Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
"Раундап" операциясы – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде одақтас күштер дайындаған 1943 жылғы көктемде Солтүстік Францияға басып кіру жоспарының кодовое атауы.
Operation Roundup was the codename for a plan to invade Northern France in the spring of 1943 prepared by Allied forces during World War II.
Тарих
Бригад генерал Дуайт Д. Эйзенхауэрдің қадағалауымен жоспар 1942 жылдың басында жасалды және Еуропаға ерте кіруге бағытталған американдық құлшынысын көрсетті. Сауда кемелерінің, десанттық кемелердің және басқа да ресурстардың жетіспеуі «Раундъп» жоспарын іске асыруға қабілетсіз деп санауға әкелді. Онда 48 одақтас дивизиясы мен 5800 ұшақтан тұратын күштер француз порттары Булонь мен Ле-Авр арасындағы кең жағалауға түсуі көзделген. Жоғары британдық қолбасшылар мен саясаткерлер бұл басып алу жоспарына толығымен келісуге құлшынбады, Бірінші дүниежүзілік соғыстағы Сомма шайқасы (онда шайқастың бірінші күні британ армиясы шамамен 60 000 қаза тапты) және Пасшендейл шайқасындағы ауыр шығындарды еске алды. Ұлыбританияның премьер-министрі Уинстон Черчилль неміс әскерлеріне, Вермахтқа, Жерорта теңізінде шабуыл жасау стратегиясын ұсынды (ол оны «жұмсақ бақыр» деп атады). Черчилль 1942 жылы Солтүстік Африкадағы француз жеріне түсуді талап еткеннен кейін, АҚШ армиясының штаб бастығы генерал Джордж Маршалл АҚШ президенті Франклин Рузвельтке Германияға бірінші болып шабуыл жасау стратегиясынан бас тартып, Тынық мұхитындағы соғысқа түсуді ұсынды. Рузвельт бұл ұсынысты «мақұлдамады», себебі ол Кеңес Одағына көмектеспейді деді. Оның орнына, Рузвельттің қолдауымен және Маршалл британдықтарды өз ойларын өзгертуге көндіре алмағандықтан, 1942 жылдың шілдесінің соңында өткен Екінші Кларидж конференциясында «Торч» операциясын жүргізу туралы шешім қабылданды – одақтастардың Француз Солтүстік Африкасына басып кіруі. Бұл АҚШ-қа нацистік Германияға қарсы күреске шектеулі көлемде қатысуға және Солтүстік Африкада жеңіске жету мақсатын көздеуге мүмкіндік берген келісім болды. «Раундъп» үшін жиналған әскерлер мен жабдықтардың көп бөлігі «Торч» операциясын іске асыруға жұмсалды, ал «Раундъпқа» дайындықтар одақтастардың стратегиясының белгісіздігіне байланысты төмендетілді. 1942 жылдың қарашасында Эйзенхауэр, енді генерал-лейтенант, Черчилльге континентте 1944 жылға дейін ірі операция жүргізілмейтінін айтты. Жоспарға қатысты брифтингтер Эйзенхауэрдің ұйымдастырушылық және дипломатиялық қабілеттерін АҚШ және Еуропаның жоғары азаматтық және әскери басшыларының назарына жеткізіп, оның Еуропадағы одақтас әскерлерінің бас қолбасшысы болып тез өркендеуіне ықпал етті. «Раундъп» операциясы «Следжхаммер» және кейінірек «Раундхаммер» операцияларын қамтыды. Британдық генерал-лейтенант Фредерик Э. Морган жоспардың кейбір аспектілерін «Оверлорд» операциясы болып дамыған жоспардың алғашқы нұсқасына енгізді.
Overseen by Brigadier General Dwight D. Eisenhower, the plan was developed in early 1942 and reflected American enthusiasm for an early entry into Europe. Shortages of merchant shipping, landing craft, and other resources caused the plan for Roundup to be considered as unrealistic. It called for a force consisting of 48 Allied divisions and 5,800 aircraft, with a landing on broad beachheads between the French ports of Boulogne and Le Havre. Senior British commanders and politicians were reluctant to commit themselves to the invasion plan; mindful of the painful losses during the First World War's Battle of the Somme (where, on the first day of the battle, the British Army had suffered almost 60,000 casualties) and Battle of Passchendaele. Winston Churchill, the Prime Minister of the United Kingdom, preferred a strategy of attacking the Wehrmacht, the German forces, in the Mediterranean Sea instead (which he referred to as the "soft underbelly"). After Churchill pressed for a landing in French North Africa in 1942, General George Marshall, the U. S. Army Chief of Staff, suggested instead to U. S. President Franklin Roosevelt for the United States to abandon the Germany first strategy and take the offensive in the Pacific War. Roosevelt "disapproved" the proposal, saying it would do nothing to help the Soviet Union. Instead, with Roosevelt's support and Marshall unable to persuade the British to change their minds, the decision was made at the Second Claridge Conference in late July 1942 to carry out Operation Torch, the Allied invasion of French North Africa. That was a compromise by allowing the U. S. to engage in the fight against Nazi Germany on a limited scale and to meet the British objective of securing victory in North Africa. Most of the troops and supplies accumulated for Roundup were used to implement Torch with preparations for Roundup given lower priority because of the uncertainties of Allied strategy. In November 1942, Eisenhower, now a lieutenant general, told Churchill that no major operation on the Continent could be carried out before 1944. Briefings concerning the plan brought Eisenhower’s organizational and diplomatic skills to the attention of senior civil and military leaders in the United States and Europe, launching his meteoric rise to Supreme Allied Commander in Europe. Operation Roundup included Operation Sledgehammer and the later variant, Operation Roundhammer. British Lieutenant General Frederick E. Morgan incorporated aspects of the plan into the earliest version of the plan that became Operation Overlord.