Бенджамин Четем: АҚШ Азамат соғысының генерал, Теңнесси плантаторы, Калифорния алтын іздеушісі. Шерманға қарсы Кеннесоу тауындағы шайқастар, соғыстағы жеңілістері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Азамат соғысы (CSA) генералы (1820–1886)
Civil War (CSA) general (1820–1886)
Бенджамин Франклин Читам (20 қазан 1820 – 4 қыркүйек 1886) – Теннесси штатының плантаторы, Калифорнияда алтын іздеген кенші және Америка Азамат соғысы кезінде Конфедерация армиясының генералы. Ол Теннесси армиясында қызмет етіп, Кеннесо Маунтин (Джорджия) шайқасында генерал Шерманға көптеген шығын келтірді, бірақ генерал Скофилдтің Спринг-Хиллде (Теннесси) қашып кетуіне жауапты болды – бұл Теннесси штатының Франклин қаласы түбіндегі Конфедерацияның жеңілісіне елеулі үлес қосты.
Benjamin Franklin Cheatham (October 20, 1820 – September 4, 1886) was a Tennessee planter, California gold miner, and a general in the Confederate States Army during the American Civil War. He served in the Army of Tennessee, inflicting many casualties on Gen. Sherman at Kennesaw Mountain, Georgia, but took the blame for General Schofield's escape at Spring Hill, Tennessee – a major factor in the Confederate defeat at Franklin, Tennessee.
Ерте өмір және білім
Читам Теннесси штатының Нешвилл қаласында Вестовер аталған плантацияда дүниеге келді, ол гүлденген шағында үш мың акр (12 км²) жерді құрады. Ол құлдар қоғамының орталық Теннесси элитасының ең белгілі екі отбасында туды. Оның анасы Вирджиниядан келген, Нешвилл қаласын негіздеген және Орталық Теннессидің "әкесі" атанған генерал Джеймс Робертсонның ұрпағы еді. Читам әулеті орталық Теннессиде екі буын бойы плантация иелері, заңгерлер, дәрігерлер және қала әкімдері ретінде беделді болды.
Cheatham was born in Nashville, Tennessee on a plantation called Westover, which in its prime consisted of three thousand acres (12 km2). He was born into two of the most prominent families of the middle Tennessee elite of the slave society. His mother was descended from General James Robertson, the founder of Nashville and "father" of Middle Tennessee, who came from Virginia. The Cheathams had been in middle Tennessee for two generations and become established as plantation owners, lawyers, doctors and mayors of the city.
Соғыс алдындағы жылдар
Мексика-Америка соғысы басталғанда Читэм 1-ші Теннесси жаяу әскер полкіне капитан болып қосылды және соғысты 3-ші Теннесси полкінің полковнигі дәрежесіне көтеріліп аяқтады. Ол 1849 жылы алтын іздеу үшін Калифорнияға көшті, бірақ 1853 жылы Теннессиге қайтып оралды. Ол өз плантациясын басқарды және Теннесси милициясында бригадир генерал қызметін атқарды.
At the start of the Mexican–American War, Cheatham joined the 1st Tennessee Infantry Regiment as a captain and finished the war having been promoted to colonel of the 3rd Tennessee. He moved to California in 1849 for the Gold Rush, but returned to Tennessee in 1853. He managed his plantation and served as a brigadier general in the Tennessee militia.
Азаматтық соғыс
Читам 1861 жылдың 9 мамырында Калифорния штатының Стоктон қаласынан Конфедерация штаттары армиясына бригадир генерал ретінде қосылды. Ол соғыста Конфедерацияға қызмет еткен кем дегенде төрт генералдың бірі болды. Читам генерал-майор Леонид Полктың басшылығымен 2-ші департаменттің Батыс округінде бригада командирі болды. Соғыстағы алғашқы сынағы 7 қарашада Миссури штатындағы Белмонт шайқасында болды, онда ол генерал Гидеон Дж. Пиллоу дивизиясын генерал Улисс С. Гранттың Одақ бригадасына қарсы басқарды. Бұл Гранттың Азамат соғысындағы алғашқы шайқасы болды. Желтоқсан айында Читам мен оның дивизиясы Конфедерация Конгресінен «бірнеше сағат бойы және ең қиын жағдайларда өздерінен әлдеқайда көп сандағы және жабдықталған жаудың шабуылына қарсы тұрғандықтары үшін, сондай-ақ олардың шеберлігі мен батылдығы арқасында бастапқыда үлкен қауіп төндірген жағдайды жеңіске айналдырғандықтары үшін» алғыс алды. 1862 жылдың 10 наурызында Читам генерал-майор болып тағайындалды және Миссисипи армиясының Бірінші корпусының 2-ші дивизиясының командирі болды. Ол Шило шайқасында дивизиясын басқарды және жараланды, бірақ бұл 1862 жылдың 6 сәуірінде мекен 7 сәуірінде болғаны белгісіз. Генерал Брэкстон Брэгг армияның (кейін Теннесси армиясы деп аталатын) қолбасшысы болды және Читам оның басшылығымен Перивилл және Стоунс-Ривер шайқастарында қызмет етті. Соңғы шайқаста Читам тиімсіз әрекет етіп, бөліп-бөліп шабуылдауға бұйрық берді; куәгерлер ол көп ішіп, бөлімшелерін тиімді басқара алмады деп мәлімдеді. Алайда, «Компания Айтч» авторы Сэм Уоткинс шайқас кезінде Вилкерсон жолында Читамның шабуылға жетекшілік еткенін жеке көргенін айтады, бұл оның кем дегенде шайқастың сол бөлігінде батылдық көрсеткенін көрсетеді. Читам Брэггтың басшылығымен Чикамауга шайқасында дивизия командирі болып қызмет етті. Батыстағы Конфедерацияның сирек жеңісінен кейін ол Чаттануга маңындағы шайқастарда, соның ішінде Гранттың жеңіске жеткен Миссионерлік төбеде де болды. Ол соғыстың соңғы сағаттарында Одақ армиясын тоқтатуға көмектесті. 1864 жылы Читам генерал Джозеф Джонстонның және кейін генерал-лейтенант Джон Белл Худтың басшылығымен Атланта науқанында жақсы шайқасты, Кеннесо тауы шайқасында Уильям Т. Шерманның Одақ армиясына ауыр зиян келтірді және Езра шіркеуі шайқасында жараланды. 18 шілдеде Худ армияға қолбасшылық етуге көтерілгенде, ол Худ корпусының командасын қабылдады және Атланта маңындағы шайқастарда корпусын басқарды. Читамның ең танымал қызметі Франклин-Нэшвилл науқанында Худтың корпусының командирі ретінде болды. Ол науқанның барлық маңызды шайқастарында қатысты және генерал-майор Джон М. Скофилд басқарған Одақ армиясы оның қарамағынан қашып кеткенде белгілі болды, бұл Худтың жоспарын бұзды және келесі күні Франклинде Конфедерацияның апатты жеңілісіне әкелді. Худ Читамды қызметтік міндеттерін орындамағаны үшін айыптады және олардың арасындағы антагонизм өмір бойы сақталды. Худтың жақында табылған құжаттары, жоғары деңгейдегі генералдардан алынған болжамдар мен естіген әңгімелерге негізделген көптеген хаттарды қамтиды, Читамның Худтың жол тоқтату туралы бұйрықтарын орындаудан бас тартқанын және түнгі шабуылға қарсы болғанын растамайды. Нэшвиллде Худ армиясының күйреуінен кейін Читам Джонстонның Каролиналар науқанына дивизия командирі ретінде қосылды, бұл кішкентай армияның ең жоғары лауазымы болды. Ол 1865 жылдың сәуір айында Солтүстік Каролинада генерал Шерманға бас иді. Соғыс кезінде Читам Ишем Харрис, Теннесси штатының Конфедерациялық губернаторының құрметіне аталған Олд Ишем атты жылқыда шабандоз болды.
Cheatham joined the Confederate States Army as a brigadier general on May 9, 1861, from Stockton, California, becoming one of at least four generals from California who served the Confederacy in the war. Cheatham was brigade commander in the Western District of Department Number Two, under Maj. Gen. Leonidas Polk. His first test in the war was in Missouri on November 7 at the Battle of Belmont, leading three regiments in Brig. Gen. Gideon J. Pillow's division against Union Brig. Gen. Ulysses S. Grant, also in his first Civil War combat. In December, Cheatham and his division received the thanks of the Confederate Congress "for the desperate courage they exhibited in sustaining for several hours, and under most disadvantageous circumstances an attack by a force of the enemy greatly superior to their own, both in numbers and appointments; and for the skill and gallantry by which they converted what at first threatened so much disaster, into a triumphant victory." Cheatham was promoted to major general, on March 10, 1862, and was appointed commander of the 2nd Division, First Corps, Army of Mississippi. He led his division at the Battle of Shiloh and was wounded, although it is unclear whether this occurred on April 6 or April 7, 1862. General Braxton Bragg became commander of the Army (soon to be designated the Army of Tennessee) and Cheatham served under him at Perryville and Stones River. At the latter battle, Cheatham performed sluggishly, ordering piecemeal assaults; observers claimed he had been drinking heavily and was unable to command his units effectively. However, Pvt. Sam Watkins, author of Company Aytch, claims to have personally witnessed Cheatham leading a charge on the Wilkerson Turnpike during the battle, indicating that he performed gallantly during that part of the battle, at least. Cheatham continued as a division commander under Bragg at the Battle of Chickamauga and, following that rare Confederate victory in the West, in the battles around Chattanooga, including Missionary Ridge, where Bragg was defeated by Grant. He helped block the Union Army in the final hours of the battle. In 1864, Cheatham fought well in the Atlanta Campaign under General Joseph E. Johnston, and later Lt. Gen. John Bell Hood, inflicting heavy casualties on William T. Sherman's Union Army at the Battle of Kennesaw Mountain, and was wounded at the Battle of Ezra Church. He took over command of Hood's corps when Hood was elevated to command the army on July 18, and led his corps in the battles around Atlanta. Cheatham's most famous service came as a corps commander under Hood in the Franklin Nashville Campaign. He was engaged in all the major battles of the campaign, receiving notoriety when the Union Army under Maj. Gen. John M. Schofield was able to slip by him and escape from the Battle of Spring Hill, which foiled Hood's plan and led to the disastrous Confederate defeat at Franklin the next day. Hood accused Cheatham of dereliction of duty and the enmity between them lasted for the rest of their lives. Hood's recently discovered papers, which include numerous letters based on supposition and hearsay from high level generals, fail to confirm that Cheatham refused to execute Hood's orders to block the turnpike and that he was against launching a night attack. After the collapse of Hood's army at Nashville, Cheatham joined Johnston's motley command for the Carolinas Campaign as a division commander, the highest position this small army could justify. He surrendered to General Sherman in North Carolina in April 1865. During the war, Cheatham rode the horse Old Isham, named after Isham Harris, the Confederate Governor of Tennessee.
Неке және отбасы
Соғыстан кейін көп ұзамай ол 40 жасында Солтүстік Каролиналық Анна Белл Робертсонға (ол Робертсон әулетімен туыс емес) алғаш рет үйленді. Ол оның соғыс кезіндегі көмекшілерінің бірінің қарындасы еді. Олардың бес баласы болды: Бенджамин Франклин кіші, Паттон Робертсон, Джозеф Джонстон, Медора Читам Ходжсон және Элис. Олардың ұлы Бенджамин Франклин Читам кіші (1867–1944) АҚШ армиясында генерал-майор болды, Испан-американ соғысы мен Бірінші дүниежүзілік соғыста ерекше көзге түсті. 1926 жылдан 1930 жылға дейін генерал-квартирмейстер қызметін атқарды. Осы лауазымда болған кезінде ол Арлингтон ұлттық зиратының жақсарту жұмыстарын, оның ішінде Ли сарайын қалпына келтіруді және Белгісіз сарбаздың мазарының салынуын қадағалады. Ол Арлингтонда жерленген. Олардың қызы Медора Сеуани университетінің қазынашысы және Теннесси штатындағы Белл Мид қаласын дамытушы Тельфайр Ходжсон кішіге тұрмысқа шықты, ал оның әкесі Тельфайр Ходжсон Сеуани университетінің үшінші вице-канцлері болған.
Shortly after the war, he married in his 40s for the first time, to Anna Bell Robertson of North Carolina (she was no relation to his line of Robertsons). She was the sister of one of his war time aides. They had five children together: Benjamin Franklin Jr., Patton Robertson, Joseph Johnston, Medora Cheatham Hodgson, and Alice. Their son Benjamin Franklin Cheatham, Jr. (1867–1944) was a major general in the U. S. Army, serving with distinction in the Spanish–American War and World War I. He served as quartermaster general from 1926 to 1930. During his tenure in the latter position, he supervised landscaping improvements to Arlington National Cemetery, including restoration of the Lee Mansion and the building of the Tomb of the Unknowns. He is buried at Arlington. Their daughter Medora married Telfair Hodgson Jr., the treasurer of Sewanee: The University of the South and a developer of Belle Meade, Tennessee, whose own father, Telfair Hodgson, was Sewanee's third vice chancellor.
Жұмыс өмірі
Соғыстан кейін Читам президент Гранттың федералдық мемлекеттік қызметке қабылдану туралы ұсынысынан бас тартты. Ол Теннесси штатының 1872 жылғы жалпы округтік сайлауында АҚШ Өкілдер палатасына үміткер болғанмен, сәттілікке жете алмады. Бұл сайлауда бұрынғы президент Эндрю Джонсон, округ бойынша Демократиялық партияның ұсынымы Читамға берілетінін білген соң, тәуелсіз кандидат ретінде қатысып, сайлауды республикашыл Хорас Мейнардқа өткізіп берді. Ол төрт жыл бойы Теннесси штатының түрмесінің бастығы қызметін атқарды. 1885-1886 жылдары Нэшвилл қаласының пошта бастығы болып тағайындалды. Ол Нэшвиллде қайтыс болды және Маунт-Оливет зиратында жерленді.
After the war, Cheatham declined an offer of Federal civil service employment from President Grant. He was an unsuccessful candidate for the United States House of Representatives in Tennesse's 1872 at large congressional district special election, in which former President Andrew Johnson, after seeing that the Democratic nomination for the district would likely go to Cheatham, ran as an independent, throwing the election to Republican Horace Maynard. He served for four years as the appointed superintendent of a Tennessee state prison. He was appointed postmaster of Nashville (1885–1886). He died in Nashville and is buried there in Mount Olivet Cemetery.
Мұра мен құрмет
Соғыстан кейін Конфедерация әскерлерінің Теннесси бөлімшесінің лагері Конфедерация генералының құрметіне Франк Читам бивуагы деп аталды. Теннесси штатындағы Читам округі де оның және Эдвард Сондерс Читамның құрметіне аталған болуы мүмкін.
After the war, a camp of the Association of Confederate Soldiers Tennessee Division was named the Frank Cheatham Bivouac in honor of the Confederate general. Cheatham County, Tennessee is also possibly named after him along with Edward Saunders Cheatham.