Аргентиналық футболшы және жаттықтырушы Америко Гальегоның өмірбаяны

Кіріспе

Аргентиналық футболшы және жаттықтырушы (1955 жылы туған)

Америко Рубен "Эль Толо" Галлего (25 сәуір 1955 жылы туған) – аргентиналық футбол жаттықтырушысы және бұрынғы ойыншы. Ойыншы мандығында орта қорғаушы ретінде Аргентина ұлттық құрамасы сапында 73 рет ойнаған.

Ойыншы карьерасы және ақпарат

Галлего 5 жасында Аргентинаның Санта-Фе провинциясындағы Росарио қаласына әкелінгенін және бала кезінде "Алианса Спорт" клубында ойнағанын айтты. Ол 14 жасында "Ньюэллс Олд Бойз" клубында тұңғыш рет алаңға шықты. 1978 жылғы ФИФА әлем чемпионатында жеңіске жеткен Аргентина ұлттық құрамасының құрамында болғаннан кейін, Галлего тағы үш жыл "Ньюэллс" клубында ойнады, содан кейін елдегі ең танымал екі команданың бірі – "Ривер Плейт" клубына ауысты. Галлего карьерасының соңына дейін "Ривер Плейт" сапында өнер көрсетті. 1987/88 маусымы аяқталғанда зейнеткерлікке шыққанға дейін "Миллоняриос" клубында жеті жыл ойнады. Ол "Ривер Плейт" клубының тарихындағы тұңғыш рет Копа Либертадорес, Континентаралық кубок және Копа Интерамерикананы жеңіп алған команданың капитаны болғандықтан, клуб аңызы ретінде құрметке ие. "Эль Толо" деген лақап атымен танылған Галлегоның карьерасы 14 жылға созылып, Аргентина чемпионатында 440 матч өткізіп, 35 гол соқты.

Жаттықтырушылық мансап

Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Галлего бапкерлікке көңіл бұрды. 1994 жылы Галлего бұрынғы командасы – «Ривер Плейт» клубының бас бапкері болып тағайындалды. Бас бапкер ретінде алғашқы турнирінде оның «Миллонариос» командасы жеңіліссіз чемпион атанды. 1995 жылдан бастап ол Аргентина ұлттық құрамасының бас бапкері Даниэль Пассарелланың ассистенті болып үш жыл қызмет етті. Ұлттық құрамадағы тәжірибесінен кейін Эль Толо «Ривер Плейт» клубына қайта оралды, ол 2000 жылы тағы бір чемпионатты жеңіп алды. 2002 жылы ол «Индепендьенте» клубын чемпионатқа жеткізді, бұл команданың 8 жылдық үзілісін аяқтады. 2004 жылы ол 23 жылдық тағайындамадан кейін «Ньюэллс Олд Бойз» ұйымына оралды және сол жылы чемпионатты жеңіп, бас бапкер ретінде өзінің құндылығын тағы бір рет дәлелдеді. Осылайша ол Аргентинаның үш түрлі клубымен Аргентинаның бірінші дивизионында жеңіске жеткен екінші бапкер болды (Хосе Юдикамен бірге, ол «Аргентинос Жуниорс», «Килмес» және «Ньюэллс» клубтарымен де осы жетістікке қол жеткізген). Оның табысы басқа елдердің, әсіресе Мексиканың клубтарының назарын аударды. «Ньюэллс Олд Бойз» клубынан кеткеннен кейін Галлего көптеген клубтардың қызығушылығын тудырды, соның ішінде «Сан-Лоренсо де Алмагро», бірақ Мексиканың «CD Toluca» клубын таңдады. Оның қорғаныс стилі мен тәжірибелі ойыншыларды жас, тәжірибесіз ойыншылардың пайдасына қанағаттандырмай резервке отырғызуы үшін бұқаралық ақпарат құралдары мен команда жанкүйерлері тарапынан ашық сыналып жатқанмен, оның тактикасы сәтті болды және «Толука» Мексиканың Апертура 2005 чемпионатында жеңіске жетіп, чемпионаттың үздік бапкері атанды. 2007 жылы Галлего «Толука» клубының бас бапкерлігінен кетіп, отбасымен көбірек уақыт өткізуге және қысқа мерзімге футболдан демалуға ниеттенгенін мәлімдеді. Бірақ ол көп ұзамай «Тигрес УАНЛ» клубынан жасалған тиімді ұсыныстан кейін ойын өзгертіп, Марио Каррильодан бапкерлік қызметін қабылдады. Сәтсіз өнер көрсетуінен және нәтижелердің нашарлауынан кейін 2008 жылдың ақпанында жұмыстан босатылды. 2009 жылдың наурызында Мигель Сантородан кейін «Индепендьенте» клубына қайта оралды және 2010 жылдың маусымына дейін келісімшарт жасады, бірақ ешқандай чемпионатты жеңіп алмады және келісімшартын жаңарта алмады. 2011 жылдың ақпанында Чилидің «Коло-Коло» клубында жаңа кезеңін бастады, ол сол жылдың тамызында аяқталды.

After retirement, Gallego turned his attention towards coaching. In 1994 Gallego was chosen to manage his former team, River Plate. In his first tournament as head coach, his Millonarios went undefeated to win the championship. From 1995, he served as an assistant coach under Daniel Passarella, the Argentine national team's head coach, for the three year tenure. After his experience with the national team, El Tolo returned to coach River Plate, with whom he won another championship, this time in 2000. In 2002, he coached Independiente to a championship, ending the team's 8 year drought. In 2004, he returned to the Newell's Old Boys organization after a 23 year hiatus, and once again proved his worth as a head coach, winning a championship that very same year. With that, he became only the second coach ever to win the Argentine Primera championship with three different Argentine clubs (along with José Yudica, who did the same with Argentinos Juniors, Quilmes and Newell's). His success attracted attention from teams in other countries, notably from Mexico. After leaving Newell's Old Boys, Gallego was sought after by a myriad of clubs, including San Lorenzo de Almagro, but chose CD Toluca in Mexico. Despite being overtly criticized by the media and his team's own fans for his defensive style and benching of established players in favor of younger, inexperienced players – his scheme paid off and Toluca won the Apertura 2005 championship in Mexico, and was named Best Coach of the championship. In 2007 Gallego resigned as coach for Toluca and said he wanted some time off to be with his family and be away from soccer for a while. His time off did not last long, as a juicy offer from Tigres UANL made him change his mind and take over for Mario Carrillo as coach. After an unsuccessful spell and a streak of bad results he was sacked in February 2008. In March 2009 he returned to Independiente to take over from Miguel Santoro, and signed until June 2010, but did not end up winning any championships nor renewing his contract. In February 2011 he began a new tenure in Colo Colo of Chile, which finished on August of that same year.