Кіріспе

Гвинедтегі теміржол станциясы, Уэльс.

Малави президенті доктор Гастингс Банда, Лорд Сноудон және Уэльс мемлекеттік хатшысы 1968 жылдың 23 мамырында теміржолға сапар жасады. Жеті жыл өткен соң, 1975 жылдың 25 шілдесінде Маргарет ханшайым, Виконт Линли және Леди Сара Армстронг-Джонс Минффордтан арнайы пойызбен Фестиниог теміржолының жаңа учаскесін тамашалауға барып келді. Лорд Линли сапарының бір бөлігін локомотивтің тұрғызылатын жерінде өткізді. Бармут көпірін алғаш тексергеннен кейін, Британдық теміржолдар басқармасының төрағасы сэр Питер Паркер 1980 жылдың 17 маусымында Минффордқа моторлық вагонмен буксирленген инспекциялық вагонда келді, себебі сол кезде локомотивтерге Бармут көпірінен өтуге рұқсат берілмеген еді. Фестиниог теміржолында сэр Питер Минффордтан Тан-и-Булчқа дейін локомотивтің тұрғызылатын жерінде сапар жасады, содан кейін Танигризиауға, ал одан Бленау-Фестиниогқа автомобильмен жол жүрді.

Минффордтағы басқа темір жол нысандары

Темір жол тарихшысы және тіпті темір жол археологы үшін Минффордтағы темір жолдар зор қызығушылық тудырады.

Minffordd Junction тауарлар мен минералдар алмасу зауыты

Жақын орналасқан Minffordd Yard, бұрынғы стандартты және тар теміржолдар арасындағы алмасу ауласы, тек Minffordd станциясының төменгі платформасынан теміржолмен ғана қол жетімді. 1872 жылы тар теміржолдардың көрнекті жақтасы Чарльз Истон Спунердің жобасына сәйкес салынған алмасу жолдары кеңейтілген болатын және бастапқыда Blaenau Ffestiniog қаласына арналған көмір мен тауарларды тасымалдау үшін белсенді пайдаланылды. LNWR 1879 жылы Blaenau Ffestiniog-қа жеткеннен кейін бұл тасымал көлемі тез азайды. Дегенмен, Minffordd-тан теміржол арқылы шифер тасымалы дамыды және уақыт өте келе Porthmadog арқылы теңізбен тасымалданатын шиферден басып өтті, себебі экспортталатын көлем азайды. Minffordd-тан теміржолмен шифер тасымалы (айнысы, 1946 жылдан кейін Blaenau Ffestiniog-тан автомобильмен әкелінген шиферді пайдалану) 1960 жылдардың басына дейін жалғасты. Minffordd ауласы қазір тек Ffestiniog теміржолының қажеттіліктері үшін пайдаланылады және стандартты кеңдіктегі байланыс 1973 жылы алынып тасталды.

Минффорд еріктілер жатақханасы

1992-1998 жылдары темір жол мен қосымша теміржол бағыттары арасындағы жерде екі кезеңмен жаңа, мақсатты түрде жобаланған еріктілер жатақханасы салынды. Бұл жатақхана 1978 жылы Минффорд ауласында ашылған уақытша жатақхананың орнын басты. Жатақхана осы мұражайлық теміржолда жұмыс істейтін ерікті қызметкерлерге тұруға жағдай жасайды.

Минффорд Лоттидің коттеджі

Бұл 2-ші санаттағы ескерткіш ғимарат бұрын өткел күзетшісінің үйі болған және көп жылдар бойы Quarry Lane өткелінің күзетшісі болған марқұм Лотти Эдвардс ханым мен оның марқұм күйеуі, теміржол жұмысшысы Дай Эдвардс тұрған жері. Олардың естелігі үшін жаңадан қалпына келтірілді. Шағын үй қазір автоматтандырылған жүйемен алмастырылған қақпаға іргелес орналасқан.

Кей Эднифед

Бұл ферма 1863 жылға дейін теміржолда қолданылған бірқатар жылқыға тұрақ берді. Бұл жылқылар Бостон Лодж мен Риу Гоч арасында жұмыс істеп, бос тақтатас вагондарын жоғары көтерді. №1, №2 және №3 Cae Ednyfed – Минффорд станциясындағы су мұнарасының артындағы үш террасалы үйлер бастапқыда жылқы күшімен байланысты болған, мүмкін жылқы сарайлары ретінде пайдаланылған деп саналады. Cae Ednyfed №1 және №2 үйлері жақында біріктіріліп, бір тұрғын үйге айналдырылды.

Минффорд тегіс көпір

Темір жол вагондарының салмақ өлшеу құралдарының жұбы қатар орналасқан, темір жол кеңсесінің (әлі де сақталған) жанында, темір жол өткеліне жақын, Минффорд айырбасы мен еріктілер жатақханасына кіретін жол басында болған. Бұл құралдардың қалдықтары ауладағы екі тақтатас вагонда жатыр. 2007–2008 жылдары салмақ өлшеу кеңсесі күрделі қайта жаңартудан өтті.