Тең бәсекелестік аукциондары: Ерекше стратегия және тәуекелдер
Unique bid auction
Ұлттық аукцион түрлері: ең төмен/жоғары бірегей ұсыныс жеңіске жеткізеді. Ақы төлеп қатысыңыз, стратегияңызды дамытыңыз! Онлайн аукциондар туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бірдей сомада ұсыныстар беруге рұқсат етілмейтін аукцион.
Auction in which bidders are not allowed to place bids of equal amounts
Бірдей ұсыныс аукционы – дәстүрлі аукциондармен байланысты стратегиялық ойынның бір түрі, онда жеңімпаз әдетте ең төменгі бірегей ұсынысты жасаған адам болады, бірақ кейде аукцион ережелері ең жоғары бірегей ұсыныстың жеңіске ие болатынын көрсетеді. Бірдей ұсыныс аукциондары көбінесе бәсекелестік және стратегиялық ойын түрі ретінде қолданылады, онда ұсыныс берушілер ұсыныс жасау үшін ақы төлейді немесе қатысу үшін жазылу ақысын төлеуі керек. Іс жүзінде мұндай аукциондар лотереялар сияқты жұмыс істейді, бірақ аз ғана "шеберлік" оларды лотереяларға тыйым салынған юрисдикцияларда заңды етеді.
A unique bid auction is a type of strategy game related to traditional auctions where the winner is usually the individual with the lowest unique bid, although less commonly the auction rules may specify that the highest unique bid is the winner. Unique bid auctions are often used as a form of competition and strategy game where bidders pay a fee to make a bid, or may have to pay a subscription fee in order to be able to participate. In practice, such auctions function like lotteries, but the small amount of "skill" involved makes them legal in jurisdictions where lotteries are otherwise illegal.
Бір жолғы сауда-саттық аукциондарының табыстылығы
Мыңдаған долларлық заттар кейбір жағдайларда олардың құнынан әлдеқайда төмен бағамен ұтылуы мүмкін болғанымен, аукцион ұйымдастырушысы әдетте қатысу төлемақысын алады, ал бұл төлемақы, аукционға жеткілікті түрде көп саудагер қатысса, сатылып жатқан заттың құнынан асып кетеді, соның арқасында аукцион ұйымдастырушысы пайда таба алады. Мұндай аукциондар көбінесе өте көп саудагерлерді қажет ететіндіктен, бірегей ұсыныс аукциондарының барлық жағдайлары технологияны пайдалануға тікелей байланысты, яғни олар таза мобильді технология арқылы өткізіледі (мысалы, саудагерлер өз ұсыныстарын кері байланыс SMS хабарламалары арқылы жібереді), немесе онлайн аукциондық платформаларда, немесе екеуінің комбинациясында жүзеге асырылады.
Although items worth thousands of dollars can, under some circumstances, be won by very low bids of far less than their value, the auction organizer typically charges a participation fee, which in an auction with a sufficiently large number of bidders will exceed the value of the item being sold, allowing the auction organizer to make a profit. Because such auctions typically require very large numbers of bidders to be profitable, virtually all instances of unique bid auctions are heavily dependent on the use of technology, in that they are either run solely using mobile technology (e. g. bidders submit their bids via reverse charge text messages) or they are on line auction sites, or both.
Қайтарылмайтын алым төлеу
Бір реттік аукциондық компаниялар, әдетте, ұсыныс беруші төлейтін ақыны затты жеңу мүмкіндігі үшін тікелей ақы деп атаудан аулақ болады, аукцион заттарының құнын қамтитын ұсыныстардың жиынтық қорынан табыс табу мақсатын жасыру үшін синонимдерді қолданады. Кейбір компаниялар төленген ақыны қайтарудың орнына, лотерея емес екенін көрсету үшін басқа да заттармен алмастырады. Жаңа Зеландиядағы Ішкі істер департаменті Хэйске қарсы сот ісінде [2007], клиенттер Peugeot көлігін жеңу мүмкіндігі үшін 99 центтік ұсыныстар жасады. Компания ұсыныс берушілерге Pizza Hut жеңілдік купондарын ұсынды. Клиенттер құнды зат алғанымен, ұсыныстар көлікті жеңу мақсатымен жіберілді, ал қайтарым ұсынылғаннан өзгеше болды және ол лотерея деп танылды. Басқа аукциондық модельдер ұпайлар, жеңілдіктер және басқа да сыйлықтар ұсынады. Егер eBay сияқты дәстүрлі аукциондық модельдердегідей, ұсыныс беру үшін ешқандай төлем қажет болмаса, онда бұл схема лотерея болып есептелмейді, себебі қатысушылар ақша немесе мүлік жоғалтпайды.
Unique bid auction companies typically avoid calling the payment by the bidder an outright fee for the chance of winning an item, applying synonyms to elude the purpose of raising revenue from a collective pool of bidders that covers the cost of the auction item. Some businesses, rather than refunding the fee paid, provide something else in kind to distance themselves from being a lottery. In the New Zealand case Department of Internal Affairs v Hayes [2007], customers offered bids costing 99 cents for the chance to win a Peugot car. The company offered Pizza Hut discount coupons to the bidders. Although customers received an item of value, the bids were sent for the purpose of winning a car, and the refund was not identical to what had been offered, and was held to be a lottery. Other auction models offer rewards points, discounts and other bonuses. If no fee of any kind is required to bid, as with traditional auction models like eBay, the scheme is not a lottery because participants are not losing money or kind.
Нэш үлестірімінен ауытқулар
Шведтің "Лимбо" ойынынан алынған деректерді ескере отырып, Остлинг және авторлар ойыншылардың жеңіске жетпеген жағдайда, Нэш кесімінен жоғары сандардан тез қашқанын анықтады. Сол сияқты, өте төмен сандардың бастапқы артықшылығы да жоғалып, ойыншылар жеңімпаз сандардың үлгісін жақсырақ түсінгенде, одан бас тартты. Дегенмен, көптеген ойыншылар таңдаған сандардың диапазоны Нэш тепе-теңдігі болжағандай жоғары емес еді. Бұл өзін-өзі қайталайтын қасиет сияқты көрінеді, себебі ойыншылар Нэш диапазонының жоғарғы шегіндегі сандарды таңдамаса, олардың жеңіске жету мүмкіндігі төмендейді, сондықтан ойыншылар оларды таңдауға құштар болмайды. Остлинг және авторлар тереңдеген сайын итеративті шешімдердің қосындысына негізделген модельдің байқалған үлестірімді жақсы қайта жасай алатынын тапты. Аукциондық деректерді қарастырғанда, Пиголотти және авторлар кішкентай ойыншылар саны бар аукциондардағы мінез-құлықтың болжамды Нэш үлестірімімен "көзге түретіндей" сәйкес келетінін, әсіресе өткір кесу орнының дәл сәйкес келетінін анықтады. Остлинг және авторлар зерттеу үшін қайта жаңғыртылған LUPI ойынында орташа есеппен 27 ойыншымен ұқсас нәтижелерге қол жеткізді. Алайда, аукционның мөлшері артқан сайын келісім нашарлап, аукциондағы ұсыныстардың байқалған үлгісі экспоненциалдық үлестіріммен жақсырақ сәйкес келді. Пиголотти және авторлар үлкен аукциондарға әдеттегі жеңімпаз ұсыныстарын білмейтін көптеген ойыншыларды тартқанын болжайды; сондай-ақ, кейбір ойыншылар жоғары ұсыныстар жасауға қарсы болуы мүмкін. Нәтижесінде, Нэш диапазонының ортасында ұсыныс жасаған басқа ойыншылардың табысқа жету ықтималдығы барлық ойыншылар Нэш стратегиясын қабылдаған жағдайдағыдан 10 есе артық болды. Екі жағдайда да зерттеушілер таңдалған сандардың құрылымындағы нақты ерекшеліктерде әдеттегі психологиялық үлгілерді анықтады. Шведтің "Лимбо" ойынында, бірқатар ойыншылар өздерінің сүйікті сандарын, мысалы, туған жылын пропорционалды түрде таңдаған көрінеді. Екінші жағынан, ойыншылар 10-ға бөлінетін жұп немесе дөңгелек сандар сияқты нақты "фокалды" сандардан аулақ болуға тырысқан көрінеді, бірақ Остлинг және авторлар өздерінің кіші ойынының 49 раундынан кейін, тақ немесе жай сандарды артық таңдау тенденциясы дерлік жойылғанын анықтады.
Considering data from the Swedish "Limbo" game, Östling et al found that players had rapidly adapted to avoid high numbers, above the Nash cut off, when these did not win. Similarly a marked initial excess of very low numbers also disappeared, as players became more aware of the pattern of typical winning numbers. However, the range of numbers backed by most players did not extend quite as high as the Nash equilibrium would predict. This appears to be a self perpetuating feature, since if players do not back the numbers at the higher end of the Nash range, such numbers are less likely to win, and therefore players will continue to be disinclined to back them. Östling et al found that a model based on a mixture of iterative solutions of increasing depth was able to reproduce the observed distribution quite well. Looking at auction data, Pigolotti et al found behaviour in auctions with smaller numbers of players to be in "striking" agreement with the predicted Nash distribution, in particular accurately matching the position of the sharp cut off. Östling et al found similarly in a LUPI game recreated for the study with an average of 27 players. However, agreement deteriorated as the size of the auction increased, until in auctions with the observed pattern of bids was better matched by an exponential distribution. Pigolotti et al suggest that the larger auctions had attracted more players with less knowledge of the pattern of typical winning bids; and that some players may have had a reluctance against making higher bids. As a result, other players bidding in the middle of the Nash range sometimes had a probability of success over 10 times the level they would have had, had all players adopted the Nash strategy. In both cases the researchers found typical psychological patterns in the finer structure of the numbers chosen. In the Swedish "Limbo" game, a number of players appeared to have disproportionately chosen particular favourite numbers, such as their year of birth. On the other hand, players apparently sought to avoid particular "focal" numbers, such as even numbers or round numbers divisible by 10, in favour of odd numbers or prime numbers although Östling et al found that after 49 rounds of their smaller game, the tendency to disproportionately choose odd numbers became almost eradicated.
Ұқсас ойындар
Осыған ұқсас ойын – орташа мәннің 2/3-ін атайтын ойын, онда ең тиімді стратегия басқа ойыншылардың таңдауларына байланысты.
A similar game is Guess 2/3 of the average, where the optimal strategy depends on the actions of the other players.