Кіріспе

Сент-Катхаринс диірмен және ағаш компаниясы R-ге қарсы іс 80 жылдан астам уақыт бойы Канададағы аборигендік құқық бойынша маңызды іс болып саналды. Тайлық Кеңесінің Сот комитеті, Канаданың Жоғарғы Сотының шешімін бекіте отырып, жерге қатысты аборигендік құқықтың тек Корольдің қалауымен ғана мойндалатынын және кез келген уақытта алынып тасталуы мүмкін екенін мәлімдеді. Бұл іс, бұрын ешқандай сотта қаралмаған Оджибвай шарттарының №3-ке қатысты, және Канада Конституциясындағы заң шығару өкілеттіктері мен меншік құқықтары арасындағы айырмашылықтар туралы Канададағы маңызды шешім болып табылады.

Өмірбаян

Бұл мәселе 1873 жылы Канада 3-ші шартқа қол қойған кезде Руперт жерінің құрамында деп есептелген шарттық жерлерге қатысты. Онтарио-Манитоба шекаралық дауы бойынша, 1889 жылғы «Канада (Онтарио шекарасы) заңы» шарт аймағының үштен екі бөлігін Онтариоға қосты. Канада, 1867 жылғы Конституциялық актінің 91(24) бабындағы «үндістер және үндістерге арналған резервациялар» бойынша заңнамалық құқықтары мен шарт негізінде шарттық жерлерді басқаруға құқылы екенін мәлімдеді. Ағаш өңдеу компаниясына Уабигуон көліндегі ағаш кесуге федералдық рұқсат берілді, бірақ провинция бұл рұқсатқа наразылық білдірді.

Төменгі соттар

1885 жылы Канцелярия бөлімінің канцлері Бойд «үндістер үшін резервтелген жерлер» деген тіркес тек «үндістердің резерваттарына» қатысты деп шешті және «бұл сөздер ешқашан келісімшарт немесе бас тарту нысаны болмаған, сондай-ақ заң шығарушы орган немесе атқарушы үкімет ешқашан арнайы иеленбеген немесе үнді халқы үшін «резервтемеген» жерлерді қамтымайды». Апелляциялық сот бұл шешімді растады және 1889 жылғы заңмен берілген жерлер, үндістердің резерваттарына кірмейтін жерлер, Онтарионың құқығымен тәжге тиесілі екенін мәлімдеді. Бұл Канаданың Жоғарғы Сотындағы апелляцияда да расталды.

Тазалық кеңесі

Жоғарғы соттың шешімі Патшалық Кеңеспен бекітілді. Лорд Уотсон аборигендердің жер иелену құқығының бастауын 1763 жылғы Корольдік жарлығында көрді және былай деп мәлімдеді:

Әсері

Бұл шешімнен басқа да мәселелер туындады. Мысалы, Тайлық кеңесі Онтарионың Канаданы келісімдегі міндеттемелерінен босатуы керек деді, себебі Онтарио одан пайда тапқан, бірақ Канаданың кейінгі сот процесі бұл мәселеде де сәтсіз аяқталды. «Онтарио тау-кен компаниясы» Сейбольдқа қарсы істе Тайлық кеңесі ережелерді кеңейтіп, индейлерге келісім бойынша бөлінген резервтерге кез келген иелік құқығын жоққа шығарды. Бұл шешімдердің салдарынан туған проблемаларды уақытша шешу үшін бірқатар федералдық/провинциялық келісімдер, соның ішінде Канада мен Онтарио арасындағы Үнді резервтері туралы келісім жасалды. 1986 жылы «Үнді жерлері туралы келісім (1986)» заңы қабылдануымен қосымша шешім табылды. Лорд Уотсонның кейбір пікірлері кейіннен Канада Жоғарғы Соты «Гюэринге қарсы Королева» ісінде өзгертілгенімен, бұл іс Канададағы абориген құқығын түсінудің бастапқы нүктесі болып табылады.