Селевкия соборы және христиан дініндегі даулар

Кіріспе

Селеукия кеңесі – Селеукия Исаурияда (қазіргі Силифке, Түркия) өткен ерте христиан шіркеу синоды.

Тарих

358 жылы Рим императоры Констанций II Иса Мәсіхтің құдайлық табиғаты жөніндегі арий дауын шешу үшін екі кеңес шақыруды ұйғарып, бірін батыс епископтары Ариминумда, екіншісін шығыс епископтары Никомидияда өткізді. Бұл дау 4-ші ғасырдағы шіркеуді екіге бөліп тастаған еді. Никомидияда жер сілкінісі болды, оның салдарынан Никомедия епискобы Цекропий және басқа да көптеген адамдар қаза тапты. 359 жылдың 27 қыркүйегінде шығыс кеңесі (шамамен 160 епископтан тұратын) Селеукияда өтті. Кеңес қатысушылары арасында қатты келіспеушілік болды, процедуралық талаптар бұзылды. Екі топ жеке-жеке жиналып, қарама-қарсы шешімдерге келді. Дегенмен, кеңеске мыңнан астам епископ қатысты. Анкиралық Василий, Константинопольдік Македоний I және Патрофил кеңес оларды қызметтен шеттетуі мүмкін деген қорқыныштан келуді кейінге қалдырды. Иерусалимдік Кирилл және Себастелік Евстатий да шешілмеген айыптауларға тап болды. Бірінші күні Кесариялық Акакий, Александриялық Георгий, Тирлік Ураний және Антиохиялық Евдоксий, басқалармен бірге, теологиялық мәселелерге дауыс беруден бұрын, осы епископтарға қарсы айыптауларды және олардың өкілеттіктерін жоққа шығару туралы талаптарды қарастыруды ұсынды. Лаодикиялық Георгий, Помпеополистік Софроний және Кизикстік Елеусий, басқалармен бірге, алдымен теологиялық мәселелер бойынша дауыс беруді қалап, алғашқы процедуралық дауыс беруде жеңіске жетті. Екінші күні Георгий Лаодикиялық кеңеске Василийді және оның жақтастарынан болған даулы епископтарды қабылдады, айыптауларды ескермеді, ал Акакийді және қарсы тұрған епископтарды кеңеске кіргізбеді. Олар 341 жылғы Антиохиялық Символын қайта бекітті, онда Ұл Әкеге ұқсас екені айтылған. Бірақ, кеңірек келісімге қол жеткізу үшін, Василий және даулы епископтар келесі күндері қатыспады, ал Акакий және басқалары қатысты. Акакий жаңа сенімді ұсынды, онда Ұл Әкеге ұқсас екені, Никея мен Антиохияның даулы тұжырымдамалары арасындағы келісімді қамтамасыз ету және аномаизмді айыптау туралы ескертулер қосылды. Соңында, кеңес қайтадан екіге бөлінді. Василий, Лаодикиялық Георгий және олардың жақтастары қарсыластарын, соның ішінде Акакийді, Александриялық Георгийді, Уранийді, Херетаптан Теодулосты, Лидиядағы Филадельфиялық Теодосийді, Митилендік Евагрийді, Триполистік Леонтийді, Антиохиялық Евдоксийді, Астерийді, Евсевийді, Абгарды, Василикусты, Фейбді, Фиделисті, Евтихийді, Магнусты және Евстатийді, сондай-ақ бұрын айыптауға тап болған Патрофилды қызметтен шеттетуге немесе шіркеуден шығаруға шешім қабылдады. Акакий және оның жақтастары, сондай-ақ аномаеялықтар бұл шешімге қарсылық білдірді. Осы жылдың соңында Констанций Ариминумдағы шешімді қарастыру және Селеукиядағы жікке бөлінуді шешу үшін Константинопольде кеңес шақыруды бұйырды.

In 358, the Roman Emperor Constantius II requested two councils, one of the western bishops at Ariminum and one of the eastern bishops at Nicomedia to resolve the Arian controversy over the nature of the divinity of Jesus Christ, which divided the 4th century church. An earthquake struck Nicomedia, killing the bishop Cecropius of Nicomedia, among others, and on 27 September 359 the eastern council (of about 160 bishops) met at Seleucia instead. The council was bitterly divided, and procedurally irregular, and the two parties met separately and reached opposing decisions. The council was nevertheless attended by a thousand or more bishops. Basil of Ancyra, Macedonius I of Constantinople, and Patrophilus, afraid the council would depose them, had delayed their arrival; Cyril of Jerusalem and Eustathius of Sebaste also faced unresolved charges. On the first day, Acacius of Caesarea, George of Alexandria, Uranius of Tyre, and Eudoxius of Antioch, among others, wished to resolve the charges against these bishops, and the challenges to their credentials, before voting on theological matters. George of Laodicea, Sophronius of Pompeiopolis, and Eleusius of Cyzicus, among others, wished to vote on theological matters first, and won the first procedural votes. On the second day, George of Laodicea opened the council to Basil and the other disputed bishops from their party, ignoring the charges, and closed the council to Acacius and the opposing bishops. They reaffirmed a Creed of Antioch from 341 which declared that the Son was of similar substance to the Father. On the following days, however, to reach broader agreement, Basil and the disputed bishops did not attend, while Acacius and the others did. Acacius proposed a new creed, with notes stating that the Son was like the Father, compromising between the controversial language of Nicaea and Antioch, and condemning Anomoeanism. In the end, the council divided again. Basil, George of Laodicea, and their party deposed or excommunicated their opponents, including Acacius, George of Alexandria, Uranius, Theodulus of Chaeretapa, Theodosius of Philadelphia in Lydia, Evagrius of Mytilene, Leontius of Tripolis, Eudoxius of Antioch, Asterius, Eusebius, Abgarus, Basilicus, Phoebus, Fidelis, Eutychius, Magnus, and Eustathius, as well as one of those who had already faced charges, Patrophilus. Acacius and his party challenged the decisions, as did the Anomoeans. Later that year, Constantius called for a council in Constantinople to consider the decision at Ariminum and resolve the split at Seleucia.