Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1979 жылы Дэвид Боуидің "Маунтин (Монтрё) Рекорд Плант" әні (Нью-Йорк қаласы)
| жанр = Жаңа толқын Биограф Крис О’Лиридің сөзінше, бұл карточкалар «бір жағынан сәттілік печеньесі, екінші жағынан – «Монополия» ойынындағы «Шанс» карточкалары» болған, олардың мақсаты – шығармашылық ойларды ояту. Эно мен Боуи оларды бұрын «Батырлар» (1977) альбомының кейбір инструменталды бөлімдерін жасау үшін пайдаланған. Болашақ King Crimson гитарисі Адриан Белев жетекші гитараны орындады, ол бірнеше дубльден құрастырылған. Кейіннен ол биограф Дэвид Баклиге: «Ол радио арналарын ауыстырғандай, әр арнада әртүрлі гитара солосы бар, әртүрлі гитара дыбыстарының үйлеспеушілігі арқылы өтеді» деді.
1979 song by David Bowie
Mountain (Montreux)
Record Plant (New York City)
| genre = New wave According to biographer Chris O'Leary, these cards were "part fortune cookie, part Monopoly 'Chance' cards", intended to spark creative ideas. Eno and Bowie used them previously to create some of the instrumentals for "Heroes" (1977). Future King Crimson guitarist Adrian Belew contributed lead guitar, which was composited from multiple takes. He later told biographer David Buckley that it "goes through a whole mismatch of different guitar sounds almost like you're changing channel on the radio and each channel has a different guitar solo on it."
Музыка және әндер
"Д. Ж." диско-жокейлер әлеміне сарказммен қарайды. Әнде ди-джейге сыртқы келбеті ғана маңызды: "Мен ди-джеймін, мен ойнайтыным – осы". Биографтар бұл әнді Элвис Костеллоның "Радио Радио" (1978) әнімен салыстырды, ал жазушы Ян Мэтерс оны "адамның жұмыстан басқа ештеңеге тоғысып, қорқынышқа ұшыраған тарихы" деп сипаттады. Боуи 1979 жылғы радио сұхбатында әнді былай деді: "Бұл біршама циникалық, бірақ диско музыкасына деген табиғи жауабым. Қазір ди-джейлердің ойсырауы бар, басшылардың емес, себебі егер сіз дискотекада уақтылы қоймаған жазбаны қойсаңыз, мәселе. Егер 30 секунд үнсіздік болса, мансабыңыз аяқталады". Биограф Николас Пегг пен автор Питер Доггет әннің Боуидің нақты аты – Дэвид Джонспен бірдей әріптерден басталатынын атап өтті. Әннің негізгі тоналығы – ля миноры, ал "истерилік құштарлық" ля мажорға өтуге бейім. Әннің түпнұсқалық миксінде бас, барабан және ритм-гитара бөліктері көзге түспейді, соңғысы Envelope фазерімен жабылады. Скрипка бірінші куплеттің вокальдық бөлігін қайталайды, содан кейін ол EMS синтезаторы арқылы өтеді және кейде оның орнына қойылады. Доггеттің сөзінше, тректе басқа музыкалық орындаушыларға сілтемелер бар, мысалы, Rolling Stones және Нил Янгтан бастап Beach Boys және Talking Heads-ке дейін; Боуи вокальдық өнер көрсетуінде соңғысының Дэвид Бёрнін еліктейді. Өзінің "Боуи Берлинде" (2008) кітабында автор Томас Джером Сибрук "Д. Ж." әнін Боуидің "TVC 15" (1976) немесе "Be My Wife" (1977) әндерімен салыстырады, себебі ол "көрінетіндей қарапайым, мас рок-н-ролл, содан кейін бір жолмен бұрмаланады". Ultimate Classic Rock тобынан Брайан Вавзенек "Д. Ж." әнін "билеуге болатын бағалы тас" деп атады.
"D. J." takes a sardonic look at the world of the disc jockey. On the song, the DJ is looked at solely for what he is on the outside: "I am a DJ, I am what I play". Swiftly compared by biographers to Elvis Costello's "Radio Radio" (1978), writer Ian Mathers described the song as "a horror story about a human being reduced to nothing more than work." Bowie described the song in a 1979 radio interview: "This is somewhat cynical but it's my natural response to disco. The DJ is the one who is having ulcers now, not the executives, because if you do the unthinkable thing of putting a record on in a disco not in time, that's it. If you have thirty seconds' silence, your whole career is over." Biographer Nicholas Pegg and author Peter Doggett note that the song has the same initials as Bowie's actual name—David Jones. The song's primary key is in A minor, with a "neurotic compulsion" to move to A major. In the song's original mix, the bass, drums and rhythm guitar parts are noticeably pushed to the background, the last being encased with an Envelope phaser. The violin copies the vocal part in the first verse, after which it is ran through, and at ties replaced by, an EMS synthesiser. According to Doggett, the track makes allusions to other musical artists, from the Rolling Stones and Neil Young to the Beach Boys and Talking Heads; Bowie mimics the last's David Byrne in his vocal performance. In his book Bowie in Berlin (2008), author Thomas Jerome Seabrook compares "D. J." to Bowie's own "TVC 15" (1976) or "Be My Wife" (1977), in that it is a "seemingly straightforward, punch drunk rock'n'roller that [is] then gleefully perverted [in] some way or the other". Bryan Wawzenek of Ultimate Classic Rock highlighted "D. J." as a "danceable gem".
Шығару
"Д. Ж." алғаш рет 1979 жылғы 25 мамырда Lodger альбомында пайда болды, түпнұсқалық LP пластинкасының екінші жағындағы бірінші трек ретінде тізімделді. RCA лейблы 1979 жылғы 29 маусымда осы әнді сәл өңделіп, альбомның екінші синглы ретінде шығарды, каталогтық нөмірі BOW 3 болды, ал B жағында "Repetition" трекі орналасты. Бастапқыда тек шектеулі санда жасыл винил пластинкада ғана қолжетімді болған бұл сингл, Ұлыбритания сингл чартында 29-шы орынды, Австралияның Top 100 тізімінде 98-ші орынды және АҚШ-тың Billboard Bubbling Under the Hot 100 чартында 106-шы орынды иеленді. Көптеген зерттеушілер бұл әнді сингл ретінде шығару – сәл таңғажайып шешім болғанын мойындады, ал Пегг оны "бейтараптықпен көзге түсетін коммерциялық емес" деп сипаттады. Кейінгі сын-ескертпелер оң пікірлерге толы болды. 2004 жылы The Rolling Stone Album Guide журналына жазған Роб Шеффилд Lodger альбомындағы "өткір музыкалық бұрыштарға" және "әндердегі жаңа қабаттардағы әдемілік пен кеңдікке" тоқталып, "Boys Keep Swinging", "Д. Ж." және "Fantastic Voyage" әндерін ерекше атады. AllMusic-тің Стивен Томас Эрлевин альбомды шолып жазғанда, "Д. Ж.", "Look Back in Anger" және "Boys Keep Swinging" әндерінде "қабатталған, диссонанстық аранжировкалармен күшейтілген және өзгертілген күшті мелодиялық мотивтер" бар екенін айтты. Осы басылымның Дэйв Томпсон "Д. Ж." әнін альбомның ең жарқын тұстарының бірі деп атады – "бірнеше деңгейдегі керемет орындау" және Боуидің дискографиясындағы "ұмытылған қазына". 2015 жылы Mojo журналы Боуидің ең жақсы әндерін жинақтаған тізімде осы ән 76-шы орынды иеленді. Ал бір жылдан кейін Ultimate Classic Rock бұл синглді Боуидің барлық синглдерін нашардан жақсыға қарай бағалаған тізімде 16-шы орынға қойды.
"D. J." first appeared on Lodger on 25May 1979, sequenced as the first track on side two of the original LP. RCA issued the song in slightly edited form as the second single from the album on 29June 1979, with the catalogue number BOW 3 and album track "Repetition" as the B side. Initially available only on limited edition green vinyl, the single charted at number 29 on the UK Singles Chart, number 98 on the Australian Top 100 and number 106 on the US Billboard Bubbling Under the Hot 100 chart. Several biographers agreed that it was an odd choice for a single, with Pegg describing it as "boldly uncommercial". Retrospective reviews have been positive. Writing for The Rolling Stone Album Guide in 2004, Rob Sheffield commented on the "razor sharp musical corners" and "new layers of wit and generosity in the songwriting" on Lodger, highlighting "Boys Keep Swinging", "D. J." and "Fantastic Voyage". In his review of the album, Stephen Thomas Erlewine of AllMusic wrote that "D. J. ", along with "Look Back in Anger" and "Boys Keep Swinging", contain "strong melodic hooks that are subverted and strengthened by the layered, dissonant productions". The same publication's Dave Thompson called "D. J." one of the album's highlights—"a remarkable performance on a number of layers"—and a "lost gem" in Bowie's catalogue. In a 2015 list compiling Bowie's best songs by Mojo magazine, the song was voted number 76. One year later, Ultimate Classic Rock placed the single at number 16 in a list ranking every Bowie single from worst to best.
Басқа релиздер
"Д. Дж.", оның жеке редакцияланған және толық нұсқасы бірнеше жинақ альбомдарында жарияланды, соның ішінде Changestwobowie (1981), The Singles Collection (1993), The Best of David Bowie 1974/1979 (1998), Best of Bowie (АҚШ / Канада 2002) және The Platinum Collection (2006). Ән, оның басқа әндерімен бірге, 2017 жылы Parlophone-нің A New Career in a New Town (1977–1982) жинағы үшін қайта жаңартылды, онда Висконти жасаған жаңа ремикс те бар еді. Жаңа ремикс ритм бөлімін көбірек еске түсіреді. PopMatters сайтында Крис Джерард "Д. Дж." әніне ең жоғары баға берді, жаңа ремикс оған "күш пен айқындық" сыйлағанын жазды. О'Лири оны ең жақсы ремикстелген әндердің бірі деп атады.
"D. J. ", both in its single edit and full length form, has appeared on several compilation albums, including Changestwobowie (1981), The Singles Collection (1993), The Best of David Bowie 1974/1979 (1998), Best of Bowie (US/Canada 2002), and The Platinum Collection (2006). The song, along with the rest of its parent album, was remastered in 2017 for Parlophone's A New Career in a New Town (1977–1982) box set, which also featured a new remix by Visconti. The new mix brings the rhythm section more up to the forefront. In PopMatters, Chris Gerard gave the most acclaim to "D. J. ", writing that its new mix gives the track "more punch and clarity". O'Leary calls it one of the best remixed tracks.
Диаграммалар
"D. J." Chart (1979) үшін графиктегі көрсеткіштері: Австралиялық топ 100 (Kent Music Report) – 98, Ұлыбританиялық жеке әндер тізімі – 29, АҚШ Billboard Hot 100 тізіміне жақындаған әндер – 106.
+Chart performance for "D. J. "Chart (1979)PeakpositionAustralian Top 100 (Kent Music Report)98UK Singles Chart29US Billboard Bubbling Under the Hot 100106