Прага конференциясы: Ресей Социал-демократиялық Еңбек партиясының VI жалпыресейлік съезі
Prague Conference
Пражская конференция 1912: Ленин и большевики отделились от РСДРП, основав собственную партию. Тайное собрание под наблюдением охранки. История России.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ресей социал-демократиялық жұмысшы партиясының 6-шы Бүкілресейлік конференциясы (1912)
6th All Russian Conference of the Russian Social Democratic Labour Party (1912)
Прага конференциясы, ресми түрде Ресей социал-демократиялық жұмысшы партиясының 6-шы Бүкілресейлік конференциясы, 1912 жылғы 5-17 қаңтарда Прагада, Австрия-Мажарстан (қазіргі Чехия) өтті. Конференцияға он алты большевик және екі меньшевик қатысты, бірақ Жозеф Сталин мен Яков Свердлов сол кезде ішкі жер аударылуда болғандықтан қатыса алмады, ал Георгий Плеханов денсаулығының нашарлығына байланысты қатыса алмады. Конференцияда Владимир Ленин және оның жақтастары Ресей социал-демократиялық жұмысшы партиясының қалған бөлігінен бөлініп, басым көпшілігі большевиктерден тұратын жеке Ресей социал-демократиялық жұмысшы партиясын құрды. Конференция құпия өткізілуі керек еді; Ленин «Бұл туралы ешкім, ешқандай ұйым білмеуі тиіс» деп тапсырған. Дегенмен, Ресей империясының құпия полициясы – Окрана, бұл конференция туралы барлық мәліметтерді білді.
The Prague Conference, officially the 6th All Russian Conference of the Russian Social Democratic Labour Party, was held in Prague, Austria Hungary (Present Day Czechia), on 5–17 January 1912. Sixteen Bolsheviks and two Mensheviks attended, although Joseph Stalin and Yakov Sverdlov were unable to attend because they were in internal exile at the time, while Georgi Plekhanov claimed he was too ill to attend. At the conference, Vladimir Lenin and his supporters broke away from the rest of the Russian Social Democratic Labour Party and formed their own predominantly Bolshevik Russian Social Democratic Labour Party. The conference was meant to be secret; Lenin had instructed: "No one, no organisation must know about this". However, every detail was known to the Okhrana, the secret police of the Russian Empire.
Тарих
Орталық комитетке жеті адам сайланды: Ленин, Григорий Зиновьев, Роман Малиновский (кейіннен Охрананың тыңшысы екені анықталды), Григорий Орджоникидзе, Сурен Спандарян (Сталиннің ең жақын досы), Яков Свердлов (Кеңес басшысы, 1917–19 жж.) және Филипп Голощекин. Соңғы төртеу партияны басқару үшін Ресей бюросын құрды, оған Михаил Калинин мен Сталин басшылық етті. Бұл Орджоникидзе «құрдымға кеткен» деп санаған эмигранттарға қарсы Ресейдегі большевиктердің үстемдігін қамтамасыз етті. Спандарян эмигранттар тобының таратылуын талап етті. Конференциядан кейін Ленин мен Зиновьевтің ұсынысы бойынша Сталин Орталық комитетке қосылды. Елена Стасова Ресей бюросының хатшысы тағайындалды. Степан Шахумян мен Калинин (Кеңес мемлекет басшысы 1919–1946 жж.) Орталық комитет мүшелігіне кандидаттар болды. Калинин Охрана агенті болуы мүмкін деген күдік болғандықтан, толық мүше болған жоқ. Екеуі де Кавказда Сталиннің серіктері болды. Ленин Максим Горькийге былай деп жазды: «Соңғысынан кейін, Ликвидаторлардың ласынан арылып, партияны және оның Орталық комитетін қайта жаңғыртуға қол жеткіздік. Бұл қуанышпен бөлісетінімізге сенемін». Сталин: «Бұл конференция партия тарихындағы ең маңызды оқиға болды, өйткені ол большевиктер мен меньшевиктер арасындағы шекараны салды және елдегі барлық большевиктік ұйымдарды біріктіріп, біртұтас большевиктік партия құрды». Ленин бұл пікірге Конференция кезінде келіспеген болар еді, ол тек «Прага» РСДРП-сынан «Ликвидаторлар» ғана шығарылғанын, ал барлық меньшевиктердің Ликвидаторлар емес екенін айтқан.
Seven people were elected to the Central Committee: Lenin, Grigory Zinoviev, Roman Malinovsky (later revealed to be a spy for the Okhrana), Grigoriy Ordzhonikidze, Suren Spandaryan (Stalin's best friend), Yakov Sverdlov (Soviet leader, 1917–19) and Filipp Goloshchekin. The latter four set up a Russian Bureau to direct the party along with Mikhail Kalinin and Stalin, who led the Bureau. This ensured the domination of Russia based Bolsheviks, as opposed to the émigrés who were considered "null and void" by Ordzhonikidze. Spandaryan called for the émigré group to be dissolved. After the conference, upon Lenin and Zinoviev's recommendation, Stalin was co opted to the Central Committee. Elena Stasova was made Secretary to the Russian Bureau. Stepan Shahumyan and Kalinin (Soviet head of state 1919–46) became candidate Central Committee members. Kalinin was suspected of being an Okhrana agent so was not a full member. Both were Stalin's comrades in the Caucasus. Lenin wrote to Maxim Gorky: "At last we have succeeded, in spite of the Liquidator scum, in restoring the Party and its Central Committee. I hope you will rejoice with us over the fact." Stalin said: "This conference was of the utmost importance in the history of our Party, for it drew a boundary line between the Bolsheviks and the Mensheviks and amalgamated the Bolshevik organizations all over the country into a united Bolshevik Party." This view would not have been accepted by Lenin at the time of the Conference, who maintained that only "Liquidators" were excluded from the "Prague" RSDLP, and that not all Mensheviks were Liquidators.