Соғыстан кейінгі қаһармандық: "Бүгін рұқсат жоқ" фильмі
There Will Be No Leave Today
«Бүгін ешкім кетпейді» (1959) – Тарковский мен Гордонның студенттік фильмі. Соғыстан кейінгі оқиға негізінде түсірілген, қала құтқару үшін бомбаларды жою туралы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
There Will Be No Leave Today (Сегодня увольнения не будет) - 1959 жылы орыс режиссерлері Андрей Тарковский мен Александр Гордон түсірген студенттік фильм. Нақты соғыстан кейінгі оқиғаға негізделген бұл фильмде әскери бөлім жарылмаған бомбаларды залалсыздандырып, шағын қаланы құтқаруға тырысады. Бұл Тарковский мен Гордонның екінші фильмі, олар Мемлекеттік кинематография институтында (ВГИК) оқып жүрген кезде жасалған. Фильм 1959 жылы және одан кейінгі бірнеше жыл Жеңіс күнінде Совет Одағының Орталық теледидарында көрсетілді. Ұзақ жылдар бойы жоғалып кеткен деп есептелді, бірақ 1990 жылдардың ортасында қайта табылды.
There Will be No Leave Today (Сегодня увольнения не будет ) is a 1959 student film by the Russian film directors Andrei Tarkovsky and Aleksandr Gordon. Based on a real postwar incident, the film is about an army unit trying to dispose unexploded bombs to save a small town. It was Tarkovsky's and Gordon's second film, produced while being students at the State Institute of Cinematography (VGIK). The film was aired on Soviet Central Television in 1959 and consecutive years on Victory Day. For a long time it was thought to be lost, but was rediscovered in the mid 1990s.
Сюжет
Ресейдегі аты аталмаған қаланың құрылысшылары Екінші дүниежүзілік соғыстан қалған бомбалардың ескі сақтау орынын табады. Осы мәселені шешу үшін әскери бөлім шақырылады. Қалалық комитет бомбаларды орнында жару қалаға тым көп зиян келтіретінін шешіп, армия бөліміне бомбаларды қауіпсіз жерге қолмен жеткізуді тапсырады. Қаланың тұрғындары толығымен эвакуацияланғаннан кейін, сарбаздар бомбаларды біреуден біреулеп броньды көлікке тиеп әкеледі. Жарылыс қаупі сезіледі. Әскери бөлім міндетін аяқтаған соң, халық қалаға оралады, ал бомбалар қауіпсіз жерде бірден жойылды.
Construction workers find an old cache of bombs from World War II in an unnamed Russian town. An army unit is charged with solving this problem. The municipal committee decides that exploding the bombs would inflict too much damage on the town and so the army unit must transport the bombs manually to a safe site. After the entire town is evacuated, the soldiers carry the bombs one by one to the armored transport truck. The danger of explosion looms. As the army unit concludes its mission the population returns to the town as the bombs are simultaneously destroyed at the safe site.
Өндіріс
"Бүгін де демалыс болмайды" атты фильмді Мемлекеттік кинематография институты (ВГИК) Тарковский мен Гордонға екі студент-кинорежиссер үшін тәжірибелік тапсырма ретінде ұсынды. Тарковский мен Гордонның басты мақсаты шедевр жасау емес, еңбекті күрделі етпестен, қарапайым түсінікті фильм арқылы кино өнерінің негіздерін меңгеру болды. Жоба нағыз соғыстан кейінгі оқиғаға негізделген. Дайындық кезінде Тарковский мен Гордон оқиға куәгерлерімен әңгімелесіп, әскерилерді зерттеу үшін әскери казармаларға барды. Сценарийді Тарковский, Гордон және үшінші сценарийші бірлесіп жазды, бірақ кейін оның орнына сценарийшілер тобы келді. Фильмнің басты сюжеттік желісі сценарий жазудың бастапқы кезеңінде қалыптасты және негізгі өзгерістерсіз сақталды. Гордонның сөзіне сүйенсек, Тарковский сценарийдің көп бөлігін аяқтап, үлкен үлес қосты, ал ауруханадағы эпизодтар мен бір бомбаны жарқызуға ерікті болып келген азамат/әскери адам бейнесі Тарковскийдің идеяларының нәтижесі болды. Тарковскийдің басқа студенттік туындысы "Қойғыштардан" өзгеше, бұл фильмге салыстырмалы түрде жоғары бюджет бөлінді. VGIK киномектебі түсірілімге қажетті жабдықтарды және бюджеттің шағын бөлігін ұсынды. Бюджеттің басым бөлігін КСРО Орталық теледидары берді, себебі фильм екінші дүниежүзілік соғыста нацистік Германияның капитуляциясы күні көрсетілуге тиіс еді. Көбірек қаржы болғандықтан, Олег Борисов сияқты кәсіби актерлерді басты рөлдерге шақыруға мүмкіндік туды. Басқа актерлердің қатарында Тарковский мен Гордонның курстастары Леонид Куравлев және Станислав Любшин де болды. Ал негізгі емес рөлдерді фильм түсірілген аймақтың тұрғындары сомдады, олар фильмде түсу мүмкіндігінен басқа ешқандай төлем алмады. Әскер де түсірілімге әскери техника мен солдаттарды массовка ретінде беру арқылы көмектесті. Фильм үш айдың ішінде Курск қаласында түсірілді, ал монтаждау тағы үш айға созылды.
There Will Be No Leave Today was suggested by the State Institute of Cinematography (VGIK) to Tarkovsky and Gordon as a practical exercise for the two film students. The main objective for Tarkovsky and Gordon was not to produce a masterpiece, but to learn the basics of filmmaking through making an uncomplicated and easy to consume film. The project was based on a real postwar incident. To prepare Tarkovsky and Gordon interviewed witnesses of the incident and visited army barracks to study the military. The script was written jointly by Tarkovsky, Gordon and a third scriptwriter who was later replaced by a group of scriptwriters. The main storyline of the film was created in the beginning of writing the script, and survived with the exception of some minor changes. According to Gordon, Tarkovsky finished and contributed the majority of the script, with the hospital scenes and the civilian/soldier who volunteers to detonate one bomb being Tarkovsky's ideas. Contrary to Tarkovsky's other student film The Killers, this film had a relatively high budget. The VGIK film school provided the equipment and a small part of the budget. The major part of the budget was provided by Soviet Central Television as the film was to be aired on the anniversary day of the capitulation of Nazi Germany in World War II. The higher budget allowed for professional actors in the main roles, such as Oleg Borisov. Other actors were Tarkvosky's and Gordon's classmates such as Leonid Kuravlyov and Stanislav Lyubshin. Other actor in non lead roles were people from the province where the film was shot, working without receiving any compensation except the chance to appear in a film. The army also provided some support in the form of military equipment and troops as extras. The film was shot in Kursk over a period of three months. Editing took another three months.
Тарату
Тарковскийге тән емес "Бүгін де демалыс болмайды" фильмі советтік үгіт фильмдеріне ұқсайды, онда батыр сарбаздар мен қала халқының алғысы көрсетілген. Нақты әскери бөлімдерді пайдаланып, түсірілім орнында түсірілген бұл фильм докудрама стиліне жақын. Фильм алғаш рет 1959 жылғы 9 мамыр Жеңіс күнінде, осы оқиғаға негізделген ұқсас "Ленфильм" туындысымен бәсекелестікке қарамастан, Кеңес теледидарында көрсетілді. Фильм Жеңіс күнінде кем дегенде үш жыл қатарынан қайта көрсетілді. Осы кезеңде телеарналарда осы сияқты тақырыптағы көптеген фильмдер көрсетілгендіктен, "Бүгін де демалыс болмайды" аса танымал болған жоқ. Кейінірек, осы жанрдағы фильмдердің маңызы азайды және телеархивтерден жүйелі түрде шығарылды. Ұзақ уақыт бойы фильмнің жоғалып кеткені айтылды, соның салдарынан Александр Гордон жоққа шығарған ВГИК киномектебіндегі өрт кезінде жойылды деген қаңтар пайда болды. Фильмнің негативтері 1990 жылдардың ортасында ғана Мәскеу мемлекеттік орталық кино мұражайының директоры Наум Клейман тауып алғанда қайта пайда болды.
Untypically for Tarkovsky There Will Be No Leave Today resembles a Soviet propaganda film, with heroic soldiers and the grateful population of the town. Using real army units and shot on location the film is similar in style to a docudrama. The film was aired first on Victory Day, 9 May 1959, on Soviet television despite the competition from a similar Lenfilm production based on the same incident. The film was broadcast again on Victory Day for at least three consecutive years. As many films with similar themes were shown on television during this era There Will Be No Leave Today did not become particularly popular or well known. In later years films of the genre became less important and were routinely purged from the television archives. For a long time the film was thought to be lost, leading to rumors denied by Aleksandr Gordon that it was destroyed during a fire at the VGIK film school. The negatives of the film only reappeared in the mid 1990s when the director of the Moscow State Central Cinema Museum, Naum Kleiman, discovered them.