Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Киелі кітаптағы тұлға, әулие.
Biblical figure, saint
Епафродит (Ἐπαφρόδιτος) – Жаңа өсиеттегі тұлға, Пауыл апостолына көмектесу үшін Филиппілік шіркеудің елшісі ретінде танылады (Филиппіліктер 2:25-30). Ол Шығыс православие және католик шіркеулерінде әулие саналады, сонымен қатар Филиппі, Андриака (Андриака деп аталатын кем дегенде екі ежелгі қала бар, біреуі Фракияда, екіншісі Кіші Азияда) және Италияның Террачина қалаларының алғашқы епископы деп есептеледі. Бұл суреттердің барлығы бір адамға қатысты дегенге дәлелдер жеткіліксіз.
Epaphroditus (Ἐπαφρόδιτος) is a New Testament figure appearing as an envoy of the Philippian church to assist the Apostle Paul (Philippians 2:25 30). He is regarded as a saint of the Eastern Orthodox Church and the Catholic Church, first Bishop of Philippi, and of Andriaca (there are at least two ancient towns called Andriaca, one in Thrace and one in Asia Minor), and first Bishop of Terracina, Italy. There is little evidence that these were all the same man.
Атауы
Епафродит Жаңа Келісімде Філіпіліктерге жолданған хаттарда айтылады (2:25-30, 4:18). Бұл – "көпте қолданылатын жеке есім", ол "Афродита" есімінен туындаған, яғни "сүйкімді" немесе "тартымды" деген мағынаны білдіреді; сонымен қатар, бұл есім папирустарда әртүрлі жазылу түрлерінде кездеседі (б.з. 81-2 ж.) – Епафродитос, Епафродитон. Бұл атау латын тіліндегі Venustus (= әдемі) сөзімен сәйкес келеді және Рим дәуірінде кең таралған. "Епафродитос есімі грек және латын тіліндегі жазбаларда толық немесе қысқартылған түрі – Епафрас ретінде жиі кездеседі". Оның сын есім ретінде қолданылуы да біздің заманымыздың екінші ғасырының соңына жатқан папируста байқалады, "Ларций Мемордың ләззатты [те эпафродито] билігі кезінде". Кейбір зерттеушілер Епафродитті Жаңа Келісімдегі Епафрас есімімен (Қолосалықтарға 1:7, 4:12; Филемонға 23) байланыстырады, соңғысы филиппилік елшінің "қысқартылған" немесе "лақап аты" болуы мүмкін деген пікірді келтіреді. Дегенмен, бұл жай ғана сәйкестік, олардың бір адам екенін көрсететін ешқандай дәлел жоқ.
Epaphroditus appears in the New Testament in the letters to the Philippians (2:25 30, 4:18). This is a “common personal name”, being derived from Aphrodite meaning “lovely” or “charming”; moreover, the proper name is found in the papyri with alternative spelling (81 2 B. C.) – Epaphrodeitos, Epaphrodeiton. The name corresponds to the Latin Venustus (= handsome), and was very common in the Roman period. "The name occurs very frequently in inscriptions both Greek and Latin, whether at full length Epaphroditus, or in its contracted form Epaphras." Its adjectival use is also evident in the papyrus from the late second century A. D., “during the delightful [te epaphrodeito] praefecture of Larcius Memor”. Some link Epaphroditus with another proper name in the New Testament, Epaphras (Colossians 1:7, 4:12; Philemon 23), with the suggestion that the latter is a “contracted” or “pet form” for the Philippian envoy. However, this is a coincidence with no indication that it is the same person.
Өмірбаян
Епафродит – апостол Пауылдың миссионерлік қызметтесі, ол тек Філіпіліктерге 2:25 және 4:18 тармақтарда ғана еске алынады. Епафродит Філіпі қауымының өкілі ретінде Пауылдың Римде немесе Ефесте тұтқын болған кезінде оған сыйлықпен жіберілді. Пауыл оны 2:25-те «бауыр, серік және жауынгер» деп атайды. «Бұл үш сөз өрбу ретімен келген: ортақ сезім, ортақ еңбек, ортақ қауіп-қатер мен қиындық, күш жұмсау және азап». Ол – өкілетті елші (хабаршы) ретінде сипатталады. Ол Пауылдың қажеттіліктеріне қызмет ету үшін (λειτουργός) жіберілді (2:25), яғни Філіпілік қауымның істей алмаған жұмысын жасады (2:30). «Лейтург» атауы грек тіліндегі азаматтық қолданыстан алынған, ол «мемлекеттік қызметкер» дегенді білдіреді, көбінесе өз функцияларын орындау үшін қаржылық мүмкіндіктері бар адам. Сондықтан Епафродит Філіпілік шіркеудің лауазымды адамы ғана емес, сонымен қатар қауымның Пауылға берген сыйлығын толықтыра алатын бай адам болған болуы мүмкін (4:18). Ол келген соң, Пауылдың көмекшісі және миссионерлік жұмыстағы серігі ретінде «Мәсіхтің ісіне» адал қызмет етті. Ол соншалықты жалықпастан еңбек етті ki, денсаулығын жоғалтты, Пауыл айтқандай, «ауыр сырқатқа шалдығып, өлімге жуық болды». Бірақ ол жазылып кетті, ал Пауыл оны Філіпіге осы хатпен қайтарды, оның ауыр сырқаты туралы естіген достарының алаңдауын басу үшін. Пауыл шіркеу оны қуанышпен қарсы алып, «осындайларды құрметтесін» деп тіледі (2:29). Киелі кітапқа түсіндірме жазған Уильям Барклей Епафродиттің Пауылдың хатында Еуодия мен Синтихе арасындағы дауды шешу үшін шақырған белгісіз төреші болуы мүмкін деп санайды. Гипполиттің жетпіс шәкірттерінің тізімінде «Андриак епискобы Епафродит» де бар.
Epaphroditus was a fellow Christian missionary of St. Paul's and is mentioned only in Philippians 2:25 and 4:18. Epaphroditus was the delegate of the Christian community at Philippi, sent with their gift to Paul during his first imprisonment at Rome or at Ephesus. Paul, in 2:25, calls him "my brother and fellow worker and fellow soldier." "The three words are arranged in an ascending scale: common sympathy, common work, common danger and toil and suffering." He is described as an authoritative delegate (messenger). He was sent also as minister (λειτουργός) to Paul's need (2:25), doing for Paul what the Philippian community was unable to do (2:30). The designation leitourgos derives from Greek civic use, indicating “public servant,” often one with financial resources to fulfill his functions, so Epaphroditus may have been not only an official of the Philippian church, but a person of means, able to supplement that community's gift to Paul (4:18). On his arrival, Epaphroditus devoted himself to "the work of Christ," both as Paul's attendant and as his assistant in missionary work. So assiduously did he labor that he lost his health, and in the words of Paul, "he was ill, and almost died." He recovered, however, and Paul sent him back to Philippi with this letter to quiet the alarm of his friends, who had heard of his serious illness. Paul besought for him that the church should receive him with joy and 'honour men like him' (2:29). The Biblical commentator William Barclay suggested that Epaphroditus might be the most likely person to be identified with the unnamed arbitrator upon whom Paul called (in his epistle) to intervene in the disagreement between church members Euodia and Syntyche. Hippolytus' list of the Seventy Disciples includes "Epaphroditus, bishop of Andriace."