Кіріспе

Владимир Борисович Порфирьев (Влади́мир Бори́сович Порфи́рьев, Володимир Борисович Порфир'єв; 26 маусым 1899 жыл, Вятка – 30 қаңтар 1982 жыл, Киев) – кеңестік және украин мұнай және көмір геологы. Порфирьев абиогендік мұнайдың пайда болу теориясының басқарушыларының бірі болды, яғни мұнай тірі организмдердің қалдықтарынан емес, алғашқы бейбиологиялық процестер нәтижесінде пайда болған.

Алғашқы жылдар

Владимир Порфирьев земство демографының отбасында дүниеге келген. 1918 жылы 1-ші Вятка гимназиясын бітіріп, кейін жергілікті демографиялық бюрода жұмыс істеді. 1919 жылы Порфирьев ерікті түрде Қызыл Армияға қосылып, Ресей азамат соғысына қатысты. Демобилизациядан кейін Пермь университетінде оқыды, содан кейін Петроград тау-кен институтының барлау факультетіне ауысты, ол 1926 жылы бітірді. 1924 жылы студент кезінде Мемлекеттік геологиялық комитетте геологиялық және ғылыми-зерттеу қызметін бастады, алдымен Батыс Сібір бөлімінде, содан кейін мұнай бөлімінде (қазіргі ВНИГРИ) жұмыс істеді. 1929-1938 жылдары Бүкілодақтық мұнай геологиялық зерттеу институтында (ВНИГРИ) геолог және Орталық Азия секциясының меңгерушісі, Ресей КСР-інің Орталық облыстары бойынша шебер болып жұмыс істеді. Диссертация қорғамай, 1937 жылы ғылым кандидаты және профессор ғылыми дәрежесін алды. Келесі жылы "Орталық Азия мұнай кен орындарының қалыптасу шарттары" тақырыбында геология және минералогия ғылымдарының докторы диссертациясын қорғады. Кейін Киев мемлекеттік университетінің Геологиялық ғылымдар институтында көмірсутектердің мүмкіндіктерін бағалау бойынша зерттеулерді басқарды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Қызыл Армияға әскери қызметке шақырылды, бірақ көп ұзамай демобилизацияланып, Ташкенттегі Ғылым академиясының Геологиялық институтына жіберілді, онда ол 1944 жылға дейін аға ғылыми қызметкер болып жұмыс істеді. Кейін Киевке оралып, Геологиялық ғылымдар институтының мұнай бөлімін басқарды.

Еңбек жолындағы жетістіктері

1945 жылы Порфирьев өзінің мансабының жаңа кезеңін бастады, ол Батыс Украинадағы Львов қаласына көшіп келді. Ол жерде Геологиялық ғылымдар институтының Львов бөлімшесін, Львов геологиялық қоғамын, Львов мемлекеттік университетінің физикалық геология кафедрасын ұйымдастырды және Львов политехникалық институтында Мұнай және газ кен орындарының геологиясы және барлау кафедрасын құрды, ол мұнай инженерлері үшін алғашқы украин колледжі болды. Оның басшылығымен Геологиялық ғылымдар институтының Львов филиалы Пайдалы қазбалар геологиясы институты болып құрылды (1951), кейіннен ол Жануар майлар геологиясы және геохимиясы институты болып өзгертілді (1962). Профессор Порфирьев 1963 жылға дейін осы институтты басқарды, содан кейін ол Киевтегі Геологиялық ғылымдар институтының директоры лауазымына тағайындалды. 1970 жылдан зейнеткерлікке шыққанға дейін сол институттың Мұнай және газ кен орындарының геологиясы және генезисі кафедрасын басқарды. Владимир Порфирьев 30 PhD кандидаттарын және 8 ғылым докторы кандидатын жетекшілік етті. Оның шәкірттері академиктер Г. Н. Доленко мен С. И. Субботин, Академияның корреспондент-мүшелері В. И. Китик пен Н. Р. Ледиженский, химия ғылымдарының докторы И. В. Гринберг, геология және минералогия ғылымдарының докторлары Р. С. Копыстянский, В. А. Крайушкин және В. Ф. Линецкий.