Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Қасиеттілікке құштарлар (Russian: Кружок ревнителей благочестия) – 1630-жылдардың аяғында Ресейде шіркеу бөлінісі кезінде құрылған дін және әлеуметтік қайраткерлердің тобы. Олар патша Алексей Михайловичтің рухани кеңесшісі Стефан Вонифатьевтің төңірегіне бірікті. Топтың құрылуына ықпал еткен фактор – Ұлы қасіретке толы кезең болды. Олар сол кездегі қырғындар мен өрттерді орыс халқының дінсіздігіне ашуланған Құдайдың қаһарының көрінісі деп есептеді. Жауап ретінде, топ орыс православиесінің қайта жандануын және халықтың діни ізгілігін жаңартуды талап етті. Қасиеттілікке құштарлардың құрамында Федор Ртищев, Новоспасский монастырының архимандриті Никон (Минин) (кейін Мәскеу және барлық Ресей патриархы), Қазан соборының архиерейі Иван Неронов, Аввакум Петров, Логгин, Лазар және Даниил болды. Қасиеттілікке құштарлар тобы орыс православие шіркеуінің беделін арттырып, халыққа ықпалын күшейтуді көздеді. Топтың басқа да мақсаттарының ішінде дін қызметкерлерінің кемшіліктерімен және жамандықтарымен күрес, шіркеу уағыздарын жаңғырту және халыққа әсер етудің басқа да жолдары бар еді. Олар сондай-ақ ресейлік қоғамдағы мұқтаждар мен әлсіздерге көмек көрсетуді, оларды әлеуметтік теңсіздіктен қорғауды және орыс халқына Евангелиені таратуды, соның арқылы сенімді күнделікті өмірдің ажырамас бөлігіне айналдыруды мақсат етті. Қасиеттілікке құштарлар патшаның қолдауының арқасында орыс православие шіркеуінің ықпалды тұлғаларына айналды, ол өз рухани кеңесшісінің кеңесіне көп мән берді. 1652 жылы Никон патриарх болып сайланғаннан кейін, топ бұрынғы мүшесіне қарсы шығып, оның кейбір реформаларына наразылық білдірді. Уақыт өте келе топ ыдырады, өйткені оның көптеген мүшелері Ескі нанымдылар қозғалысының белсенді өкілдеріне айналды.
The Zealots of Piety (Russian: Кружок ревнителей благочестия) was a circle of ecclesiastical and secular individuals beginning in the late 1630s in Russia at the time of church schism, which gathered around Stefan Vonifatiyev, the confessor of tsar Alexei Mikhailovich. The impetus to the group's formation was the Time of Troubles. The members believed the massacres and conflagrations of the time to be the manifestation of a wrathful God, angry with the Russian people's lack of religiosity. In response, the group called for the rebirth of the Russian Orthodox faith, and a renewal of the religious piety of the masses. The Zealots of Piety included Fyodor Rtishchev, Archmandrite Nikon (Minin) of the Novospassky Monastery (future Patriarch of Moscow and All Russia), archpriests Ivan Neronov of the Kazan Cathedral, Avvakum Petrov, Loggin, Lazar, and Daniil. The members of the Zealots of Piety wanted to enhance the authority of the Russian Orthodox Church and increase its influence upon the people. Among other goals of the circle were the struggle against the shortcomings and vices of the clergy, revival of church sermons and other means for influencing the masses. They also aimed to assist the needy and weak in Russian society, protecting them from social injustice, and to spread the Gospel to the Russian people, making faith more integral in daily life. The Zealots of Piety soon became the actual rulers of the Russian Orthodox Church, thanks to the support from the tsar, who had paid much attention to the advice of his confessor. After Nikon had been elected patriarch in 1652, the groups turned against their former member, protesting several of his reforms. Over time, the group began to dissolve, as many of its members became active figures in the Old Believers movement.