Стивен Феррандо: Үндістандағы миссионер және қасиетті өмір жолы

Кіріспе

Стивен Феррандо (28 қыркүйек 1895 – 21 маусым 1978) – итальяндық рим-католик діни қызметкері, Дон Босконың салесianдарының мүшесі. Дініне бекітілгеннен кейін ол Азиядағы миссияларда қызмет етті және өз епархиясын басқарған Үндістанда орналасты. Ол сондай-ақ өз діни қауымын құрды, ал Феррандор Кола Бхусс – Бхусс қызметшісі осы процестің бастапқы кезеңі болды. 2016 жылдың 3 наурызында Папа Франциск Феррандоның батырлыққа толы өмір сүргенін мойындағаннан кейін оны құрметті деп жариялады.

Өмір

Стивен Феррандо 1895 жылғы 28 қыркүйекте Генуя қаласында дүниеге келген. Феррандо 1923 жылғы 18 наурызда Александриядағы Борго Сан-Мартино салезиан институтында діни қызметке орналастырылды. Бірнеше айдан кейін ол Британдық Үндістанға қызмет етуге жіберілді. Феррандо 1923 жылғы 2 желтоқсанда тоғыз серігімен бірге Венециядан аттанып, 23 желтоқсанда Британдық Үндістанның Ассам провинциясының астанасы және Ассам апостольдық префектурасының штаб-пәтері болған Шиллонгқа жетті. Ол жерде оған Префектура үшін болашақ миссионерлік кадрларды даярлау міндеті жүктелді, ол жаңадан келгендердің тәлімгері болды. Сонымен қатар ол Шиллонгтағы біздің ханым үйінің ректоры қызметін атқарды. 1929 жылы ол епархиядағы салезиандардың провинциялық кеңесінің мүшесі болды. Сол кезде Әулие Тақ Мадрас архиепископиясын, Кришнанагар епархиясын және Ассам апостольдық префектурасын салезиандарға тапсырған еді. 1934 жылғы 9 шілдеде Феррандо Бенгалия провинциясындағы арал қаласы Надиабтағы Кришнанагар епископы болып тағайындалды; ол "Apostolus Christi" ("Христос елшісі") деген ұранды өзінің девизі ретінде таңдады. Ол келесі 10 қарашада епископтық киелену рәсімін қабылдады. Феррандо Шилонг епархиясына ауыстырылып, 1935 жылғы 26 қарашада Шилонгтың екінші епископы болды, ол 1969 жылғы 26 маусымға дейін осы лауазымда қалды. Жаңа епархия көптеген қиындықтарға тап болды, бірақ ең үлкені – кадр тапшылығы еді. Феррандо бірден епархиялық қызметкерлерді көбейту жұмысына кірісті. 1932 жылғы 18 наурызда ол салезиандардың ректорына былай деп жазды: "Әулие Франциск Ксавьер өз заманындағы білімді жастарға құлшыныспен үндеу жасады. Осы керемет Үндістан жерінен мен оның шақыруын қайталап, көптеген адамдар Ассамға жұмыс істеуге келсін деп тілеймін. Егін мол, бірақ жұмысшылар аз". Сол кезде миссионерлер әлеуметтік жақсарту мен көтерілуге көмектесушілер ретінде бағаланды, және Асом, Хаси, Мунда, Карби, Тива, Бодо, Манипури, Гаро, Нага және басқа да тайпалардан делегациялар Феррандоға олардың қауымдарына діни қызметкерлер, монахтар, дәрігерлер, педагогтар және басқа да мамандарды тағайындауды сұрап келіп тұрды. Феррандо 1945-1946 жылдардағы жылдық есебінде былай деп жазды: "Бұл мені қатты алаңдатады, өйткені бір рет мүмкіндікті жіберіп алсақ, оны қайтадан табу қиын". Л. Пиасецки, А. Пианацци, К. Вендраме және А. Равалико сияқты миссионерлер үлкен және кең епархиядағы христиандарды нығайту үшін бар күштерін жұмсады. 1936 жылғы 10 сәуірде Епископ үйі өртеніп кетті. Феррандо бірден епархияға лайықты кафедральді, оған іргелес семинарияны, епископ үйін және миссионерлер үшін демалыс үйін салу жоспарларын бастады. 1937 жылдың басында Феррандо бірнеше апта бойы ауылдарды аралап, жүздеген катехумендерді шомылдырып, тағы екі жүзін құттықтады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде британ үкіметі Британдық Үндістанның барлық жерінде итальяндық және неміс миссионерлерінің көпшілігін тұтқындауға бұйрық берді. Оның елу алты миссионері тұтқындалып немесе қуылса, оған шіркеудің отыз діни қызметкері мен жиырма дін қызметкері қалды. Жергілікті халықты діни қызметкерлер ретінде даярлау қажет деп санаған Феррандо 1942 жылы Мәриямның миссионерлік қарындастары, христиандардың көмекшісі (MSMHC) ұйымын құрды. 1962 жылы ол Шиллонг қаласында Сент-Пол кіші семинариясын ашты. 1969 жылдың басында Үндістан үкіметі шетелдік миссионерлерді кері шақырып, олардың орнына жергілікті миссионерлерді тағайындауды талап етті. Осының нәтижесінде Феррандо папа Павел VI-ға отставкасын ұсынып, үнді азаматының тағайындалуына жол ашты. Ол Тройнаның титулярлық архиепискобы атағын алып, Италияға оралып, туған қаласы Генуяда тұрды. Феррандо Ассам миссиясы туралы миссиологиялық, мәдени, антропологиялық, географиялық және тарихи мақалаларын "Bollettino Salesiano", "Gioventù Missionaria" және басқа да басылымдарға үнемі жариялап тұрды. Феррандо 1978 жылғы 21 маусымда Генуяда қайтыс болды.

Stephen Ferrando was born on 28 September 1895 in Genoa. Ferrando was ordained to the priesthood on 18 March 1923 at the Salesian Institute of Borgo San Martino in Alessandria. A few months later he was assigned to serve in British India as part of the third batch of missionaries dispatched. Ferrando left Venice on 2 December 1923 along with nine companions, reaching Shillong, then the capital of the Assam province of British India and headquarters of the Prefecture Apostolic of Assam, on 23 December. There he was entrusted with the task of forming future missionary personnel for the Prefecture, serving as the Master of Novices. He also served as the catechist and then the Rector of Our Lady's House in Shillong. In 1929, he became a Council Member of the Provincial team of the Salesians in the diocese. At that time, the Holy See had entrusted the Archdiocese of Madras, and the diocese of Krishnanagar, and the Apostolic Prefecture of Assam to the Salesians. On 9 July 1934, Ferrando was appointed the bishop of Krishnanagar in Nadiab, the island city in the province of Bengal; he choose Apostolus Christi ("An apostle for Christ") as his motto. He received his episcopal consecration on the following 10 November. Ferrando was transferred to the Diocese of Shillong and became the second Bishop of Shillong on 26 November 1935, a position he held until 26 June 1969 when he retired. The young diocese was faced with many challenges, none greater than the shortage of personnel. Ferrando immediately threw himself into the work of increasing the diocesan personnel. On 18 March 1932, he wrote to the Rector Major of the Salesians: "St. Francis Xavier made that emotional appeal to the studious youth of his times. From the same wonderful land of India I renew his appeal so that many may come to work in Assam The harvest is rich but the laborers are few". At that time, missionaries were valued as facilitators for social improvement and uplift, and delegations were continually calling on Ferrando from the Asom, Khasis, Mundas, Karbis, Tiwas, Bodos, the Manipuris, Garos, Nagas and other tribes requesting that he assign priests, nuns, doctors, educationists and other personnel to their communities. In his annual report of 1945–46, Ferrando wrote: "This makes me very anxious, because if once a favorable occasion is lost, it is difficult to regain it". Missionaries such as L. Piasecki, A. Pianazzi, C. Vendrame and A. Ravalico expended themselves to conform and strengthen the Christians of the large and extensive diocese. On 10 April 1936, the Bishop's House went up in flames. Ferrando immediately began plans to build the diocese a proper catgedral with adjacent seminary, bishop's house and a resthouse for missionaries. At the beginning of 1937, Ferrando spent several weeks visiting villages and baptized hundreds of catechumens and confirmed two hundred others. During World War II, the British Government ordered the internment of most of the Italian and German missionaries throughout British India. While fifty six of his missionaries were interned or expelled, he was left with thirty priests and twenty other clerics to staff the diocese. Believing it necessary to organize the local people to take up clerical positions, Ferrando founded the Missionary Sisters of Mary, Help of Christians (MSMHC) in 1942. In 1962, he succeeded in setting up the St. Paul's Minor Seminary in Shillong. In early 1969, the Government of India declared that foreign missionaries must be recalled and replaced by locals. As a result of this, Ferrando submitted his resignation to Pope Paul VI and made way for an Indian citizen to be appointed. He was given the title Titular Archbishop of Troyna and retired to Italy, where he lived in his hometown of Genoa. Ferrando was a regular contributor of articles of missiological, cultural, anthropological, geographical and historical nature on the Assam Mission to such publications as the Bollettino Salesiano, Gioventù Missionaria and more. Ferrando died in Genoa on 21 June 1978.

Қасиетті деп жариялау процесі

Шиллонг қаласында 2003 жылғы 11 сәуірде Генуя архиепархиясы іс жүргізу құқығын беруінен кейін қасиеттілікке жол беру процесі басталды. Папа Иоанн Павел II тұсындағы Әулиелер ісі жөніндегі Конгрегация 2003 жылғы 23 сәуірде Феррандоға Құдайдың қызметшісі атағын берді. Епархиялық процесс 2003 жылғы 8 тамыздан 2006 жылғы 13 тамызға дейін созылды. Конгрегация 2008 жылғы 17 қазанда процестің жарамды екенін жариялады және оны бағалауды бастады. Постуляция Конгрегация үшін Positio құрастырып, 2012 жылы аяқтағаннан кейін оларға тапсырды. 2015 жылғы 5 наурызда Конгрегацияға кеңес беретін теологтар оның өмірі мен ізгіліктеріне келісім берді, ал Конгрегация өзі 2016 жылғы 23 ақпанда жиналып, істің жалғасуын мақұлдады. 2016 жылғы 3 наурызда Папаның мақұлдауы алынып, Рим Папасы Франциск оны құрметті деп жариялауға мүмкіндік берді. Постулятор – Пьерлуиджи Камерони.