Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
11 ғасырдағы Йорк архиепискобы және Вурчестер мен Винчестер епискобы Эльфрик Путток (22 қаңтар 1051 жылы қайтыс болды) 1023 жылдан өмірінің соңына дейін Йорк архиепискобы болды, ал 1040 жылдан 1041 жылға дейін қысқа мерзімге Вурчестер епискобы қызметін атқарды. Ол 1036 жылы Харольд Харефутты тәж кигізуге қатысқан болуы мүмкін, әрі 1040 жылы осы патшаның денесін қайта жерлеуге және 1043 жылы Эдуард Исповедниктің тәж кигізу рәсіміне көмектескен. Ол канониктер үйін салып, Джон Беверлиге құрмет көрсеруді қолдады.
11th century Archbishop of York and Bishop of Worcester and Winchester
Ælfric Puttoc (died 22 January 1051) was Archbishop of York from 1023 to his death, and briefly Bishop of Worcester from 1040 to 1041. He may have crowned Harold Harefoot in 1036, and certainly assisted in that king's disinterment in 1040 and at the coronation of Edward the Confessor in 1043. He founded houses of canons and encouraged the cult of John of Beverley.
Ерте мансап
Эльфрик алғаш рет тарихи жазбаларда Винчестердегі Жаңа Монастырдың провосты ретінде кездеседі. Ол, мүмкін, Уэссекстің тумасы болған. 1023 жылы ол Йорк архиепискобы болды, бірақ бірнеше жылдан бері қалыптасқан дәстүр бойынша Вустер епископтығын да бірге басқармады. Оны Кентербери архиепискобы Этельнот киелілендірді. 1036 жылы ол Англия королі Харольд Харефутты тәж кигізген епископ болған болуы мүмкін, себебі сол кездегі Кентербери архиепискобы Этельнот, Харольдтың қарсыласы Хартакнутты қолдаған.
Ælfric first appears in the historical record as the provost of New Minster, Winchester. He was probably a native of Wessex. He became Archbishop of York in 1023, but did not hold the see of Worcester at the same time, which had been traditional for a number of years. He was consecrated by Æthelnoth, the Archbishop of Canterbury. In 1036 he may have been the bishop who crowned Harold Harefoot king of England, since the Archbishop of Canterbury of the time was Æthelnoth, who supported Harold's rival Harthacnut.
Архиепископ
Алайда Хартакнут патша болғанда Эльфрик Хартакнуттың жақтасы болды. Хартакнут билігі тұсында Эльфрик басқалармен бірге Харольдтың денесін қайта қазуға және оны тастап кетуге жіберілді. Эльфрик 1041 жылы Вустер епископтығынан шеттетілді, ал Лифинг қызметке қайта орналастырылды. Эльфрик 1037 жылы Джон Беверлидің қасиетті деректерін Беверлидегі жаңа киелі орынға көшірді және жаңа ғимараттар салу арқылы, сондай-ақ шіркеуге мүлік беру арқылы осы әулиенің құлшылығын дамытуға ұмтылды. Ол өзінің алдыңғысы бастаған канониктер үйін құру жұмысын жалғастырды. Эльфрик 1043 жылдың 3 сәуірінде Винчестерде Эдуард Исповедниктің таққа отыруына Кантерберий архиепискобы Эдзигемен бірге қатысты.
However, when Harthacnut became king, Ælfric became a supporter of Harthacnut. During Harthacnut's reign, Ælfric was sent with others to disinter Harold's body and throw it away. Ælfric was deprived of his Worcester see in 1041, and Lyfing was reinstated. Ælfric translated the relics of John of Beverley into a new shrine at Beverley in 1037, and worked to foster the cult of that saint, by providing new buildings and giving endowments to the church. He continued the work of his predecessor in founding houses of canons in his archdiocese. Ælfric officiated with Archbishop Edsige of Canterbury at the coronation of Edward the Confessor at Winchester on 3 April 1043.
Өлім және мұра
Эльфрик 1051 жылғы 22 қаңтарда Саутвеллде қайтыс болды және Питерборо соборында жерленді. Кейінгі орта ғасырлардың шежірешісі Уильям Малмсбери оны жазалауға лайық деп есептесе, "Англосаксон шежіресі" оны "өте құрметті және дана" деп атады. Эльфрик киімдерін және алтарь заттарын Питерборо аббаттығына сыйлады. Оның аты Эльфриксіз ешқашан қолданылмаған, сондықтан ол екінші есім болмауы мүмкін. Эльфриктің ізбасары Вулфстан II, Йорк архиепискобы есімдерімен байланыстырылатын Нортумбрия дін қызметкерлерінің заңын, шындығында Эльфрик немесе оның кейінгісі Цинсиг жазған болуы мүмкін.
Ælfric died at Southwell on 22 January 1051 and is buried in Peterborough Cathedral. While the later medieval chronicler William of Malmesbury felt that Ælfric deserved rebuke, the Anglo Saxon Chronicle called him "very venerable and wise". Ælfric left his vestments and altar to Peterborough Abbey. It never occurs without the Ælfric, so it is unlikely to have been a true second name. The Northumbrian Priests' Law which is usually attributed to Ælfric's predecessor Wulfstan II, Archbishop of York, might have been authored instead by Ælfric, or possibly Ælfric's successor Cynesige.