Кіріспе

Фотосезімталдық – тікелей күн сәулесіне ұшырағанда теріде болатын қалыптан тыс реакция. Бұл күн күйігі емес. Мұндай реакциялар фотосенсибилизацияға, яғни фотосезімтал қосылыстардың тері астында жиналуына байланысты туындайды. Кейбір жағдайларда фотодинамикалық заттар жұтылған өсімдіктерден немесе дәрі-дәрмектерден, метаболизмге түскеннен кейін немесе түспегеннен кейін пайда болады. Басқа жағдайларда фотодинамикалық заттар пигмент метаболизміндегі, әсіресе гемосинтездегі туа біткен қателерге байланысты организмнің өзінде өндірілуі мүмкін. Фотосезімталдық реакциялары көбінесе шөппен немесе барлық түрлі тамақпен қоректенетін жануарларда кездеседі, бірақ мұндай реакциялар етқоректілерде де белгілі.

Фотосезімталдықтың әсері

Фотосезімталдық реакциялар терінің пигменттену және ойық жаралармен бірге қабынуымен сипатталады. Кейбір жағдайларда (I тип) пигменттер зәрмен шығарылуы немесе сүйектер мен тістер сияқты қатты тіндерде жиналуы мүмкін, бұл түс өзгерісіне алып келеді. Денеден фотодинамикалық қосылыстар толық жойылғанға дейін немесе тиісті ем шаралары қолданылғанға дейін зардап шеккен жануарларды тікелей күн сәулесінен қорғау қажет.

Фотосезімталдық реакцияларының биологиялық механизмі

Фотодинамикалық қосылыстар күн сәулесімен қозады, олардың энергия деңгейін көтереді. Олар артық энергияны дереу босатып, ферменттер немесе бос радикалдар сияқты жақын маңындағы қабылдағыш молекулаларға жібереді. Осылайша, бұл молекулалар белсендіріліп, тері реакциясын қоздырады.

Фотосезімталдық реакцияларының жіктелуі

Фотосезімталдық реакциялар пайда болу себептері бойынша төрт типке бөлінеді: I, II, III және IV типтер.

I типтегі фотосезімталдық

I типтегі фотосезімталдық, фотодинамикалық қосылыстардың белсендірілуі үшін метаболизмнен өтуі қажет болмағанда пайда болады, сондықтан олар ішке сіңгеннен кейін тікелей тері астында жиналуы мүмкін. I типтегі фотосезімталдықты тудыратын өсімдіктерге бисеррула (Biserrula pelecinus), гречка және ақжол жеміс (Hypericum perforatum) жатады. Фенотиазин немесе оның туындылары сияқты кейбір дәрілер де фотосезімталдық реакцияларын тудыруы мүмкін, көбінесе қойларда. Фенотиазин организмде фотодинамикалық қосылыс – фенотиазин сульфоксидіне айналады.

II типтегі фотосезімталдық

II типтегі фотосезімталдық – кейбір биологиялық пигменттер метаболизміндегі туа біткен қателердің салдарынан туындайды. Маңызды метаболизмік ферменттердің жетіспеуінен аралық метаболизм өнімдері жинақталады. Олар немесе несеппен және дене сұйықтықтары арқылы шығарылады, немесе сүйек және тіс сияқты дене тіндерінде жиналып қалады. Жануарларда кездесетін кең таралған жағдай – уропорфириннің жинақталуынан туындаған туа біткен порфирия. Ол тістер мен сүйектерде қызғылт түс беруге немесе зәрмен бірге шығарылып, ультракүлгін сәулелерде қызғылт флуоресценцияны көрсетеді.

III типтегі фотосезімталдық

III типті (бауыр фотосезімталдығы) жануарларда ең көп кездесетін фотосезімталдық реакциясының түрі. Осы типте фотодинамикалық зат – филлоэритрин, ол ағзада пайда болатын хлорофиллдің туындысы. Кәдімгі жағдайда филлоэритрин өт жүйесі арқылы ішекке бөлінеді және нәжіспен шығарылады. III типті фотосезімталдықта өт тасымалдау механизміне зақым келгендіктен филлоэритриннің шығарылуы тоқтатылады, соның салдарынан фотодинамикалық зат қан айналымына өтіп, тері астында жиналады. Бұл жағдай бауыр паразитінің болуымен күшейеді.

IV типтегі фотосезімталдық

IV типтегі фотосезімталдық кейбір өсімдіктерді, мысалы, люцернаны жегеннен кейін пайда болады. Себебі белгісіз немесе идиопатиялық.

Емдеу

Зардап шеккен жануарларды көлеңкеге көшіру керек. Дүрбілеуді жеңу үшін кортикостероидты терапия мен сұйықтық құю қолданылуы мүмкін. Антигистаминдық препараттар да тиімді.