтың оңтайлы үйлесіміне ие, сонымен қатар Германияның колониялық империясындағы шет елдердегі станцияларда жұмыс істеуге қабілетті брондалған шағын крейсерді жобалауға тиіс болды. Нәтижесінде пайда болған "Газель" дизайны 1914 жылы дайындалған соңғы ресми жобаларға дейін неміс флоты салған барлық жеңіл крейсерлердің негізін құрады. "Ариаднаның" жалпы ұзындығы болды, ені болды, ал алдыңғы бөлігіндегі сусыру тереңдігі болды. Ол қалыпты жағдайда және толық жауынгерлік жүктемеде дейін суырып алатын. Оның қозғалтқыш жүйесі екі үш кеңейімді бу машинасынан тұрды. Олар ең жоғары жылдамдыққа дейін жылдамдық беру үшін жобаланған. Машиналар тоғыз көмірмен қыздырылатын теңіздік типті су түтік қазандықтарымен қамтамасыз етілді. "Ариадна" көмірдің тоннасын алып жүрді, бұл оған жылдамдықта шамамен қашықтыққа ұшуға мүмкіндік берді. Оның экипажы 14 офицер мен 243 сарбаздан тұрды. Кемеде он SK L/40 зеңбірегі орналастырылған, олар жеке орнатуларда болды. Екеуі бақтармада алдыңғы жағында біріктірілген, алтауы орталық бөлігінде, әр жағынан үштен, және екеуі кормада біріктірілген. Зеңбіректер дейін қашықтықтағы нысаналарды атқылай алатын. Оларға зеңбірекке 100 оқтан тұратын 1000 оқ-дәрі берілді. Сонымен қатар, кемеде бес торпедасы бар екі торпедалық түтік орналастырылған. Олар бортында су астында орналастырылған. Кеме қалыңдығы бар брондалған палубамен қорғалған. Бақылау мұнарасының қабырғалары қалың, ал зеңбіректер қалың қалқандармен қорғалған.
Following the construction of the unprotected cruisers of the and the aviso for the German Kaiserliche Marine (Imperial Navy), the Construction Department of the Reichsmarineamt (Imperial Navy Office) prepared a design for a new small cruiser that combined the best attributes of both types of vessels. The designers had to design a small cruiser with armor protection that had an optimal combination of speed, armament, and stability necessary for fleet operations, along with the endurance to operate on foreign stations in the German colonial empire. The resulting Gazelle design provided the basis for all of the light cruisers built by the German fleet to the last official designs prepared in 1914. Ariadne was long overall and had a beam of and a draft of forward. She displaced normally and up to at full combat load. Her propulsion system consisted of two triple expansion steam engines. They were designed to give , for a top speed of The engines were powered by nine coal fired Marine type water tube boilers. Ariadne carried of coal, which gave her a range of at She had a crew of 14 officers and 243 enlisted men. The ship was armed with ten SK L/40 guns in single mounts. Two were placed side by side forward on the forecastle, six were located amidships, three on either side, and two were placed side by side aft. The guns could engage targets out to They were supplied with 1,000 rounds of ammunition, for 100 shells per gun. She was also equipped with two torpedo tubes with five torpedoes. They were submerged in the hull on the broadside. The ship was protected by an armored deck that was thick. The conning tower had thick sides, and the guns were protected by thick gun shields.
Қызмет тарихы
"Ариадна" кемесі "D" келісімшарт атауымен тапсырылды және 1899 жылғы 14 желтоқсанда Бремендегі AG Weser кеме жасаушылығында салына бастады. 1900 жылғы 10 тамызда суға түсірілді. Вильгельмшафендегі [[Кайзерлихе Верфт Вильгельмшафен (Императорлық кеме жасаушылығы)]] директоры, контр-адмирал (KAdm—теңізшілердегі контр-адмирал) Хьюго фон Шукманн салтанатты рәсімде сөз сөйледі, содан кейін кемені жабдықтау жұмыстары басталды. 1901 жылғы 18 мамырда теңіз сынақтарына жіберілді. 11 шілдеде сынақтар кезінде кеменің бірінші бортындағы қазан жарылып, үш адам қаза тауып, үш адам жарақат алды. Кеме 1902 жылғы 22 қазанда қызметке дайын деп жарияланды, сол кезде корветтен-капитан Адольф Жозефи кемеге қолбасшылық етті. Ол эскадрильяның соғыс кемелерімен бірге Норвегияға саяхатқа шықты, содан кейін Солтүстік теңізде оқу-жаттығулар өтті. 1903 жылғы 1 наурызда "Ариадна" I-шабуыл тобына қосылды, ол флоттың негізгі барлау бөлімі болды, оған контр-адмирал Людвиг Боркенхаген басшылық етті. Топ 1903 жылдың басында Испанияға оқу сапарына шықты, сапар барысында "Ариадна" 14 мамырда эскадрильяға пошта жеткізу үшін Францияның Брест қаласында тоқтады. Шілдеде флоттың көп бөлігі, соның ішінде "Ариадна" да, тағы бір рет Норвегия суларына сапар жасады. Флоттың жылдық күзгі оқу маневрлері қыркүйек және қазан айларында Солтүстік және Балтық теңіздерінде өтті. Кеме 1904 жылғы мамырда флоттық жаттығуларға қатысты, содан кейін британ королі Эдуард VII Кельге келген кезде теңіз парады өтті. Флот содан кейін Ұлыбританияға сапар жасады, ал "Ариадна" кейінірек 3-10 қыркүйек аралығында Кайзер Вильгельм II-нің [[SMY Hohenzollern]] яхтасын сүйемелдеді. Ол кезде корветтен-капитан Альфред Ширмер Жозефидің орнын басты. 1905 жылы кеме оқу-жаттығу бағдарламасына қатысты, ол наурыз айында соғыс кемесі Ұлы белдеуде тұрып қалғанда тоқтатылды. "Ариадна" оны құтқаруға жіберілген кемелердің бірі болды. 1906 жылғы ақпанда "Ариадна" Дания королі Фредерик VIII-нің Копенгагенде таққа отыру рәсіміне Германиядан келген жаңа соғыс кемесін сүйемелдеді. Германияға оралғаннан кейін "Ариадна" 22 қыркүйекте Вильгельмсхавенде қызметтен босатылды және резервке қойылды, онда ол келесі сегіз жыл бойы тұрды.
Ariadne was ordered under the contract name "D" and was laid down at the AG Weser shipyard in Bremen on 14 December 1899. She was launched on 10 August 1900 and the director of the [[Kaiserliche Werft Wilhelmshaven (Imperial Shipyard) in Wilhelmshaven, Konteradmiral (KAdm—Rear Admiral) Hugo von Schuckmann gave a speech at the ceremony, after which fitting out work commenced. She was commissioned for sea trials on 18 May 1901. While on trials on 11 July, her first port side boiler exploded; three were killed and another three were injured in the accident. The ship was finally pronounced ready for service on 22 October 1902, when she was assigned to I Squadron, based in Kiel. Korvettenkapitän (KK—Corvette Captain) Adolf Josephi took command of the ship at that time. She joined the battleships of the squadron for a cruise to Norway, followed by training exercises in the North Sea. On 1 March 1903, Ariadne was assigned to I Scouting Group, the fleet's primary reconnaissance unit, commanded by KAdm Ludwig Borckenhagen. The unit embarked on a training cruise to Spain in early 1903, during which Ariadne stopped in Brest, France on 14 May to pick up mail for the squadron. In July, the bulk of the fleet, including Adriadne, made another visit to Norwegian waters. The fleet's annual autumn training maneuvers were held in September and October, taking place in both the North and Baltic Seas. The ship took part in fleet exercises in May 1904, followed by a naval review for British King Edward VII during his visit to Kiel. The fleet then made a visit to Britain, and Ariadne later escorted Kaiser Wilhelm II's yacht [[SMY Hohenzollern on a cruise from 3 to 10 September. KK Alfred Schirmer replaced Josephi at that time. In 1905, the ship took part in the year's program of training exercises, which were interrupted in March when the battleship ran aground in the Great Belt; Ariadne was among the vessels sent to pull her free. In February 1906, Ariadne escorted the new battleship , which represented Germany at the coronation ceremonies for the Danish King Frederik VIII in Copenhagen. After returning to Germany, Ariadne was decommissioned in Wilhelmshaven on 22 September and placed in reserve, where she remained for the next eight years.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
1914 жылдың шілдесінде Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін, 2 тамызда «Ариадне» Жейд және Везер өзендерінің ауыздарын күзеткен жағалау қорғаныс торпедалық кемелер флотилиясының жетекшісі ретінде қайта қолдануға берілді. Кемелерге осы маңызды су жолдарын жау кемелерінің шабуылдарынан қорғау міндеті жүктелді. Оның командирі – капитан цур Зе (теңіз капитаны) Ханс Зебом. 23 тамызда бірнеше британдық командирлер Германия жағалауындағы патрульдік желіге коммодор Реджинальд Тирвиттің басқаруындағы «Харвич» күшінің жеңіл крейсерлері мен эсминдерімен шабуыл жасау жоспарын ұсынды. Бұл кемелерге су асты кемелері мен вице-адмирал Дэвид Биттидің крейсерлері және олармен байланысты жеңіл күштері қосылатын еді. Жоспар мақұлданды және 28 тамызға белгіленді. Британдық күштер 26 тамызда кешке порттан шыға бастады, бастапқыда операцияға тағайындалған су асты кемелерімен. Жер бетіндегі күштердің көпшілігі келесі күні таңертең теңізге шықты; «Харвич» күштеріне қосымша қолдау көрсету үшін қосылған 7-ші крейсерлік эскадрилья сол күні кейінірек порттан кетті. 28 тамызда таңертең «Ариадне» алдыңғы патрульден алынып, Везер өзенінің сағасындағы крейсерлер мен торпедалық кемелерге қолдау көрсету үшін зәкір қойылды. 28-і күні таңертең британдықтардың шабуыл жасағаны туралы хабар алғаннан кейін, «Ариадне» және басқа бірнеше крейсерлер бу көтеріп, неміс патрульдерін қолдауға асықты. Ол сағат 13:40 шамасында қалың тұман ішінде кездесті, бірақ одан кейін жиырма минуттан аспайтын уақыт өткен соң, Биттидің шайқас крейсерлері , қуалай келіп, «Ариаднеге» де оқ атуды бастады. Ол оңға бұрылып, қашуға тырысты. Британдықтардың оқтарынан бірнеше рет зақымданды, соның бірі алдыңғы қазандық бөліміне тиді. Көмір қоймасы өртеніп, бес қазандық істен шықты; оның жылдамдығы төмендеді. «Ариадне» қолынан келгенінше жауап берді, бірақ нәтижесі болмады. Алдыңғы және артқы бөліктерде өрт тұтанғанда, «Ариадне» алдыңғы маңызын су басуға мәжбүр болды, өйткені жалын оқ-дәрі зарядтарына жетпеуі керек еді. Сағат 14:15-те британдықтар атысты тоқтатып, «Ариаднеге» қиын жағдайда қашып кетуге мүмкіндік берді. Кемеден құтылып қалған экипаж кеме маңына жиналып, кемені тастауға дайындалды. Крейсер сағат 15:00-ден сәл бұрын келді және аман қалғандарды жинады, ал одан кейін аз уақыттан соң құтқару жұмыстарына қосылды. «Стральзунд» зақымдалған кемені сүйреуге тырысты, бірақ сағат 16:25-те «Ариадне» аударылып кетті, кемені құтқару әрекетіне тосқауыл қойды. Ол біршама уақыт бойы су бетінде қалды, содан кейін батып кетті. Құтқару жұмыстары «Ариадне» палубасында сақталған оқ-дәрілердің жиі жарылуымен қиындады, бұл қайықтардың апатқа ұшыраған крейсерге тым жақын келуіне кедергі келтірді. Қаза тапқандар туралы мәліметтер мүлдем әртүрлі. Тарихшы Гэри Стаффтың айтуынша, барлығы тоғыз офицер, оның ішінде оның командирі және елу теңізші құтқарылды. Бірақ тарихшылар Ханс Хильдебранд, Альберт Рёхр және Ханс Отто Штайнметц оның 250-ге жуық экипажы құтқарылғанын, ал суға батып кеткенде 64-і ғана қаза тапқанын мәлімдеді. Ылғалды 1973 жылы табылған; ол Нордерни аралының солтүстігінде 54°09′С 7°7′Ш координаттарында шамамен тереңдікте жатыр. «Ариадне» суға батқан жерінен шамамен келді.
After the outbreak of World War I in July 1914, Ariadne was recommissioned on 2 August for use as a flotilla leader for the coastal defense torpedo boat flotillas that guarded the mouths of the Jade and Weser rivers. The ships were tasked with protecting these important waterways from attacks by enemy warships. Her commander was Kapitän zur See (Captain at Sea) Hans Seebohm. On 23 August, several British commanders submitted a plan to attack the patrol line along the German coast with the light cruisers and destroyers of the Harwich Force, commanded by Commodore Reginald Tyrwhitt. These ships would be supported by submarines and Vice Admiral David Beatty's battlecruisers and associated light forces. The plan was approved and set for 28 August. The British forces began to leave port on the evening of 26 August, beginning with the submarines assigned to the operation. Most of the surface forces went to sea early on the following morning; the 7th Cruiser Squadron, which had been added to provide further support to the Harwich Force, left port later in the day. On the morning of 28 August, Ariadne had been rotated out of the front patrol line and laid at anchor in the entrance of the Weser River in support of the cruisers and torpedo boats on patrol. After receiving reports of the British attack on the morning of the 28th, Ariadne and several other cruisers got up steam and rushed to support the German patrols. She met in heavy fog at around 13:40, but less than twenty minutes thereafter, Beatty's battlecruisers, chasing , arrived and began firing on Ariadne as well. She turned to starboard and attempted to flee. She was hit several times by the British guns, and one hit the forward boiler room. The coal bunker caught fire and five boilers were disabled; her speed fell to Two battlecruisers closed in, one of which was , until they were firing their and guns at a distance of , point blank range for guns of that caliber. Ariadne returned fire as best she could, but to no effect. With fires raging forward and aft, Ariadne had her forward magazine flooded so the flames would not reach the propellant charges. At 14:15, the British ceased fire and allowed Ariadne to limp away. The surviving crew that was able to escape the ship assembled on the forecastle and prepared to abandon the ship. The cruiser arrived shortly before 15:00 and began to pick up survivors, with and joining the rescue effort shortly thereafter. Stralsund attempted to take the crippled vessel under tow, but at 16:25, Ariadne capsized, mooting the effort to save the ship. She remained afloat for some time before she finally sank. The rescue effort was hampered by frequent explosions of ammunition stored on Ariadnes deck, which prevented boats from getting too close to the wrecked cruiser. Reports of casualties differ wildly. According to the historian Gary Staff, a total of nine officers, including her commander, and fifty enlisted men were rescued. But the historians Hans Hildebrand, Albert Röhr, and Hans Otto Steinmetz state that some 250 of her crew were rescued, with only 64 of her crew being killed in the sinking. The wreck was discovered in 1973; it lies at a depth of about to the north of the island of Norderney at the coordinates 54°09′N 7°7′E. Ariadne came to rest around from the location where she was reported to have sunk.