Кіріспе

Млабри (тай тілінде: มลาบรี) немесе Мрабри, сондай-ақ Фи Тонг Луанг деп те аталады, Таиланд пен Лаос елдерінде өмір сүретін этностық топ. Олар "Оңтүстік-Шығыс Азиядағы ең қызықты және ең аз зерттелген халық" деп есептеледі. Бүгінде әлемде 400-ден аз Млабри қалды, ал кейбір бағалаулар бойынша саны 100-ге дейін төмендеген. Лаоспен шекаралас Таиландтың солтүстігіндегі таулы аймақта көшпелі аңшы-жинаушылар болып өмір сүрген. Таиландта тұратындары Хмонг және солтүстік тайлық халықтармен жақын арада тұрады, ал Лаоста тұратындары басқа этникалық топтармен бірге өмір сүреді.

Номенклатура

Млабри атауы – Мрабри сөзінің тай-лаос тілдеріндегі өзгертілген түрі, бұл кхму тіліндегі "орман халқы" деген сөзден шыққан болуы мүмкін. Кхму тілінде mra – "адам", ал bri – "орман" деген мағынаны білдіреді. Олар жергілікті жерде Phi Tong Leuang (тай: ผีตองเหลือง, лаос: ຜີຕອງເຫລືອງ) немесе "сары жапырақтардың рухы" деп те белгілі, себебі олар жапырақтар сарғай бастағанда мекендерін тастап кетеді.

Генетика

Хироки Оота және оның әріптестері Млабри тобының генетикалық талдауын жүргізіп, олардың мтДНК-ның әртүрлілігі төмен екендігіне келді, бұл Млабрилердің 500-800 жыл бұрын өте аз адамдардан тарағандығын көрсетеді. Дегенмен, бұл мәселе 2005 жылы PLoS Biology журналында Хироки Оота мен оның әріптестері мен Тони Уотерс арасындағы пікір алмасу арқылы жоққа шығарылды.

Өмір салты

Млабрилер дәстүрлі түрде көшпелі өмір салтын ұстанған. Олар жиі қоныс аударып, тұрақты үйлері болмағандықтан, құрма жапырақтары мен бамбук жіптерінен уақытша баспаналар жасаған. Олар тек қана қабықтан немесе матадан жасалған белдемше киген, бірақ қазір Млабрилердің көпшілігі басқа таулы тайпалармен сауда арқылы алынған фабрикалық киімдерді киеді. Олар аңшы-жинақшылар, олардың тағамының көп бөлігі жинау арқылы алынады. Әйелдер орман ішінде жалғыз босанған, ал нәрестелердің өлімі бұрын өте жоғары болған. Млабрилердің ресми әлеуметтік рәсімдері аз, және олардың орман рухтарына және басқа да табиғат рухтарына сенетіні айтылады, бірақ формалды діни жүйесі жоқ. Некеге тұру үшін қарапайым өтініш жасалады, келін толық төленбейді. Өлгендер көз жұмған жеріне жақын жерге жерленеді, ал тайпа мұнан әрі жылжып кетеді. 1938 жылы австриялық антрополог Уго Бернацик "Сары жапырақ халықтары" туралы этнографиялық зерттеу жариялады, онда оның 20-ғасырдың басында тайпаға жасаған қысқаша бақылаулары қамтылған. 1990 жылдардан бері Таиландтағы Млабрилер Фрае және Нан провинцияларындағы тұрақты ауылдарға қоныстанды. Тайланд үкіметі олар бұрын тұрған ормандық жерлерді мемлекеттік орман қоры деп жариялады және Млабрилердің сол жерге қайтып оралуына кедергі келтіруде. 2013 жылы Млабрилердің өзін-өзі өлтіру көрсеткішінің жоғарылағаны туралы хабар тарады. Млабри ауылдарында белгілі бір экономикалық қызмет жүріп жатыр. Аң аулау мен жинаумен айналысып жүргенімен қатар, Млабрилер қазір таулы жерлерде егіншілікпен және аспақ тоқумен де шұғылданады, сондай-ақ күндізгі жұмысшылар ретінде де жұмыс істейді. Нан провинциясындағы Млабри қоныстарының бірі принцесса Сириндхорнның қамқорлығында.