Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Мангере шығанағы – Манукау портының, Жаңа Зеландияның Окленд қаласындағы екі порттың оңтүстік-батысында орналасқан саласы және Тасман теңізінің бір тармағы. Шығанақ Окленд мойыны мен Оңтүстік Окленд арасында жатыр, 6,6 км² аумақты алып жатыр және 34,5 км² су жиналатын алабы бар, Онехунганың батысына дейін (Онехунга портының орналасқан жері қоса) созылады деп есептеледі. Дегенмен, шығанақ табиғи шөгінді жиналатын орын ретінде де қызмет етеді, сондықтан ластану қаупі жоғары. Отахухудағы Те То Вака – екі порт (соның салдарынан Тынық мұхиты мен Тасман теңізі) арасындағы құрлықтағы жолдардың бірі, мұнда маорилер өздерінің вакаларын (каноэлерін) жағаға тікелей шығарып, құрлық арқылы екінші жағалауға сүйреп апарып, осылайша Кейп Реинга айналасымен қайықпен жүруден аулақ болатын. Бұл аймақ еуропалықтар келгенге дейінгі және еуропалықтардың алғашқы жылдарында стратегиялық маңызы зор болды. Алайда, бұл идея ілгерілемеді және ақырында Манукау сарқынды суларын тазарту зауыты ашылды, оған Пукетуту аралы мен Мангере арасында орналасқан тотығу тоғандары кірді. «Жаңа Зеландия стадионы» тақырыбындағы талқылауларда бірнеше сәулетшілер жаңа стадионды шығанақтың шығыс жағалауында салуды, Оклендтің орталық бизнес-аймағына (CBD) қарағанда мүмкін болатын балама ретінде қарастырды. Олар бұл жердің тұрғын үйлерден жеткілікті алыс екенін, көп мақсаттағы үлкен стадионның қажеттіліктеріне сай келетінін және қоғамдық көлік (пойыз) және жеке көліктермен CBD-ге қарағанда оңай қолжетімді болатынын атап өтті. Бірақ бұл идея көпшіліктің қолдауын таппады.
Mangere Inlet is an arm of the Manukau Harbour, the southwestern of the two harbours of Auckland, New Zealand and itself an arm of the Tasman Sea. The inlet lies between the Auckland isthmus and South Auckland, and has a size of 6.6 km2 and a catchment of 34.5 km2, being considered to extend to just west of Onehunga (including where the Port of Onehunga is now situated). However, the inlet also acts as a natural sedimentation sink, thus being especially at risk of contamination. Te Tō Waka at Ōtāhuhu is the location of one of the overland routes between the two harbours (and thus the Pacific Ocean and the Tasman Sea), where the Maori would beach their waka (canoes) and drag them overland to the other coast, thus avoiding having to paddle around Cape Reinga. This made the area of immense strategic importance in both pre European times and during the early years of European occupation. The idea did not progress, and eventually the Manukau Wastewater Treatment Plant was opened, which included oxidation ponds located between Puketutu Island and Māngere. In the discussions around Stadium New Zealand, constructing the new venue over the eastern shoreline of the inlet was mooted by several architects as a potential alternative to the Auckland CBD location. They considered that the site would be far enough away from residential areas to suit the need for a large and busy multi use stadium, but would also be able to be accessed easily by public transport (trains) and cars, more so than the CBD location. However, the idea failed to get public traction.