Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англия мен Уэльстегі бұрынғы католик шіркеуінің юрисдикциясы (1688–1850)
Former Catholic ecclesiastical jurisdiction in England & Wales (1688 1850)
Лондон округінің апостольдық викариаты Англия мен Уэльстегі католик шіркеуінің шіркеулік юрисдикциясы болды. Оны титулярлық епископ болған апостольдық викарий басқарды. Апостольдық викариат 1688 жылы құрылып, 1850 жылы таратылды. Оның бұрынғы аумағы Вестминстер және Саутворк епископтықтарымен алмастырылды.
The Apostolic Vicariate of the London District was an ecclesiastical jurisdiction of the Catholic Church in England and Wales. It was led by a vicar apostolic who was a titular bishop. The apostolic vicariate was created in 1688 and was dissolved in 1850 and its former area was replaced by the episcopal sees of Westminster and Southwark.
Өмірбаян
1559 жылы Елизавета I таққа отырғаннан кейін көп ұзамай Англия мен Уэльс епископтары Папаның билігін мойындамау үшін, жоғарылыққа адалу сертіне қол қою немесе епископтық қызметтерінен айырылу арасында таңдау жасауға мәжбүр болды. Римге деген адалдықтарын сақтап қалғандар қызметтерінен алынып, Англия шіркеуінің дін қызметкерлерімен алмастырылды. Қызметтерінен алынған епископтардың көпшілігі түрлі жерлерде қамауға алынып, жылдар бойы тұтқындықта қайтыс болды, алайда кейбіреулері елден шығып, шетелдегі қызметтерін жалғастырды. Қызметтерінен алынған соңғы епископ – Томас Голдуэлл, Сент-Асаф епискобы, ол 1585 жылдың 3 сәуірінде Римде қайтыс болды.
Soon after the accession of Queen Elizabeth I, in 1559, the bishops of England and Wales were forced to choose between taking the Oath of Supremacy, thus denying the authority of the Pope, and losing their episcopal sees. Those who chose to continue their allegiance to Rome were subsequently deposed and replaced in their sees by priests of the Church of England. Most of the deposed Bishops were imprisoned in various locations and died in captivity over a period of years, though some left the country and continued their work overseas. The last of the deposed bishops was Thomas Goldwell, Bishop of St Asaph, who died in Rome on April 3, 1585.
Англияның Апостолдық Викариат
1623 жылы Англия мен Уэльсте ресми түрде 65 жыл болмағаннан кейін Папа VIII Урбан Англияда нақты юрисдикциясы бар епископты тағайындады. Оның таңдауы Англияның апостолдық викарийі атағын алған Уильям Бишопқа тиді. Бишоп 1623 жылғы 31 шілдеде түн ортасында Англияға жасырын түрде келді, бірақ тоғыз айдан кейін қайтыс болды. Бишоптың орнын 1625 жылғы сәуірде Англияға келген, сондай-ақ епископқа тоғыстырылған Ричард Смит басты. Алайда, 1631 жылғы тамызда Смитті тұтқындауға екі жарлық шығарылды, ол қызметтен кетуге және Францияға қашуға мәжбүр болды, онда ол 1655 жылы Парижде қайтыс болды. 1631 жылдан кейін Англияда тағы 54 жыл бойы Рим католик епискобы болмады, ал ол орынды белгілі бір дәрежеде заңдық мәртебесі күмәнді декан мен капеллалық кеңес толтырды, оны алғаш Бишоп құрды және Смит бекітті. Тек 1685 жылы Рим Джон Лейбёрнды, Сорбоннаның діни ғылымдарының докторы және Дуайдағы ағылшын колледжінің бұрынғы президенті, оны 1685 жылғы 9 қыркүйекте Римде епископ етіп тағайындады. 1623 жылы Бишоп Англияны алты аймаққа бөлді, әрқайсысының басына ол генерал-викарий атағын алған басшыны қойды, және осы жүйе содан бері сақталды. Лейбёрн осы алты аймақты төртке дейін қысқартты. 1687 жылғы жазда ол Солтүстік Англияны аралап, онда 20 000-нан астам католикті бекітті.
In 1623, after 65 years of formal absence from England and Wales, Pope Urban VIII appointed a bishop with actual jurisdiction in England. His choice fell upon William Bishop, who was given the title of Apostolic Vicar of England. Bishop landed secretly in England at midnight on 31 July 1623, but was to die only nine months later. Bishop was succeeded in office by Richard Smith, also ordained a bishop, who arrived in England in April 1625. However, two warrants were issued for Smith's arrest in August 1631, and he was forced to resign and flee to France, where he eventually died in Paris in 1655. After 1631, there was no Roman Catholic bishop in England for another 54 years, and the void was to some extent filled by a dean and chapter of rather unsure legal status, first established by Bishop and confirmed by Smith. It was only in 1685 that a successor was appointed by Rome, in the person of John Leyburn, a Doctor of Divinity of the Sorbonne and a former President of the English College at Douai, who was consecrated bishop in Rome on 9 September 1685. In 1623, Bishop had divided England into six areas, at the head of each of which he placed a superior with the title of vicar general, and this had remained the system thereafter. Leyburn reduced these six areas to four. In the summer of 1687 he toured the North of England and confirmed over 20,000 Catholics there.
Лондон округінің апостолдық викариат
1688 жылдың 30 қаңтарында Рим папасы Англия мен Уэльстегі епископтар санын төрт апостолдық викарийге дейін көбейтті, нәтижесінде бір апостолдық викариат Лондон округіне, Мидленд округіне, Солтүстік округіне және Батыс округіне бөлінді. Лондон округінің алғашқы апостолдық викарі епископ Джон Лейберн болды, ол 1685 жылдың 24 тамызынан бері Англияның апостолдық викарі қызметін атқарған. 1688 жылы Лондонның апостолдық викариаты сонымен қатар Жаңа әлемдегі британдық колониялардағы католиктерге де жауапты болды. Бұл Ньюфаундлендте 1784 жылдың 30 мамырында Ньюфаундленд апостолдық префектурасы құрылуымен аяқталды, ал АҚШ-та 1784 жылдың 26 қарашасында АҚШ апостолдық префектурасы құрылуымен аяқталды. Кейіннен викариаттар жылдар бойы одан да егжей-тегжейлі бөлінген болса да, және үзіліссіз қуғын-сүргінге қарамастан, Лондон округінің апостолдық викариаты 1850 жылдың 29 қыркүйегіне дейін сақталды, сол күні Папа Пий IX «Universalis Ecclesiae» бұйрығын шығарды, осы бұйрық бойынша он үш жаңа епархия құрылды, олардың ішінде Вестминстер митрополит епархиясы – бұрынғы викариаттың бір бөлігін ресми түрде алмастырған жаңа юрисдикция. Сонымен қатар, Лондон округінің қалған бөлігі Саутварк епархиясына айналды. Лондон округінің соңғы апостолдық викарі епископ Николас Уайзман (1865 жылы қайтыс болды), оған 1850 жылдың 29 қыркүйегінде Вестминстер митрополит архиепискобы атағы берілді. Келесі күні ол кардинал болып жарияланды. Округ миссионерлік аумақ емес деп танылды және босатылды, оның прелаты жаңа Англия шіркеуінің басшысы болды.
On 30 January 1688, the number of bishops in England and Wales was increased by the Pope to four vicars apostolic, as a result of which the single apostolic vicariate was divided into the London District, the Midland District, the Northern District and the Western District. The first vicar apostolic of the London District was Bishop John Leyburn, who had previously since 24 August 1685 served as Vicar Apostolic of England. In 1688, the Apostolic Vicariate of London also became responsible for Catholics in the British colonies of the New World. This ended in Newfoundland on 30 May 1784 with the creation of the Apostolic Prefecture of Newfoundland, and in the United States on 26 November 1784 with the creation of the Apostolic Prefecture of the United States. Although the vicariates as a whole were later more finely divided over the years, and notwithstanding intermittent persecution, an Apostolic Vicariate of the London District continued in existence until on 29 September 1850 when Pope Pius IX issued the bull Universalis Ecclesiae, by which thirteen new dioceses were created, among them the metropolitan Diocese of Westminster, a new jurisdiction which formally replaced part of the previous vicariate. At the same time, the remainder of the London District became the suffragan Diocese of Southwark. The last Apostolic Vicar of the London District was Bishop Nicholas Wiseman (d. 1865), who on 29 September 1850 was assigned the title of Metropolitan Archbishop of Westminster. The following day he was created a cardinal. The district ceased to be missionary territory and exempt, its prelate becoming the head of the new English ecclesiastical province.
Лондон округінің апостолдық викарийлерінің тізімі
Лондон округінің апостолдық викарийлері 1688 жылдан бастап. 1688–1702 Джон Лейбёрн, Хадруметумның титулярлық епискобы. Бұған дейін 1685–1688 жылдары Англияның апостолдық викарийі болған. 30 қаңтар 1688 жылы апостолдық викарий болып тағайындалды. 9 маусым 1702 жылы қызмет бабында қайтыс болды. 1703–1734 Бонавентур Гиффард, Мадаурс епискобы. Бұрын 1687–1703 жылдары Мидленд округінің апостолдық викарийі болған. 14 наурыз 1703 жылы апостолдық викарий болып тағайындалды. 12 наурыз 1734 жылы қызмет бабында қайтыс болды. 1734–1758 Бенджамин Петре, О. С. Б., Прузаның титулярлық епискобы. 23 маусым 1721 жылы коадъютор викарий болып тағайындалды және 11 қараша 1721 жылы титулярлық епископқа бекітілді. 12 наурыз 1734 жылы апостолдық викарий болды. 1758–1781 Ричард Чаллонер, Доберус епискобы. 12 қыркүйек 1739 жылы коадъютор апостолдық викарий болып тағайындалды және 29 қаңтар 1741 жылы титулярлық епископқа бекітілді. 22 қыркүйек 1758 жылы апостолдық викарий болды. 1781–1790 Жеймс Роберт Талбот, Биртаның титулярлық епискобы. 10 наурыз 1759 жылы коадъютор апостолдық викарий болып тағайындалды және 24 тамыз 1759 жылы титулярлық епископқа бекітілді. 12 қаңтар 1781 жылы апостолдық викарий болды. 1790–1812 Джон Дуглас, Сентурияның титулярлық епискобы. 10 қыркүйек 1790 жылы апостолдық викарий болып тағайындалды және 19 желтоқсан 1790 жылы титулярлық епископқа бекітілді. 8 мамыр 1812 жылы қызмет бабында қайтыс болды. 1812–1827 Уильям Пойнтер, Алияның титулярлық епискобы. 6 наурыз 1803 жылы коадъютор викарий болып тағайындалды және 29 мамыр 1803 жылы титулярлық епископқа бекітілді. 8 мамыр 1812 жылы апостолдық викарий болды. 26 қараша 1827 жылы қызмет бабында қайтыс болды. 1827–1836 Джеймс Йорк Брамстон, Усуланың титулярлық епискобы. 4 ақпан 1823 жылы коадъютор апостолдық викарий болып тағайындалды және 29 маусым 1823 жылы титулярлық епископқа бекітілді. 26 қараша 1827 жылы апостолдық викарий болды. 11 шілде 1836 жылы қызмет бабында қайтыс болды. 1836–1847 Томас Гриффитс, Оленаның титулярлық епискобы. 30 шілде 1833 жылы коадъютор апостолдық викарий болып тағайындалды және 28 қазан 1833 жылы титулярлық епископқа бекітілді. 11 шілде 1836 жылы апостолдық викарий болды. 12 тамыз 1847 жылы қызмет бабында қайтыс болды. 1848–1849 Томас Уолш, Камбисополис епискобы. Бұрын 1840–1848 жылдары Орталық округтің апостолдық викарийі болған. 17 шілде 1848 жылы апостолдық викарий болып тағайындалды. 18 ақпан 1849 жылы қызмет бабында қайтыс болды. 1849–1850 Николай Вайсман, Милопотамустың титулярлық епискобы. 29 тамыз 1847 жылы коадъютор апостолдық викарий болып тағайындалды және 18 ақпан 1849 жылы апостолдық викарий болды. 29 қыркүйек 1850 жылы Вестминстердің бірінші архиепискобы болды. 1850 жылы Лондон округі таратылып, оның орнына Вестминстер және Саутварк епископтық кафедралары құрылды.
Vicars Apostolic of the London District FromUntilIncumbentNotes1688 1702 John Leyburn, Titular Bishop of Hadrumetum Hitherto Apostolic Vicar of England 1685–1688. Appointed apostolic vicar on 30 January 1688. Died in office on 9 June 1702.1703 1734 Bonaventure Giffard, Titular Bishop of Madaurus Previously Apostolic Vicar of the Midland District 1687–1703. Appointed apostolic vicar on 14 March 1703. Died in office on 12 March 1734.1734 1758 Benjamin Petre, O. S. B., Titular Bishop of Prusa Appointed coadjutor vicar apostolic on 23 June 1721 and consecrated titular bishop on 11 November 1721. Succeeded vicar apostolic on 12 March 1734. Died in office on 22 December 1758.1758 1781 Richard Challoner, Titular Bishop of Doberus Appointed coadjutor apostolic vicar on 12 September 1739 and consecrated titular bishop on 29 January 1741. Succeeded apostolic vicar on 22 September 1758. Died in office on 12 January 1781.1781 1790 James Robert Talbot, Titular Bishop of Birtha Appointed coadjutor apostolic vicar on 10 March 1759 and consecrated titular bishop on 24 August 1759. Succeeded apostolic vicar on 12 January 1781. Died in office on 26 January 1790.1790 1812 John Douglass, Titular Bishop of Centuria Appointed apostolic vicar on 10 September 1790 and consecrated titular bishop on 19 December 1790. Died in office on 8 May 1812.1812 1827 William Poynter, Titular Bishop of Alia Appointed coadjutor vicar apostolic on 6 Mar 1803 and consecrated titular bishop on 29 May 1803. Succeeded apostolic vicar on 8 May 1812. Died in office on 26 November 1827.1827 1836 James Yorke Bramston, Titular Bishop of Usula Appointed coadjutor apostolic vicar on 4 February 1823 and consecrated titular bishop on 29 June 1823. Succeeded apostolic vicar on 26 November 1827. Died in office on 11 July 1836.1836 1847 Thomas Griffiths, Titular Bishop of Olena Appointed coadjutor apostolic vicar on 30 July 1833 and consecrated titular bishop on 28 October 1833. Succeeded apostolic vicar on 11 July 1836. Died in office on 12 August 1847.1848 1849 Thomas Walsh, Titular Bishop of Cambysopolis Previously Apostolic Vicar of the Central District 1840–1848. Appointed apostolic vicar on 17 July 1848. Died in office on 18 February 1849.1849 1850 Nicholas Wiseman, Titular Bishop of Milopotamus Appointed coadjutor apostolic vicar on 29 August 1847 and succeeded apostolic vicar on 18 February 1849. Became the first Archbishop of Westminster on 29 September 1850. In 1850, the London District was dissolved and replaced by the episcopal sees of Westminster and Southwark.