Кіріспе

Тракиядағы қорғаныс қабырғасы – Анастасия қабырғасы (грек тілінде: Ἀναστάσειον Τεῖχος, Anastáseion Teîchos; Анастасий Суру) немесе Тракияның Ұзын қабырғалары (грек тілінде: Μακρὰ Τείχη τῆς Θράκης, Makrà Teíchē tês Thrákēs; түрік тілінде: Uzun Duvar) немесе жай ғана Ұзын қабырға / Макрон Тейхос (Μακρὸν τεῖχος) – Түркияның Стамбул қаласының батысында орналасқан ежелгі тас және шөппен бекітілген қабырға, 5 ғасырдың соңында Шығыс Рим империясымен салынған.

Құрылыс

Бастапқыда ұзын созылған бұл қабырға, Қара теңіз жағалауындағы Чаталкадағы Евчик Искелесінен Фракия түбегі арқылы Силивридің батысындағы Мармара теңізінің жағалауына дейін жеткен. Ол қазіргі Қарацак, Гүмюшпинар, Пынарка, Курфаллы, Фенер, Алипаша маңы және Силиври Алтынорак аумақтары арқылы солтүстіктен оңтүстікке қарай созылған. Қабырғаның қалдықтары Қарақайдағы Гүмюшпинар қиылысында, Ялыкойдағы Хисартепеде, Ишаньедегі Пынаркада және Курфаллы ауылында көрініс береді. Бұл қабырға Шығыс Рим империясының астанасы Константинопольдің қосымша сыртқы қорғаныс жүйесінің бір бөлігі болды және шамамен 7 ғасырға дейін қолданыста болды. Қабырға император Анастасий I-нің құрметіне аталған. Алайда, бұл бекініс 469 жылы Лео I билік еткен кезде де, 478 жылы Зенон дәуірінде де болғандығы туралы мәліметтер бар. Анастасий оны 507 жылдан 512 жылға дейін күтіп, жаңартқан. Қабырғаның қалыңдығы және биіктігі белгілі. Онда мұнаралар, қақпалар, бекіністер, арықтар және Константинополді батыстан келген ғұндар, славяндар мен болгарлардың шабуылынан қорғау үшін әскери жол салынған. Қабырғаның орталық бөлігінде өлшемдері белгілі төртбұрышты каструм да болған.

Тиімділігі

Белгілі болғандай, қабырғаның тиімділігі шектеулі болды, және Константинопольға шабуыл жасаған түрлі топтар оны көп рет бұзып кірді, себебі бекіністің ұзындығы шектеулі гарнизонмен қабырғаны толық қорғауды қиын етіп, сондай-ақ қабырға асығыс салынғандықтан жеткілікті мықты болмады. 7 ғасырда оны тастап кеткеннен кейін қабырға күйреп, ұзақ уақыт бойы күтіп ұстау мен жөндеу қиын болды. Ғасырлар бойы оның жалпы ұзындығының жартысынан астамы басқа жергілікті құрылыстарда қайта қолданылды. Ол солтүстік бөлігіндегі орманды аймақтарда ең жақсы сақталған.