Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Таг 26 (2002, ұзақтығы шамамен 18 минут) – неміс режиссері Андреас Самландтың үшінші қысқаметражды фильмі. Оны кейде ағылшын тіліндегі мағынасында "26-шы күн" деп атайды. Фильм Берлиннен 70 шақырым қашықтықта, Польша шекарасына жақын жерде түсірілді. Фильмде көбінесе диалог жоқ, актерлердің жүздері фильмнің көп бөлігінде маскалармен жасырылған. Фильмде айтылған аз ғана сөздер неміс тілінде. Фильмнің өндіріс бюджеті 2500 евроны құрады, бірақ түсірілім 7000 евроға дейін қымбатқа түсті. Режиссер өзінің фильміне Тарковскийдің "Сталкерінен" алған әсерін басты ықпал деп атады. Суретшілер тобы: Ронни Марзиллер, Питер Бек. Сценарийші/Режиссер: Андреас Самланд. Монтажерлер: Андреас Самланд, Вольфганг Гессат. Оператор: Макс Пензель. Дыбыс режиссері: Мартин Фрюмморген. Суретші: Доэрте Мария Шрейтерлер. Продюсерлер: М. Кнапхайде.
Tag 26 (2002, duration of 18 minutes approx.) is the third short film by German director Andreas Samland. It is sometimes called by the English translation of the title "Day 26". It was shot about 70 km away from Berlin, close to the Polish border. The film featured almost no dialogue and actors' faces were hidden behind masks for most of the movie. The few words spoken in the movie are in German. The production budget was 2500 euros but the film overspent to 7000 euros. The director quotes Tarkovskij´s Stalker as the main influence for his film. Cast and Crew:
Cast: Ronnie Marzillier, Peter Beck
Screenwriter/Director: Andreas Samland
Editor: Andreas Samland, Wolfgang Gessat
Cinematographer: Max Penzel
Sound: Martin Frühmorgen
Production Design: Doerte Maria Schreiterer
Producers: M. Knapheide
Сюжет
Белгісіз биологиялық апаттан жиырма алты күн өткен соң, оның екі құтқарылғаны ауыр, қорғаныш биоқауіптік костюмдерде өмір сүруге және шөл далада тамақ, су және отын іздеуге мәжбүр болады. Екеуі де радиодан естілетін түсініксіз дыбыстарды іздеп, басқа құтқарылғандарды табуға тырысады. Олар бір шаруа үйіне тоқтап, жабдықтармен қамдалады. Кейіпкерлердің бірінің костюмі қазақстандық түрде жыртылып, улану тесті табыс болғанда, ол костюмін шешуге бел буады. Екінші құтқарылған адам кете жатыр, бірақ өмірінің қалған бөлігін жалғыз және биоқауіптік костюмнің ішінде өткізуге дайын тұрғанда, ол өліп бара жатқан серігіне оралуды жөн көреді. Серігі қайтыс болғанда, ол биоқауіптік костюмінің маскасын шешіп, өзі де өлуге келіседі, бірақ соңғы рет серігімен бетпе-бет кездесіп, адамдық сезімді бөлісу үшін.
Twenty six days after an undescribed biological disaster, two survivors thereof are forced to live in cumbersome protective biohazard suits and scavenge for food, water and fuel in a desolate dead land. The two follow the incomprehensible sounds of the radio in search of fellow survivors. They stop for supplies at a farm house. One of the characters' suits is accidentally ripped, and when he is tested positively for poisoning he decides to remove his suit. The other survivor prepares to leave, but when confronted with the prospect of spending the rest of his life alone and confined inside the biohazard suit, he chooses to return to his companion, who is already dying. As his companion dies, he takes off the mask of his biohazard suit, dooming himself to die as well, but so he can share one final moment of humanity by letting his companion see him face to face before he dies.