Қалалық кеңістікті қайта құру және жаңа құрылыс

Кіріспе

Қалалық ортадағы жерді жаңа құрылысқа қайта бөлу

Қалалық жоспарлауда, толтыру – қалалық ортадағы, әдетте ашық кеңістіктегі жерді жаңа құрылыс үшін қайта бөлу. Толтыру қалалық саясатта да, қала шебінде емес, кез келген дамытылмаған жердегі құрылысқа қатысты қолданылады. Кейде «жерді қайта өңдеу» дегеніміз кең мағынада қолданылады. Толтыру – қолданыстағы инфрақұрылымды тиімді пайдалану және қаланың таралуына қарсы тұрудың бір жолы ретінде қарастырылады. Оған қарсылар қаланың тығыздығының артуын қалалық қызметтерге, соның ішінде көлік қанағаттандырусыздығы мен ластанудың күшеюіне, қалалық жасыл кеңістіктердің азаюына жүктеме салу деп санайды. Көптеген адамдар оны әлеуметтік және тарихи себептермен де қабылдамайды, себебі оның тиімділігі дәлелденбеген және ол джентрификацияға ұқсас. Ол ескірген немесе тиімсіз пайдаланылған ғимараттар мен учаскелерді қайта пайдалануға және қайта орналастыруға бағытталған. Қалалық толтыру жобалары қала орталығына жақын жерді тұрақты дамыту құралы ретінде қарастырылуы мүмкін. Қайта дамыту немесе жерді қайта өңдеу – бұрын дамытылған жерді қайта дамытуды қамтитын кең ұғымдар. Толтыру құрылысы нақтырақ айтқанда, бос немесе аз пайдаланылған жерлерге немесе қолданыстағы ғимараттардың арасына салынған ғимараттарды сипаттайды. Бос жерді пайдалануды қамтымайтын қайта дамыту түрлерін сипаттайтын терминдерді толтыру құрылысымен шатастыруға болмайды. Толтыру құрылысы көбінесе джентрификация деп қате түсініледі, ол қайта дамытудың басқа түрі. Джентрификацияны анықтау қиын, өйткені ол орналасқан жеріне байланысты әртүрлі көрініс алады және ауданның сипаттамасын біртіндеп өзгерту процесін көрсетеді. Джентрификация бірте-бірте болатын өзгеріс болғандықтан, ғалымдар ауданның қарапайым, табиғи өзгерістері мен үлкен әлеуметтік-экономикалық және саяси құрылымдарға негізделген ерекше, табиғи емес өзгерістері арасында нақты шекараны жүргізуге тырысты. «Қаланы қалай өлтіру керек» кітабының авторы Питер Московиц джентрификацияны «ондаған жылдар бойы нәсілшіл тұрғын үй саясатымен» рұқсат етілген және «азаматтардың әл-ауқатынан гөрі бизнес мүмкіндіктерін құруға және кеңейтуге басымдық беретін саяси жүйе арқылы жалғастырылатын процесс» ретінде сипаттап, оны нақтырақ түсіндірді. Джентрификация мен толтыру құрылысының басты айырмашылығы – толтыру құрылысы әрқашан физикалық орын ауыстыруға алып келмейді, ал джентрификация оны қажет етеді, бірақ толтыру құрылысына да қатысты болуы мүмкін. Мәдени орын ауыстыру – «ұзақ жылдар бойы тұрғындарға тиесілілік сезімін сыйлаған және оларға өмірін таныс жолмен өткізуге мүмкіндік берген ауданның ерекшеліктеріндегі өзгерістер» деп сипатталады. 20-ғасырдың ортасы мен соңында ақтардың қаладан кетуіне байланысты, қала орталықтарында аз ұлттылар басымдық құрай бастады. Келесі онжылдықтарда олар осы қауымдастықтарда ерекше мәдени ерекшеліктер мен билікке ие болды. Пауэлл олардың жоғары таптық ақ адамдардың келуінен тиесілілік сезімін жоғалту қаупіне баруға дайын болуы таңқаларлық емес екенін айтады, әсіресе 20-ғасырдың ортасы мен соңында бүкіл елдегі қалалық аймақтарда ақтардың қаладан кетуіне әкелген тарихи шиеленісті ескере отырып. Жерді сатып алу, қолданыстағы құрылыстарды бұзу, қоршаған ортаның ластануын тексеру және тазалау – бұл құрылыс салушылардың шығындары.

In urban planning, infill, or in fill, is the rededication of land in an urban environment, usually open space, to new construction. Infill also applies, within an urban polity, to construction on any undeveloped land that is not on the urban margin. The slightly broader term "land recycling" is sometimes used instead. Infill has been promoted as an economical use of existing infrastructure and a remedy for urban sprawl. Detractors view increased urban density as overloading urban services, including increased traffic congestion and pollution, and decreasing urban green space. Many also dislike it for social and historical reasons, partly due to its unproven effects and its similarity with gentrification. It focuses on the reuse and repositioning of obsolete or underutilized buildings and sites. Urban infill projects can also be considered as a means of sustainable land development close to a city's urban core. Redevelopment or land recycling are broad terms which include redevelopment of previously developed land. Infill development more specifically describes buildings that are constructed on vacant or underused property or between existing buildings. Terms describing types of redevelopment that do not involve using vacant land should not be confused with infill development. Infill development is commonly misunderstood to be gentrification, which is a different form of redevelopment. Gentrification is a term that is challenging to define because it manifests differently by location, and describes a process of gradual change in the identity of a neighborhood. Because gentrification represents a gradual change, scholars have struggled to draw a hard line between ordinary, natural changes in a neighborhood and special, unnatural ones based in larger socio economic and political structures. Peter Moskowitz, the author of How to Kill a City, has more specifically put gentrification into context by describing it as a process permitted by "decades of racist housing policy" and perpetuated through a "political system focused more on the creation and expansion of business opportunities than the well being of its citizens." The major difference between gentrification and infill development is that infill development does not always involve physical displacement whereas gentrification does. but can also apply to infill development. Cultural displacement describes the “changes in the aspects of a neighborhood that have provided long time residents with a sense of belonging and allowed residents to live their lives in familiar ways.” Due white flight throughout the mid to late 20th century, minorities began to constitute the dominant group in inner city communities. In the decades following, they developed distinct cultural identities and power within these communities. Powell suggests that it is unsurprising that they would want to risk relinquishing this sense of belonging to an influx of upper class white people, especially considering the historical tensions leading up to white flight in urban areas across the country throughout the mid to late 20th century. Costs for developers include acquiring land, removing existing structures, and testing for and cleaning up any environmental contamination.

Қала маңындағы толтыру

Қала маңындағы бос жатқан жерлерді игеру – қала маңындағы аудандарды салу кезінде пайда болған бос жатқан жерлерді дамыту. Бұл Жаңа қала құрылысы және ақылды өсу принциптерінің бірі болып табылады, бұл тенденциялар автомобильге деген қажеттілікті азайту, жаяу жүруді қолдау және нәтижесінде энергияны үнемдеу үшін тығыздауға шақырады. Жаңа қала құрылысында, мұндай игеруден ерекшелік – қалалық немесе қала маңындағы жерді жергілікті тұтынуға арналған азық-түлік өндіру үшін сақтап қалатын қалалық ауыл шаруашылығы практикасы болып табылады.

Толықтыру корпусы

Толықтыру тұрғын үйі – бұл бұрыннан бекітілген бөліске немесе аудандамаға қосымша тұрғын үйлерді орналастыру. Олар бір учаскеде салынатын қосымша бірліктер, қолданыстағы үйлерді бірнеше бөлікке бөлу, немесе қосымша бөлулер немесе учаске шекараларын өзгерту арқылы жаңа тұрғын үй учаскелерін құру арқылы ұсынылуы мүмкін. Сондай-ақ, бұл бірліктер бос жатқан жерлерге де салынуы мүмкін. Толықтыру тұрғын үй құрылысы үшін жасыл алқаптарды, табиғи аймақтарды немесе ең құнарлы ауыл шаруашылығы жерлерін бөлу қажет болмайды, бірақ көбінесе жасыл кеңістік мөлшері азаяды. Кейбір жағдайларда, толықтыру тұрғын үйіне байланысты, қолданыстағы инфрақұрылымды кеңейту қажет болуы мүмкін, мысалы, электрмен және сумен қамтамасыз етуді арттыру, қосымша кәріз жүйесі, көлік жүйесін күшейту және өрт қаупін арттыру сияқты. Басқа жаңа құрылыстар сияқты, толықтыру ретінде салынған ғимараттар архитектуралық стильде ескі, қолданыстағы ғимараттармен үйлеспеуі мүмкін.