Чжэн Чжилун: Саудагер, қасіреткер және теңіз сардарының тарихы

Кіріспе

17 ғасырдағы қытай саудагері, қарақшысы және саяси қайраткері. 17 ғасырдағы қытай саудагері / қарақшысы / адмиралы.

Өзінің билігі тұсында ол, кейін Мин әулетінің теңіз күштеріне қосылған, зор және қабілетті қарақшылар флотын бақылады. Осыдан кейін ол Қытайдың оңтүстік суларындағы барлық сауда және қауіпсіздікті бақылайтын Мин адмиралы болды. Ол құрлықтан гөрі теңізде күшті империя құрды. Ол қарсылық көрсеткеннен кейін, Цин үкіметі оған ақсүйек атақ берді, бірақ ұлының Цин режиміне қарсы күресін тоқтатпағаны үшін ақырында өлім жазасына кесілді.

Ерте өмір

Чжэнь Фуцзянь провинциясында туған, жергілікті үкіметте орта деңгейдегі қаржы қызметкері Чжэнь Шаозу мен оның әйелі Хуан ханымның ұлы. Фуцзяньдағы басқа Чжэнь рулары сияқты, Чжэнь Жилоңның ата-тегі Солтүстік Қытайдан шыққан. Бірақ Бес варвардың көтерілісі мен Енцзя апаты салдарынан Чжэнь отбасы Оңтүстік-Шығыс Қытайға қашқан босқындардың қатарында болды және Фуцзяньда қоныстанды. Кейін олар Чжанчжоуға, содан соң Наньаньға көшті. 1144-1210 жылдар аралығында Чжэнь Жилоңның ата-тегі Лонгси округіне, ал содан соң Наньаньға көшкен. 1144-1210 жылдары Чжэн Чэнгонның атасы Чжэн Бокэ Цянцзяньнан Лонгбей округінің Джубей ауылына (қазіргі Лонгхай Бангшан қаласы) көшіп келді. Оның екінші ұлы Юань әулетінің басында солтүстіктен Чжанчжоуға келіп, Гугу округінде қоныс тепті. Цзи Лие – Лонгшань Чжэнь руының атасы. Фуцзянь және Тайвань қарым-қатынастары туралы генеалогиялық деректер жинағында Чжэннің тұтқынға түсуі туралы мынадай мәлімет бар: «Саншанда, Юсон болған, бірақ бұл бір ғана жер емес». Олардың ішінде Чжанчжоуға келгендері Сонг әулетінің соңында Лонгсиде, қазіргі Бангшан қаласының Янгси ауылында тұрған. Юань әулеті кезінде олар Янсиден Лушанға, қазіргі Фуцзянь Лонгхай Яньяны Женгу округіне көшті. Содан кейін олар көне округтен Наньаньға көшті. Цзиньянның Анпинг Чжэнь руының 13-ші атасының епитафиясын Мин әулетінің губернаторы Хун Чэнчу жазған. Хун Чэнчу Чжэн Чэнгонның епитафиясында былай деп жазды: «Чжэн Чжижин көшіп келген жерінің отаны – Сианьюдағы Фэнтинг павильонына алғаш рет келді, шаңғымен көтерілді. Фэнтинг көпірі де бар, оның аты әлі де ата-бабаларымыздың есімінде сақталған және «Гуо Чжайшенг» лақап атымен берілген». Епитафияда сондай-ақ, жиі бұзушылықтар салдарынан олардың Цзиньцзянның Анпинг ауданына, қазіргі Аньхай аймағына көшіруге мәжбүр болғаны айтылған. Заманауи өмірбаяндықтарда Чжэннің бала кезінде ағаларымен бірге лонган жемісін жегісі келгені туралы әңгіме бар. Олар қоршалған аулада жеміс ағашын тапты, бірақ оның бұтақтары қабырғадан асып, көшеге қарады. Олар жеміс шоқтарын түсіру үшін тас лақтырды. Көпшілік оның 1604 жылы туғанын айтады. Чжэнь «өте әдемі» болған және Жапонияға алғаш келгенде 18 жаста болған. Чжэнь жасөспірім кезінде үйден шығып, сауда кемесіне мініп кеткен. Оның үйден неге кеткені туралы әртүрлі пікірлер бар: біреулері әкесінің қатынының бірінің юбкасының астына қолын салғанын, екіншілері әкесінің оны таяқпен көшеде қуғанын айтады. Ол Макаода католик дініне өтіп, Николас Гаспард деген христиан есімін алды. Оның ағасы одан Хирадоға жүк алып баруды сұрады, онда ол Ли Дан есімді бай қарт адаммен танысты, ол Жапон қаласының Капитан Сина немесе қытай басшысы болды және оның ақылгөйі болуы мүмкін. Ли Дан еуропалықтармен тығыз байланыста болды және Чжэньге голландтардың аудармашысы ретінде жұмыс істеуге көмектесті (Чжэнь португал тілінде сөйледі, голландтар да осы тілді білді). Чжэнь португал, қытай және жапон тілдерін білді. 1622 жылы голланд әскері Тайвань бұғазындағы Пескадор архипелагын басып алған кезде Ли Дан Чжэнді голландтармен аралдардағы соғыс кезінде бейбіт келіссөздерде аудармашы ретінде жұмыс істеуге Пескадорға жіберді. Жапониядан кетер алдында ол Тагава Мацу есімді жергілікті жапон әйелімен танысып, үйленді. Тайвань Вайджиде Тагава Мацумен некелесуі туралы «合» және «隔冬» терминдері қолданылса, ал Фокарди «割同» терминін қолданды. Чжэнь Жилоңның Тагава Мацу емес, басқа жапон әйелінен белгісіз қызы болған деген аңыз бар, бірақ бұл туралы тек Палафокс, өте сенімсіз жазушы ғана айтады. Бұл қыз жапондықтардың арасында христиан дініне өткен деген болжам бар. Бұл қыз туралы Палафокс «Қытайды жаулап алу тарихында» айтқан, ал жапондық және қытайлық деректерде оның жасөспірім шағына жеткенде елестете алмайтын қыз туралы ештеңе айтылмаған. Мүмкін, Капитан Синаның қызы Элизабет осы құпия жапон әйелінен туған Чжэнь Жилоңның қызы болса керек, егер ол тіпті нақты адам болса. 1625 жылы Ли қайтыс болғаннан кейін Чжэнь оның флотын сатып алды.

Zheng was born in Fujian, the son of Zheng Shaozu , a mid level financial official for the local government and Zheng Shaozu's wife Lady Huang Just like other typical Zheng clans in Fujian, Zheng Zhilong's ancestors originated in Northern China but due to the Uprising of the Five Barbarians and Disaster of Yongjia by the Five Barbarians, the Zheng family were among the northern refugees who fled to Southeastern China and settled in Fujian. They later moved to Zhangzhou and moved on to Nan'an. Between 1144 and 1210 Zheng Zhilong's ancestors moved to Longxi county and moved on to Nan'an. Between 1144 and 1210, Zheng Chenggong's ancestor Zheng Boke moved from Qiangtian to Longbei County's Jubei Village (now Longhai Bangshan Town) and his second son was in the early years of the Yuan dynasty. He came to Zhangzhou from the north and opened in Gugu County. Ji Liye is the ancestor of the Longshan Zheng. There is a passage in the Zheng genealogy contained in the Selected Works of Genealogical Data of Fujian and Taiwan Relations, indicating that Zheng's entry into the shackles, "or in Sanshan, Yusong. Yu Chao, is not one place." Among them, the one that arrived in Zhangzhou lived in Longxi at the end of the Song dynasty, which is now the Yangxi Village of Bangshan Town, Longhai. In the Yuan dynasty, it was moved from Yangxi to Lushan, which is now the Fujian Longhai Yanyan. Zhengu County. Subsequently, it was moved from the ancient county to Nan'an. The epitaph of the 13th ancestor of the Anping Zheng of Jinjiang was written by Hong Chengchou, the governor of the Ming dynasty. Hong Chengchou stated in the epitaph of Zheng Chenggong: "Zheng Zhijin was also the first to visit the Fengting Pavillion of Xianyou, the hometown of migration and climbing scales. There is Fengting Bridge, and today its name still exists in the beginning of the ancestors of the ancestors and the number is passed down to the nickname Guo Zhaisheng. The epitaph also mentioned that due to frequent violations, it was forced to move south to the Anping area of Jinjiang, which is now the Anhai area. Contemporary biographies tell a possibly apocryphal story of how when Zheng was a child, he and his brothers wanted to eat longan fruit. They found a fruit tree in an enclosed courtyard but whose branches hung over the top of the wall into the street. They threw stones in the hope of knocking some of the fruit clusters loose. Most agree he was born in 1604. Zheng was said to be "very good looking" and when he first came to Japan he was 18 years old. Zheng left home as a teenager, jumping aboard a merchant ship. Sources vary on why he left home, some saying he slipped his hand up the skirt of one of his father's concubines, others recording his father chasing him through the streets with a stick. He was baptized as a Catholic in Macau, receiving the Christian name Nicholas Gaspard. His uncle asked him to take some cargo to Hirado, Japan, where he met a rich old Min man named Li Dan, the Japanese city's Kapitan Cina or Chinese headman, who became his possible mentor. Li Dan had close ties with the Europeans and he arranged for Zheng to work as an interpreter for the Dutch (Zheng spoke Portuguese which the Dutch could also speak). Zheng spoke Portuguese, Chinese and Japanese. In 1622, when Dutch forces took over the Pescadores archipelago off the Taiwan Strait, Li Dan sent Zheng to the Pescadores to work with the Dutch as a translator in peace negotiations during the war between the Ming and Dutch over the islands. Before leaving Japan, he met and married a local Japanese woman named Tagawa Matsu. The terms 合巹 and 隔冬 are used to describe his marriage to Tagawa Matsu in the Taiwan Waiji while the term 割同 was used by Foccardi. Zheng Zhilong allegedly had an unknown daughter with another Japanese woman who was not Tagawa Matsu, but this is only mentioned by one writer, Palafox who is very unreliable. This alleged daughter was supposedly among the Japanese who converted to Christianity. The alleged daughter was mentioned in "history of the Conquest of China" by Palafox while Japanese and Chinese accounts make zero mention of any daughter who could hardly have been ignored while reaching her teenager years. It is more likely that the Capitan Cina's daughter Elizabeth could be this alleged daughter of Zheng Zhilong by the mystery Japanese woman, if she was even a real person in the first place. After Li died in 1625, Zheng acquired his fleet.

Қармақшы

Голландиялық Шығыс Үндістан компаниясы Қытаймен еркін сауда құқығын алуға және Жапонияға сауда жолдарын бақылауға ниеттенді. Осы мақсаттарға жету үшін олар Қытайдағы Мин әулетіне саудаға рұқсат беру үшін кейбір қытайлық қарақшылармен ынтымақтастық жасады. Чжэн Чжилонг бастапқыда аудармашы болып жұмыс істеді, бірақ ол бір уақытта қарақшылықпен айналысқан-жоқ па деген пікірталас бар. Дегенмен, көптеген ғалымдар оның басқа қытайлық қарақшылармен, мүмкін Ли Дан немесе Ян Шикимен біріккеніне келіседі. 1624 жылы Голландиялық Шығыс Үндістан компаниясы Тайваньды жаулап алғаннан кейін Чжэн олардың жекеше саудагеріне айналды. Осы кезеңде ол Ли Данмен байланыста болды. Голландиялықтар Ли Данның күшейіп бара жатқанын ұнатпады, сондықтан олар Ли Данның беделін әлсірету үшін Чжэн Чжилонгты пайдаланды. Бірақ Ли Дан олардың жоспарын толыққанды іске асырудан бұрын қайтыс болды. Ли Данның өлімінен кейін Чжэн Чжилонг қытайлық қарақшылардың даусыз көшбасшысы болды. 1627 жылға қарай ол төрт жүз джанк және он мыңдаған адамды, оның ішінде қытайлар, жапондар және тіпті еуропалықтарды басқарды. Оның бұрынғы қараңғы терілі құлдардан құралған жеке күзеті болды, олар португалдықтардан қашып келген. 1630 жылға қарай ол Оңтүстік Қытай теңізіндегі барлық кеме қатынасын бақылады. Оңтүстік Қытай теңізіндегі кемелерге шабуыл жасаудан басқа, Чжэн Чжилонг балықшылар мен саудагерлерге қорғаныс куәліктерін сату арқылы өзінің ықпалын арттырды. Оның билігінің шыңында ешкім оның рұқсатынсыз теңізге шығуға батыл болмады. Алайда, оны барша жек көрген жоқ. Ол Қытайдың оңтүстік провинцияларындағы көптеген шаруалардың сүйіктісі болды. Ол олардың қалаларына қажетсіз шабуылдар жасамай, аштық кезінде ұрланған астықтан оларға бөліп беріп, олардың құрметін жеңіп алды. Оның әлі де Чжэн әскерінің көп бөлігін басқарып тұрған бауырлары мен Цинге көшпеуді және берілмеуді талап еткен ұлы Косинга оның тапсырмасын орындамады. Чжэн Чжилонг олардың сөзін тыңдамады, ал Цин оның ізбасарлары мен әскері оған ермегенін байқады, сондықтан оны үй қамауына алып, Пекинге жеткізді. Оның бұрынғы африкалық құлдарының барлығы оны тұтқындауға тырысып, басшыларын қорғау кезінде қаза тапты. Содан кейін Цин Аньхайдағы оның бірінші сарайына жапон әйелі Тагава Мацуды қорлау үшін аттанды. Әртүрлі деректер бойынша, Тагава Цин әскерлерінен зорлық көргеннен кейін өзін-өзі өлтірген немесе Цинге қарсы шайқасқа басшылық етіп жүргенде өмірмен қош айтысқан. Цин Тагаваның өліміне қатысқандары үшін Чжэнге сенімсіздікпен қарады. Чжэн Чжилонг пен оның қызметшілері мен ұлдары 1661 жылға дейін көп жылдар бойы үй қамауында болды. Цин бастапқыда Чжэн мен оның қалған қызметшілері мен ұлдарын лингчимен өлімге кесуге үкім шығарды, бірақ олардың жазасын бас кесуге ауыстырды. 1661 жылы Цин үкіметі оны оның ұлы Косинганың Цин режиміне қарсы жалғасқан қарсылығының нәтижесінде Цайшикоуда атқылады.

The Dutch East India Company, also called the VOC, wished to gain free trade rights with China and to control and commerce routes to Japan. To accomplish these goals, they collaborated with some Chinese pirates to pressure the Ming dynasty in China to allow trade. Zheng Zhilong initially worked as a translator, although there is debate if he was engaging pirate activities simultaneously. Regardless, most scholars agree that he joined with other Chinese pirates, probably Li Dan or Yan Shiqi. In 1624, Zheng officially became a privateer for the Dutch East India Company after they colonized Taiwan. During this time, he was still aligned with Li Dan. The Dutch did not like how powerful Li Dan was becoming, so they used Zheng Zhilong to weaken Li Dan's position. However, Li Dan died before they could fully complete their plan. With Li Dan dead, Zheng Zhilong became the unopposed leader of the Chinese pirates. Zheng prospered and by 1627 he was leading four hundred junks and tens of thousands of men, including Chinese, Japanese, and even some Europeans. He had a bodyguard of former black slaves who ran away from the Portuguese. By 1630, he controlled all shipping in the South China Sea. In addition to attacking shipping in the South China Sea, Zheng Zhilong also increased his power by selling protection passes to fisherman and merchants. At the height of his power, no one dared sail without one of his passes for fear of retribution. However, he was not universally hated. He was actually loved by many peasants in the southern provinces of China. He earned their respect by refraining from unnecessary attacks on their towns and giving some stolen grain to them during famines. His brothers who still controlled most of the Zheng army, and his son Koxinga refused to defect to the Qing and asked him to not surrender. Zheng Zhilong did not listen and the Qing noticed his followers and army had not followed him in his defection, so he was placed under house arrest and taken to Beijing. His bodyguard of former African slaves all died trying to stop the arrest and protect their leader. The Qing then marched to one of his castles in Anhai to humiliate his Japanese wife Tagawa Matsu. Different accounts say that Tagawa was raped by Qing forces and then committed suicide or that she committed suicide while directing the fight against the Qing. The Qing did not trust Zheng afterwards due to their role in Tagawa's death. Zheng Zhilong, along with his servants and sons who went with him were kept under house arrest for many years, until 1661. The Qing initially sentenced Zheng and his remaining servants and sons with him to death by lingchi but commuted their sentence to death by decapitation instead. He would later be executed by the Qing government in 1661 at Caishikou, as a result of his son Koxinga's continued resistance against the Qing regime.