Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Денис Саурат (21 наурыз 1890 жыл - 7 маусым 1958 жыл) – ағылшын-француз ғалымы, жазушы және кең ауқымды тақырыптар бойынша радиохабарлар берген адам, оның ішінде француз қоғамын және мәдениетін ағылшын тілді оқырмандарға түсіндіру, сондай-ақ ол "философиялық поэзия" деп атаған нәрсе туралы айту.
Denis Saurat (21 March 1890 – 7 June 1958) was an Anglo French scholar, writer, and broadcaster on a wide range of topics, including explaining French society and culture to the English and what he called "philosophical poetry."
Өмірбаян
Ол Тулузада дүниеге келіп, Ниццада қайтыс болды, бірақ өмірінің ең белсенді жылдарын Лондонда өткізді. Оның Эдмунд Спенсер мен Джон Милтонның поэзиясы мен оккультизм арасындағы байланысқа, әсіресе Каббала арқылы көрініс тапқан, қатысты пікірлері өте ерте болды: олар терең ғылыми талдауларға ұшырамастан, кейінірек Франсис Йейтстің зерттеулеріне ұқсас болжамдар жасады. Сонымен қатар, ол Уильям Блейктің Пайғамбарлық кітаптарын философиялық поэзия тұрғысынан түсіндірді және Блейктің Милтонмен және келт антикварларымен қарым-қатынасын талқылады. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда ол Шотландиядағы Глазго университетінде француз тілінен дәріс берді. Бордо университетінен докторлық диплом алғаннан кейін, 1919 жылы агрегация байқауының лауреаты атанды және 1920 жылдан бастап Лондон Король колледжінің француз тілі кафедрасымен байланыста болды, ал 1926 жылдан профессор болды. Ол сондай-ақ көп жыл бойы Оңтүстік Кенсингтондағы Лондон француз институтының (Institut Français) директоры қызметін атқарды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде оның сол жердегі лауазымы және Институттың автономиясын сақтау ниеті оны Шарль де Голльмен қақтығысқа түсірді. Бұл мәселе тек еркін француз саясатына ғана емес, сонымен қатар Саураттың генералдың Институт үшін технократиялық амбицияларына қарсылығына да қатысты. Бристолге көшірілуге ресми қысым көрсетілген Саурат, Бессбороның 9-шы графы Вера Понсонбидің қолдауымен осы қадамға қарсы тұрды. Оның орнына ол Институттан кетіп, университеттің профессоры қызметінен зейнетке шығып, Ниццада қоныстанды. Өмірінің соңғы жылдарында ол PEN International ұйымына белсенді қатысты, ана тілі – окситан тілінде өлеңдер жазды және Атлантида мен Жердің ерте тарихы туралы фантастикалық емес кітаптар жазды, олар көп сатылымға ие болды. "Шотландиялық қайта өрлеу" терминін Саурат 1924 жылғы сәуір айында Revue Anglo Américaine журналында жарияланған "Le Groupe de la Renaissance Écossaise" атты мақаласында қолданды және осы термин сындық маңызға ие болды.
He was born in Toulouse and died in Nice, France, but his most active years were spent in London, England. His views on the connection in the early modern period between the poetry of Edmund Spenser and John Milton and the occult, represented in particular by the Kabbalah, were ahead of their time: without surviving close scholarly analyses, they anticipated later studies such as those of Frances Yates. He also interpreted in light of Philosophical Poetry the Prophetic Books of William Blake and discussed Blake's relationship to Milton and Celtic antiquarians. At the outbreak of World War I, he was a reader in French at Glasgow University in Scotland. After receiving a doctorate of the University of Bordeaux, and a lauréat des concours d'agrégation in 1919, he became associated with the Department of French at King's College London from 1920, where he was a professor from 1926. He was also director for many years of the French Institute of London (Institut Français) in South Kensington. During World War II his position there and his wish to maintain the autonomy of the Institut led him into a serious clash with Charles de Gaulle. This concerned not only the politics of the Free French, but also Saurat's resistance to the General's technocratic ambitions for the Institut. Under official pressure to move to Bristol, Saurat came through with support from Vere Ponsonby, 9th Earl of Bessborough. Instead, he resigned from the Institut, retired from the university, and settled in Nice. In his last years he took an active interest in PEN International, composed poems in Occitan, his mother tongue, and wrote best selling books of speculative non fiction on Atlantis and the early history of Earth. The term "Scottish Renaissance" was brought into critical prominence by Saurat in his article "Le Groupe de la Renaissance Écossaise", which was published in the Revue Anglo Américaine in April 1924.