Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық суретші
Italian painter
Бамбоччантилер – шамамен 1625 жылдан бастап он жетінші ғасырдың соңына дейін Римде белсенділік танытқан жанр суретшілері. Көбінесе олар Голландия және Фламанд суретшілері болды, олар Италияға XVI ғасырғы Нидерланд өнерінен шаруаларды бейнелеу дәстүрін әкелді және Римдегі қарашар тақырыптардың күнделікті өмірін бейнелейтін кішкентай суреттер немесе гравюралар жасады. Типикалық сюжеттерге тамақ және сусын сатушылар, жұмыс істеп жатқан шаруалар мен сүтшілер, демалып, ойын ойнап жатқан әскерлер, сұраныш білдірушілер жатады, яғни, Сальватор Роза он жетінші ғасырдың ортасында "құқықбұзушылар, алаяқтар, қалта ұрлаушылар, маскүнемдер мен шекқорлар, жаман темекі сатушылар, шаштараздар және басқа да 'нашар' тұлғалар" деп шағымданғандай. Олардың тақырыптары қарапайым болғанына қарамастан, бұл туындылар элиталық коллекционерлердің құрметіне ие болып, жоғары бағаға сатылды.
The Bamboccianti were genre painters active in Rome from about 1625 until the end of the seventeenth century. Most were Dutch and Flemish artists who brought existing traditions of depicting peasant subjects from sixteenth century Netherlandish art with them to Italy, and generally created small cabinet paintings or etchings of the everyday life of the lower classes in Rome and its countryside. Typical subjects include food and beverage sellers, farmers and milkmaids at work, soldiers at rest and play, and beggars, or, as Salvator Rosa lamented in the mid seventeenth century, "rogues, cheats, pickpockets, bands of drunks and gluttons, scabby tobacconists, barbers, and other 'sordid' subjects." Despite their lowly subject matter, the works found appreciation among elite collectors and fetched high prices.
Суретшілер
Бамбоччантимен байланысты көптеген суретшілер Римдегі негізінен голландиялық және фламанд суретшілерінің бейресми бірлестігі – Бентвугельдердің (голланд тілінде «бірдей құстар») мүшелері болды. Бентвугельдер әдетте тартымды лақап ат қабылдады, оны «бент аты» деп атады. Голландиялық суретші Питер ван Лэрдің бент аты «Иль Бамбоччо» болды, яғни «ұсқынсыз қуыршақ» немесе «қуыршақ». Бұл ван Лэрдің пропорцияларының дұрыс еместігіне сілтеме жасады. Бастапқы бамбоччантилерге Андриес және Ян Бот, Карел Дюжардин, Ян Миль, Йоханнес Лингльбах және итальян Микеланджело Серкьоцци кірді. Себастьен Бурдон да мансабының басында осы топпен байланыста болды. Басқа бамбоччантилерге Михиел Свиртс, Томас Вийк, Дирк Хельмбрекер, Ян Асселин, Антон Губау, Виллем Ройтер және Якоб ван Ставерден жатады. Бамбоччанти Рококо суретшілеріне, мысалы Доменико Оливьери, Антонио Цифронди, Пьетро Лонги, Джузеппе Мария Креспи, Джакомо Серути және Алессандро Магнаскоға әсер етті. Олардың күнделікті римдік өмірді бейнелеулері XIX ғасырда Бартоломео мен Ахилл Пинелли, Андреа Локателли және Паоло Мональдидің туындылары арқылы жалғасты. Әлі анықталмаған бамбоччанте қазір Форлидегі «Pinacoteca Civica» (Қалалық өнер галереясы) -да сақталатын «Assalto d'armati» (қарулы шабуыл) картинасын салған.
Many of the artists associated with the Bamboccianti were members of the Bentvueghels (Dutch for 'birds of a feather'), an informal association of mainly Dutch and Flemish artists in Rome. It was customary for the Bentvueghels to adopt an appealing nickname, the so called 'bent name'. The bent name of the Dutch painter Pieter van Laer was "Il Bamboccio", which means "ugly doll" or "puppet". This was an allusion to van Laer's ungainly proportions. The initial Bamboccianti included Andries and Jan Both, Karel Dujardin, Jan Miel, Johannes Lingelbach and the Italian Michelangelo Cerquozzi. Sébastien Bourdon was also associated with this group during his early career. Other Bamboccianti include Michiel Sweerts, Thomas Wijck, Dirck Helmbreker, Jan Asselyn, Anton Goubau, Willem Reuter, and Jacob van Staverden. The Bamboccianti influenced Rococo artists such as Domenico Olivieri, Antonio Cifrondi, Pietro Longhi, Giuseppe Maria Crespi, Giacomo Ceruti, and Alessandro Magnasco. Their paintings of everyday Roman life continued into the nineteenth century through the works of Bartolomeo and Achille Pinelli, Andrea Locatelli and Paolo Monaldi. A Bambocciante not yet identified painted also an Assalto d'armati (armed assault), now in the Forlì "Pinacoteca Civica" (City Art Gallery).