Кіріспе
1977 жылы Дэвид Боуидің әні. Рок.
Боуидің өмірбаяндары "Sound and Vision" әнін "Low" альбомындағы "дәстүрлі поп-әнге" ең жақын деп санайды. Майкл Галлуччи (Ultimate Classic Rock) оны "krautrock және электрондық текстуралары бар дәстүрлі рок әні" деп сипаттайды. "Sound and Vision" әні "ән фрагменті" ретінде жіктеледі. Құрылымдық тұрғыдан алғанда, ол 46 секунд бойы аспаптық бөлік ретінде басталады, содан кейін қосымша вокал екі төмендейтін нотамен ғана естіледі. 1:14-те Ино мен Хопкин вокалдық жолын орындайды, ол негізгі гитара жолын қайталайды, ал Боуи ойнаған қараңғы саксофон бөлігі келеді. Боуидің вокалы толық 1 минут 30 секундтан кейін пайда болады, бұл Иноның "тыңдаушының күтуін күлдіру" ниетімен жасалды. Әннің орындалу барысында әртүрлі элементтер біртіндеп құралады: бастапқыда тек ырғақ бөлімі естіледі, содан кейін ARP Solina синтезаторы арқылы жасалған имитациялық струналық бөлім, сосын қосымша вокал, духовые аспаптар және, ақырында, Боуидің вокалы қосылады. Боуи бұл әнді өзінің "соңғы шегіну әні" деп сипаттады, ал "Sound and Vision" әнінің мәтіні ұзақ уақыт бойы есірткіге тәуелді болғаннан кейін оның психикалық күйін көрсетеді. Әннің баяндаушысы бос бөлмеде отырып, жалюзиді түсіреді. Әлемнен оқшауланған күйде, ол "дыбыс пен көру сыйлығын" күтеді. Боуи былай деп түсіндірді: "Бұл Америкадан шығу туралы идея болды, мен бастан өткерген депрессивтік кезең. Бұл қабырғалары көк түсті және терезелерінде жалюзи бар суық бөлмеге орналасуды қалау еді". Уилкен "Sound and Vision" әнін бірінші жақтың орталық бөлігі деп атайды. Ол "Breaking Glass" және "What in the World" әндерінің лирикалық тақырыптарын жалғастырады, яғни "әйелдермен байланысуға сәтсіздікке ұшырағаннан" кейін баяндаушы өзіне назар аударады және "өз жалғыздығыма үңіліп" екінші жақтың сөзсіз ойларға берілуіне жағдай жасайды. Биограф Николас Пегг және автор Питер Доггет Боуидің 1971 жылғы "Quicksand" әнімен салыстырады. Доггет былай деп жазады: "Quicksand сияқты, 'Sound and Vision' Боуидің шығармашылық шабытының жоғалғанын мойындауы болды: ол өнерлік банкроттығын мойындау арқылы өзінің музасын қайта оятты". Висконтинің сөзіне сәйкес, бастапқыда көбірек кулеттер болған, бірақ олар микстеу кезеңінде алынып тасталды. Әннің мәтіні музыкадан өте өзгеше, ол көңіл көтеруге толы. Автор Томас Джером Сибрук Боуидің "баяу, ойлы дауысы музыканың көңілді, тіпті пародистикалық сезіміне қайшы келеді" деп жазады. Ән G мажор тоналында орындалады. Джеймс Перон оның аккордтық прогрессиясын "I (G мажор), ii (A минор), V (D мажор), I (G мажор)" деп сипаттайды. Ол бұл прогрессияның классикалық музыканы гармониялық сапасымен еске түсіретінін айтады. Әннің барлық аспаптары өңделгендей естіледі. О'Лири барабандарды радиатордың қосылу дыбысына теңейді; Сибрук оны қамшыға ұқсас деп санайды. Бас бұрмаланған, ал фортепиано мен имитациялық струналық бөлім студиялық эффекттерге толы; Сибрук сонымен қатар саксофон Висконтидің гармонизаторымен өңделгендей естілетініне сенеді. Ән бойында әр тактың үшінші соққысында сыңғырлаған цимбал пайда болады және екі гитара әртүрлі каналдарға бағытталған, негізгі гитара жолы сол жақта, ал "имитациялық регги ырғағы" оң жақта естіледі. Боуидің өмірбаянын жазғандар "Sound and Vision" әнін "Low" альбомындағы "дәстүрлі поп-әнге" ең жақын деп санайды. Уилкен тректің аспаптары мен қосымша вокалының "дыбыстық эффектіні" құрайтынын, бұл "тырнақшаға алынған поп-ән" сияқты, жанрдың бөлігі ме, әлде оған сілтеме жасағаны белгісіз екенін айтады. Перон әнді "соул мен поптың гибриді" деп санайды, ол Боуидің 1975 жылғы "Young Americans" альбомының музыкалық және лирикалық тақырыптарын жалғастырады. Ultimate Classic Rock тобының Майкл Галлуччи "Sound and Vision" және "Be My Wife" әндерінде Боуидің мансабының жаңа кезеңін көрсеткен "поп-минимализм" сезімін сипаттайды. Ол бұл әнді ата-аналық альбомының ескі және жаңаны қабылдауының ең жақсы мысалы деп санады, оны "krautrock және электрондық текстураларға оралған дәстүрлі рок әні" деп атады. ZigZag журналында Крис Нидс әннің биін "серпімді, футуристикалық дискотека" деп сипаттады. Доггет оны "соңғы поп-жазба, дәуірдің кез келген диско классигі сияқты тығыз өндірілген" деп атайды.
popefn|Bowie's biographers consider "Sound and Vision" the closest to a "conventional pop song" on Low. Michael Gallucci of Ultimate Classic Rock describes it as a "traditional rock song" with "krautrock and electronic textures". "Sound and Vision" is classified as a "song fragment". Structurally, it starts as an instrumental, running for 46 seconds before backing vocals croon two descending notes. At 1:14, Eno and Hopkin sing their vocal line, which echoes the main guitar line, followed by a darker saxophone part played by Bowie. Bowie's vocals take a full 1 minute and 30 seconds to appear, which was done at Eno's insistence to "confound listener expectations". Different elements build throughout the song's runtime: the beginning only contains the rhythm section, which is followed by a mock string section created using an ARP Solina synthesiser, then backing vocals, brass and finally Bowie's vocal. Described by Bowie as his "ultimate retreat song", the lyrics for "Sound and Vision" offer introspection, reflecting his mental state following a long period of drug addiction. The song's narrator sits in an empty room and draws the blinds. As he has the world shut away, he waits "for the gift of sound and vision". Bowie further commented: "It was just the idea of getting out of America, that depressing era I was going through It was wanting to be put in a little cold room with omnipotent blue on the walls and blinds on the windows." Wilcken calls "Sound and Vision" the centrepiece of side one. It continues the lyrical themes of "Breaking Glass" and "What in the World", in that "after failing to connect with female others", the narrator focuses on the self and by "drifting into my solitude", sets the stage for the wordless introspection of side two. Biographer Nicholas Pegg and author Peter Doggett make comparisons to Bowie's 1971 song "Quicksand". Doggett writes: "Like 'Quicksand', 'Sound and Vision' was Bowie's admission that his creative inspiration had disappeared: cunningly, he used a confession of artistic bankruptcy to spark his muse back to life." According to Visconti, there were originally more verses, but these were removed during the mixing stage. The lyrics provide a stark contrast to the music itself, which is more joyous. Author Thomas Jerome Seabrook writes that Bowie's "low, reflective [vocal is] at odds with the upbeat, almost parodic sensibilities of the music that surrounds it". The song is in the key of G major. James Perone describes its chord progression as "I (G major), ii (A minor), V (D major), I (G major)". He notes that this progression evokes classical music with a harmonic quality. Almost every instrument playing on the song sounds processed. O'Leary compares the drums to the sound of a radiator turning on; Seabrook finds it similar to a whip. The bass is distorted while the piano and mock string section are engulfed with studio effects; Seabrook further believes the saxophone sounds as if it was treated by Visconti's Harmonizer. Throughout the song, a sizzle cymbal appears on the third beat of almost every bar and two guitars are panned to different channels, the main guitar line appearing in the left, and a "mock reggae rhythm" appearing in the right. Bowie's biographers consider "Sound and Vision" the closest to a "conventional pop song" on Low. Wilcken writes that the track's instrumentation and backing vocals combine to create a "sonic effect" that equals that of a "pop song with quotation marks, not quite sure whether it's a part of the genre or referencing it". Perone finds the song a "hybrid of soul and pop", continuing musical and lyrical themes of Bowie's 1975 album Young Americans. Michael Gallucci of Ultimate Classic Rock describes a sense of "pop minimalism" on "Sound and Vision" and "Be My Wife" that showed Bowie entering a new phase of his career. He further considered the song the best example of its parent album's embracement of the old and new, calling it "a traditional rock song at its core wrapped in krautrock and electronic textures". In ZigZag magazine, Kris Needs described the song's beat as "bouncy, futuristic disco". Doggett calls it a "consummate pop record, as tightly produced as any disco classic of the era".
Шығару
Боуи RCA Records компаниясына өзінің 11-ші студиялық альбомын Low ұсынғанда, лейбл таң қалды. Альбом алғашқыда 1976 жылдың қарашасында шығуы жоспарланған, бірақ RCA оны 1977 жылдың қаңтарына дейін ықпалдады, коммерциялық сәттілік нашар болуы мүмкін деген қорқынышпен. Боуи мен оның лейблінен ешқандай насихат алмағанына қарамастан, Low коммерциялық сәттілікке жетті, Ұлыбританиялық альбомдар тізімінде 2-орынға, ал АҚШ-тың Billboard Top LPs & Tape тізімінде 11-орынға көтерілді. "Sound and Vision" әні "What in the World" және "Always Crashing in the Same Car" арасында бірінші жақта төртінші трек ретінде орналастырылды. RCA "Sound and Vision" әнін альбомның жетекші синглы ретінде таңдап, 1977 жылдың 11 ақпанында PB 0905 каталогтық нөмірімен және B-жағы ретінде "A New Career in a New Town" инструменталды әнімен шығарды. Сол жылы АҚШ-та 12 дюймдік промо-сингл жарық көрді, онда "Sound and Vision" әнінің жеті минуттық ремиксі Iggy Pop-тың "Sister Midnight" әніне жалғасты. BBC осы әнді теледидар трейлерлерінде пайдаланды, бұл оған кең танымал болуға көмектесті және ән Ұлыбританиялық синглдер тізімінде үшінші орынға көтерілді. Доггет "Sound and Vision" әнін "Боуи жазған ең маңызды әндердің бірі" деп атайды, себебі бұл ән Боуиге ұзақ уақыт бойы есірткіге тәуелді болғаннан кейін өзін қайта тануға мүмкіндік берді. Пегг оны "өзінің ең ерекше және керемет жазбаларының бірі" деп санайды. NME оны 1977 жылдың ең жақсы 29-шы әні деп таныды. "Sound and Vision" әні бірнеше басылымдарда Боуидің ең жақсы әндерінің бірі деп аталды. Боуидің 2016 жылы қайтыс болғаннан кейін, Rolling Stone журналының жазушылары "Sound and Vision" әнін Боуидің 30 ең маңызды әнінің бірі деп атады, Low альбомының шығуында әртүрлі пікірлер болғанына қарамастан, "Sound and Vision" әнін жетекші сингл ретінде шығару "гениальды" екенін айтты, себебі әннің "ақылды алдауы" бар. Сол жылы Ultimate Classic Rock журналы Боуидің барлық синглдерін нашардан жақсыға қарай бағалаған тізімде "Sound and Vision" әнін тоғызыншы орынға қойды. Consequence of Sound, Smooth Radio және Uncut журналдарының Боуидің ең жақсы әндерінің тізімінде ән тиісінше 22, 10 және 15-орындарда тұрды. 2018 жылы NME оқырмандары "Sound and Vision" әнін Боуидің 19-шы ең жақсы әні деп таныды, ал штаттық жазушы Эмили Баркер оны "Heroes" әнінен кейін Боуидің екінші ең жақсы әні деп атады. Mojo журналы оны 2015 жылы төртінші орынға қойды, "Марста өмір бар ма?", "Батырлар" және "Жұлдызды адам" әндерінен кейін. 2020 жылы The Guardian журналының Алексис Петридис "Sound and Vision" әнін Боуидің ең ұлы әні деп атады, оны "тамаша поп-әуен және көркемдік батылдық" деп сипаттап, "уақыттан тыс" ән екенін айтты; ол: "Толыққанды түпнұсқа, оның дыбысы туралы ештеңе оны 70-ші жылдардың ортасына байланыстырмайды. Оның сиқыры Боуиді толықтай бейнелейді" деді. Бір жылдан кейін The Telegraph газетінің жазушылары оны Боуидің ең жақсы 12-ші әні деп таныды: "Low альбомының басындағы ән, Боуиді жаңа, бейжай стильге енгенін көрсетті, бұл оның тыңдаушыларын бөліп-жаруы мүмкін, бірақ синтезаторларды кең пайдалану арқылы электрониканың алға басушысы ретіндегі оның мәртебесін нығайтты". Far Out журналы оны 2022 жылғы тізімде тоғызыншы орынға қойды.