Джеймс Кауфман: Американдық психолог және шығармашылық зерттеушісі

Кіріспе

Американдық психолог, американдық саясаткер

Джеймс К. Кауфман – шығармашылықты зерттеуімен танымал американдық психолог. Ол Коннектикут штатының Сторрс қаласындағы Коннектикут университетінің білім беру психологиясы профессоры. Бұрын ол Калифорния мемлекеттік университетінде, Сан-Бернардинода сабақ берді, онда Білім беру зерттеу институтын басқарды. Ол Йель университетінде когнитивтік психология саласы бойынша философия докторы (Ph.D.) дәрежесін алды, онда Роберт Дж. Стернбергпен бірге жұмыс істеді.

Ерте өмір

Нью-Йорк штатының Грейт-Нек қаласында туған ол Оңтүстік Калифорния университетінде оқыды, онда Джон Л. Хорнмен және романист Т. Корагессан Бойлмен бірге жұмыс істеді. Оның әкесі мен анасы психологтар – Алан С. Кауфман мен Надин Л. Кауфман.

Мансап

Ол шығармашылықты зерттеуге теориялық үлесімен танымал зерттеуші және редактор. Оның ең көрнекті теориялық жұмысы Рон Бегеттомен бірге шығармашылықтың Төрт С моделі болып табылады. Бұл модельде "үлкен С" және күнделікті шығармашылық туралы дәстүрлі түсініктерді кеңейту идеясы қарастырылады ("кіші с") – "мини с" (оқыту процесіне тән шығармашылық) және "Про с" (әлі күнге дейін тарихи әсер етпеген кәсіби деңгейдегі шығармашылық). Кауфман мен Бегетто шығармашылық метатанымның тұжырымын ұсынды, бұл адамның шығармашылық күшті және әлсіз жақтарын білуді, сондай-ақ шығармашылықты білдіру үшін қолайлы уақыт пен жағдайды тануды білдіреді. Сонымен қатар, Роберт Стернберг пен Жан Прецпен бірге ол "Шығармашылық жұмбағы" кітабында баяндалған шығармашылық үлестердің қозғалтқыш моделін жасады. Джон Бэрмен бірге ол ойын-сауық паркіне арналған шығармашылықтың теориялық (APT) моделін әзірледі. Кауфманның эмпирикалық жұмысы бірнеше негізгі салаға бағытталған. Көптеген БАҚ назары оның шығармашылық пен психикалық аурулар туралы зерттеулеріне шоғырланған. Ол "Силвия Плат эффектісін" анықтады, ол әйел ақындарының басқа жазушыларға қарағанда психикалық ауруға шалдығу ықтималдығы жоғары екенін көрсетті, бұл туралы мәліметтер Journal of Creative Behavior журналында жарияланды, ал оның жас кезінде қайтыс болған ақындар туралы жұмысы New York Times, NPR, BBC, CNN және әлемдік газеттер мен журналдарда жарияланды. Ол соңғы кезде шығармашылық пен әділеттілік мәселелеріне назар аударып, шығармашылықтың колледжге түсудің қосымша бөлігі болуы керек деп санайды. Кауфман 50-ден астам кітап жазды және редакциялады, оның ішінде "Шығармашылық 101" (Springer, 2016), "Кембридждік шығармашылық анықтамалығы" (Стернбергпен; Cambridge, 2010), "Шығармашылықты бағалаудың негізгі қағидалары" (Джонатан А. Плюкер және Джон Бэрмен; Wiley, 2008), ALA Choice сыйлығын жеңіп алған "Жалпы білім беруде шығармашылықты оқыту" (Рон Бегеттомен және Джон Бэрмен; Teachers College Press, 2014) және "Шығармашылық жазу психологиясы" (Скот Барри Кауфманмен, Cambridge, 2009) кітабы бар. Ол Academic Press баспасының "Шығармашылық зерттеулері" сериясының редакторы болды. Кауфман Америка Психологиялық қауымдастығынан шыққан "Популярлы медиа мәдениеті психологиясы" және "Эстетика, шығармашылық және өнер психологиясы" журналдарының негізін қалаушы және редакторларының бірі болды. Ол "Creativity Research Journal" журналының аға редакторы. Ол 2003 жылы Америка Психологиялық қауымдастығының 10-бөлімінен жас ғалымның үздік зерттеулері үшін Даниэль Э. Берлин сыйлығын, Ұлттық дарынды балалар қауымдастығының 2008 жылғы шығармашылық зерттеулері үшін Э. Пол Торранс сыйлығын, 2009 жылғы Батыс Психологиялық қауымдастығының ғылыми-зерттеудегі ерте мансабы сыйлығын, 2011 жылғы Пол Фарнворт сыйлығын (сондай-ақ Америка Психологиялық қауымдастығының 10-бөлімінен, бөлімге қызметі үшін), 2011-2012 жылдарғы зерттеудегі жетістіктері үшін Менса сыйлығын және 2017 жылғы Рудольф Арнхайм сыйлығын (аға ғалымның үздік зерттеулері үшін) алды. Ол Америка Психологиялық қауымдастығының 10-бөлімінің бұрынғы президенті. Кауфман сонымен қатар драматург және лирик. Оның композитор Майкл Биттерменмен бірге жазған "Магентаны табу" мюзиклі 2015 жылы Нью-Йорктегі Теспес театр фестивалінде көрсетілді. Мюзикль психикалық денсаулық сақтау саласындағы қызметкердің өткендегі ауыртпалықтардан зардап шеккен науқасқа көмектесу әрекеті туралы айтады. Оның "My Very Elegant Mother" атты қысқаша пьесасы 2008 жылы Нью-Йорктегі Riant театрында дебют жасады және аудиокітапқа бейімделді.

He is a prolific researcher and editor who is best known for his theoretical contributions to the study of creativity. His most prominent theoretical work, with Ron Beghetto, is the Four C Model of Creativity. This model explores the idea of expanding traditional conceptions of eminent creativity ("Big C") and everyday creativity ("little c") to include "mini c"—creativity that is inherent in the learning process—and "Pro c"—creativity at a professional level that has not yet had a historical impact. Kaufman and Beghetto have further proposed the construct of creative metacognition, which refers to both knowing one's creative strengths and weaknesses as well as recognizing appropriate times and contexts to express one's creativity. In addition, with Robert Sternberg and Jean Pretz, he developed the propulsion model of creative contributions, outlined in the book The Creativity Conundrum. With John Baer, he developed the Amusement Park Theoretical (APT) Model of Creativity. Kaufman's empirical work has focused on a few different key areas. Most media attention has focused on his research on creativity and mental illness. He coined "the Sylvia Plath Effect," after finding that female poets were more likely to be mentally ill than other writers, in a paper in the Journal of Creative Behavior, and his work on poets dying young has been featured in the New York Times, NPR, BBC, CNN, and newspapers and magazines across the world. He has recently focused on issues of creativity and fairness, arguing that creativity should be a supplemental part of college admissions

Kaufman has written and edited more than 50 books, including Creativity 101 (Springer, 2016), the Cambridge Handbook of Creativity (with Sternberg; Cambridge, 2010), Essentials of Creativity Assessment (with Jonathan A. Plucker and John Baer; Wiley, 2008), the ALA Choice award winning Teaching for Creativity in the Common Core Classroom (with Ron Beghetto and John Baer; Teachers College Press, 2014), and The Psychology of Creative Writing (with Scott Barry Kaufman, Cambridge, 2009). He was the Series Editor of the Explorations in Creativity Research series for Academic Press. Kaufman was the founding co editor of both Psychology of Popular Media Culture and Psychology of Aesthetics, Creativity, and the Arts, both published by the American Psychological Association. He is the senior associate editor of Creativity Research Journal. He received the 2003 Daniel E. Berlyne Award from Division 10 of the American Psychological Association for outstanding research by a junior scholar; the National Association of Gifted Children's 2008 E. Paul Torrance Award for creativity research; the 2009 Western Psychological Association Early Career in Research Award; the 2011 Paul Farnworth Award, also from Division 10 of the American Psychological Association, for service to the division; the 2011 2012 Mensa Award for Research Excellence. ; and the 2017 Rudolf Arnheim Award for outstanding research by a senior scholar. He is a past president of the American Psychological Association's Division 10. Kaufman is also a playwright and lyricist. His musical, Discovering Magenta, written with composer Michael Bitterman, had its premiere in 2015 in New York City as part of the Thespis Theatre Festival. The musical is the story of a mental health worker trying to help a patient who has suffered past His short play "My Very Elegant Mother" made its NYC debut in 2008 at the Riant Theatre and was adapted into an audiobook.

Шығармалары

Псевдонаука: ғылымға қарсы заговор (MIT Press) Кауфман және оның серіктесі (және әйелі) Эллисон Б. Кауфман редакциялаған 2018 жылы жарық көрді және онда Кевин Фолта, Бритт Гермес және Дэвид Горски сияқты псевдонаука саласындағы сарапшылар жазған мақалалар бар. Кауфман Пол Джозеф Барнеттпен бірге эссе жазды, ол «жалған ғылыми нанымдар "әркімнің назарына тимеуге құқығы бар" деген идеяның нәтижесінде гүлденіп келе жатқанын» түсіндіреді.