Кіріспе

Неміс журналисі, жазушы және саясаткер (1923–2005)

Франц Ксавер Шёнхьюбер (10 қаңтар 1923 – 27 қараша 2005) – неміс оңшыл экстремистік журналисі, саясаткер және жазушы. Ол неміс оңшыл партиясы «Республикашылар» партиясын құрған және ақырында оның төрағасы болғандығымен танымал. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Вафен-СС қатарында қызмет еткен.

Мансап

Шёнхубер Мюнхендегі гимназияда оқып, 1942 жылы Абитурді алды. Он тоғыз жасында ол Гитлер жастарының және нацистік партияның мүшесі болды. Ол өз еркімен Вафен-СС қатарына қосылып, майданға жіберілді. Француздық Шарлемань бригадасында нұсқаушы және аудармашы болғанын айтты. СС-тің унтершарфюрері ретінде екінші дәрежелі Темір крестпен марапатталды. Соғыстан кейін нацистік режимді тазарту процесінде одақтастар Шёнхуберді ізбасар деп санайды. Кейін ол журналист болып жұмыс істеді және Münchner Abendzeitung, Deutsche Woche сияқты бірнеше танымал газеттерге мақалалар жазды. Сонымен қатар, ол tz газетінің бас редакторы болды. Ол Bayerischer Rundfunk телеарнасында да бағдарламалар жүргізді, алдымен Gute Fahrt, кейін Jetzt red' i. 1975 жылы ол Bayerischer Rundfunk-те "Бавария ақпараты" бөлімінің басшысы болды. 1975 жылдан 1981 жылға дейін Бавария журналистер одағының (Bayerischer Journalisten Verband) төрағасы және Deutscher Presserat мүшесі қызметін атқарды. 1981 жылы "Мен сонда болдым" (Ich war dabei) атты автобиографиясын жариялағаннан кейін оның мансабына нұқсан келді. Ол Ұлттық социализмнің жасаған қылмыстарын азайтуға тырысқаны үшін айыпталды, бірақ сотта кітаптың нацистік режимді қолдамайтыны расталды. Ол бағдарламасынан және Бавария журналистер одағының төрағалық лауазымынан алынды.

Саяси мансап

Шонхубер бұрынғы ХСС депутаттары Франц Хандлос және Эккехард Войгтпен бірге 1983 жылы оңшыл популистік "Дие Респуликанер" партиясын құрды және оның төрағасы қызметін атқарушы болды. 1980 жылдары партия штаттық және Еуропалық сайлауларда маңызды табыстарға қол жеткізді. 1989-1994 жылдары Еуропа парламентінің депутаты болды. Дегенмен, нәтижелердің нашарлауы ішкі қақтығыстарға әкелді, және Шёнхубер партияның бірнеше мүшесін, соның ішінде Харальд Нойбауэрді, Ұлттық демократиялық партиямен (НДП) байланысы бар деп сынады, ол бір уақытта тым "нацистік" және тым "солшыл" саналды, себебі ол Шёнхубердің буржуазиялық ұлтшыл және консервативті республикашылдарымен бөліспейтін ірі социалистік халықтық реформа жоспарларын ұсынды. Кейіннен Шёнхубер НДП-ны және оның жетекші саясаткерлерін қатты сынаған еді. 1990 жылы 25 мамырда Шёнхубер партия төрағасы лауазымынан кетуге мәжбүр болды. Көптеген жақтастарының көмегімен ол 1990 жылы Бундесворцизендер болды, бірақ төрт жылдан кейін DVU төрағасы Герхард Фреймен байланысы болғандықтан қайтадан орнынан алынды. 1998 жылы ол Германия Бундестагына Deutsche Volksunion партиясының атынан кандидат болды. 2001 жылы Хорст Малермен бірге "Неміс өзін-өзі жек көруіне нүкте қою" (Schluss mit dem deutschen Selbsthass) атты кітабын жариялады. Ол сондай-ақ Deutsche Nationalzeitung және Nation und Europa журналдарына да материалдар жазды. 2005 жылы қыркүйекте Керстин Лоренцтің қайтысынан кейін НДП 2005 жылғы Германия Федералды сайлауында Дрезден I сайлау округінде Шёнхуберді тікелей кандидат етті. Тікелей кандидат ретінде ол 2,42% дауыс алды.