Кіріспе

Неміс лиригі, прозаигі және әңгімеші Элизабет Лангассер (23 ақпан 1899 – 25 шілде 1950) – неміс жазушысы және педагог. Ол лирикалық өлеңдерімен және романдарымен белгілі. Мысалы, оның "Сайсонбеггин" атты әңгімесі 1930 жылдардағы неміс Альпі тауларындағы бір ауылдың яһудилерге кіруге тыйым салатын тақтайша орнатуын шынайы бейнелейді.

Ерте өмір

1899 жылы Лангассер Альзейде орташа табысты католик отбасында дүниеге келді. 1922 жылы Лангассер мектеп мұғалімі болды. Герман Хеллермен болған қарым-қатынасынан кейін 1929 жылы ол заңды емес қызы Корделияны өмірге әкелді. Осының салдарынан ол мұғалімдік жұмысынан шығарылды.

Веймар республикасы кезіндегі басылымдар

1924 жылдан бастап Лангассер өлеңдер мен рецензиялар жариялады. Мұғалім қызметінен жұмыстан босатылғаннан кейін ол өзін толығымен әдебиетке арнады.

Үшінші рейхте қуғын-сүргін

Лангэссер Рейхсшифттумскамердің (Рейхсхарифттумскамер) мүшесі болды. 1935 жылы Лангассер Вильгельм Хоффманға үйленді және олардың үш қызы болды. Әкесінің тарапынан еврей туыстары болғандықтан Лангассер "жартылай еврей" деп саналды. Нәтижесінде Хоффманға үйленуі Лангассерді депортациядан сақтап қалды. Дегенмен, оның қызы Корделия, әкесі танымал еврей болғандықтан, 15 жасында депортацияланды. Корделия 1944 жылы Терезиенштадтқа, содан кейін Освенцимге депортацияланды. Корделия лагерьдегі тұтқындарды шведтік неміс тұтқындарымен алмастыру арқылы аман қалды. Лангассердің хаттарын 1990 жылы оның немересі, Корделияның қызы Элизабет Хоффман жариялады. Хаттар Нюрнберг заңдарының оның отбасына тигізген әсерін аңғартады және 1933 жылдан 1945 жылға дейінгі кезеңді қамтиды.